The Irish Centre for Human Rights is currently accepting applications for a Doctoral Studentship in Human Rights and Drug Policy. The successful candidate will pursue doctoral research on a subject related to human rights law and drug policy at the Irish Centre for Human Rights at the National University of Ireland, Galway.
The Studentship is part of a new specialist research cluster at the Irish Centre for Human Rights dedicated to developing and promoting innovative and high quality legal and human rights scholarship on issues related to drug laws, policy and enforcement. In addition to the doctoral research, the holder of the Studentship will be expected to participate in, and assist the cluster with, various activities related to its mandate.
The successful candidate must have a high proficiency in verbal and written English.
This Studentship is currently available for a period of 12-months, with a stipend of €16,000 plus tuition fees and some money for research travel, and a possibility for extension dependent upon funding. The Studentship is scheduled to begin 1 February 2010, and the holder is expected to reside in Galway, Ireland and work full-time at the Irish Centre for Human Rights.
Please submit a covering letter and curriculum vitae, as well as a 250-word outline of the proposed area of research, no later than Friday, 18 December 2009, to: humanrights@nuigalway.ie
The successful candidate will be required to submit a full application for the doctoral programme, and the final award is conditional on admission by the University.

http://humanrightsdoctorate.blogspot.com/2009/11/doctoral-studentship-in-human-rights.html

دکتر سیدباقر میرعباسی، عضو هیات علمی دانشگاه تهران

کارکردهای سیستم حل و فصل اختلافات بین المللی از منظر صلح: قوت ها و ضعف ها

دکتر محمدجواد جاوید، عضو هیات علمی دانشگاه تهران

تکاپوی صلح در مکاتب  فلسفی

دکتر عباسعلی کدخدائی، عضو هیات علمی دانشگاه تهران

آسیب شناسی صلح جهانی و بایسته های نظری و عملی

دکتر سیدقاسم زمانی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبائی

تفسیر صلح و امنیت بین المللی در منشور ملل متحد

دکتر عبدالمجید میردامادی، عضو هیات علمی دانشکده روابط بین الملل

صلح عادلانه در گستره حق بر صلح

دکتر رضا کلهر، عضو هیات علمی دانشگاه امام حسین (ع)

تحلیل صلح از نگاه نظامی-امنیتی

دکتر حسن سواری، عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا همدان

حق بر صلح و حقوق بین الملل معاصر

دکتر ستار عزیزی، عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا همدان

حق بر صلح و دموکراسی اجماعی

دکتر سید حسین سادات میدانی، محقق و پژوهشگر حقوق بین الملل

 دیوان بین المللی دادگستری و صلح جهانی

جعفر برمکی، پژوهشگر حقوق محیط زیست، و عضو اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN)

محیط زیست و صلح جهانی

زمان ارسال مقالات:

5 مهرماه  1388

ارسال با تاخیر برای انتشار در مجموعه مقالات: 25/8/1388

 زمان برگزاری همایش:

25 مهرماه 1388

 محل برگزاری:

تهران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، سالن همایش های مرکز و کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی

نشانی الکترونیکی:

peace.chpd@mail.sbu.ac.ir

تلفن:   12-22431911

حضور همه علاقمندان در این همایش آزاد است و به دانشجویان، گواهی شرکت در همایش اعطا خواهد شد

در ضمن، مقالات برگزیده ضمن انتشار در مجموعه مقالات همایش، مورد تقدیر نیز قرار خواهند گرفت. لطفاً جهت تسهیل برنامه ریزی های همایش، مشارکت خود را قبلاً از طریق ایمیل یا تلفن، به دبیرخانه همایش اطلاع دهید.

بنا بر نوشته های اخیر پروفسور شاباس

Amnesty International has submitted a brief in the Bemba case on the proper interpretation of article 28 of the Rome Statute, which codifies the concept of command responsibility: http://www.icc-cpi.int/iccdocs/doc/doc669669.pdf. Several prominent international criminal law experts were involved in its preparation, including Mike Newton, Patty Sellers and Charles Garraway. The big issue seems to be whether there is a requirement of causation, a hypothesis that the brief rejects. In other words, the crime of the commander is failure to exercise effective control over those under his or her command, regardless of whether there is any connection to the crime committed by the subordinates. The Prosecutor has filed a short document essentially endorsing the analysis of Amnesty International: http://www2.icc-cpi.int/iccdocs/doc/doc673528.pdfB.
Although this is certainly correct, in a theoretical sense, the question that then needs to be addressed is whether absent any causal link between the atrocities committed and the negligence of the commander, such a case is sufficiently serious to warrant the attention of the Court. Case law of the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia shows that in the relatively rare cases where offenders are convicted on the basis of command responsibility, the sentences have been relatively low, indicating that they were not of comparable gravity to those involving intentional criminal conduct.
The Prosecutor has declined to prosecute cases of wilful killing (see, for example, his February 2006 statement on Iraq) because the number of victims was not large enough. An explanation as to why a negligent commander, whose troops commit atrocities but where no causal connection is established with the failings of the commander, is of higher than wilful killers would be appreciated. I would be inclined to the view that if it cannot be proven that Bemba actually ordered or otherwise was involved in the direct commission of the crimes, then the Court might direct its attention elsewhere.
This is not to dispute that Bemba may be guilty in accordance with article 28 of the Statute. But maybe his case isn't high enough on the Richter scale of gravity if the Prosecutor can only prove negligence.

http://www.humanrightsdoctorate.blogspot.com/

Articles

Human Rights of Women and Children under the Islamic Law of Personal Status and Its Application in Saudi Arabia

Zainah Almihdar

From Perversion to Pathology: Discourses and Practices of Gender Policing in the Islamic Republic of Iran

Raha Bahreini

Use of Force in the Sudan: Between Islamic Law and International Law

Sean Hilhorst

Reconsidering Gender Inequality and Honour Suicide within the Frame of Different Liberal Theories: Turkey-Batman Case

Hatice Karacay Cakmak and Nezahat Altuntas

From the Field

Implementing International Human Rights Law in Post Conflict Settings - Backlash without Buy-In: Lessons from Afghanistan

Leanne M. Smith

Book Reviews

Review of Sharia Implementation in Northern Nigeria 1999-2006: A Sourcebook

Mashood A. Baderin

دیوان بین المللی دادگستری، در تاریخ 6 فوریه 2009، قاضی هیساشی اووادای ژاپنی را به عنوان رئیس دیوان برگزید. وی که از ششم فوریه سال 2003 عضو تیم قضات دیوان است جانشین روزالین هیگینز انگلیسی خواهد شد که از 12 جولای 1995 در دیوان مشغول خدمت بوده است. قاضی اووادا معتقد به نوعی تحول در روش ها و طرق حقیقت یابی در آیین رسیدگی های دیوان است. این دیدگاه قاضی اووادا که در نظریه جداگانه ایشان در پرونده سکوهای نفتی (ایران علیه ایالات متحده)  نیز به وضوح مطرح شده، از یک طرف معطوف به واقعیت دسترسی نابرابر طرفین به اسناد و از طرف دیگر، متوجه محدودیت های توانایی خود دیوان در احراز و ارزیابی حقایق مربوطه است. پیش بینی می شود با توجه به نقش و تاثیر گذاری عملی رئیس دیوان در این زمینه، دیدگاه وی نسبت به حقیقت یابی در پروندهای مطروحه نزد دیوان نیز طی ریاست ایشان مورد آزمون و سنجش قرار گرفته و از جنبه عملی طرفین پرونده ها تاکتیک های خود را با توجه به این حقیقت پی ریزی نمایند. برخی معتقدند، اگرچه دیدگاه قاضی اووادا بیشتر بر جنبه شکلی حقیقت یابی تاکید دارد اما تغییر در شکل و نحوه حقیقت یابی فی نفسه معیارهای ماهوی دخیل در وزن دهی به ادله اثبات مربوطه را نیز متاثر خواهد ساخت.

  لینک شده از مرکز مطالعات حقوق بین الملل

Press Releases

Press Release 2009/11

 6 February 2009

Judge Hisashi Owada (Japan) elected President of the International Court of Justice
Judge Peter Tomka (Slovakia) elected Vice-President

Document

This Press Release
is available only in PDF format.

عكس: خبرگزاري مهر، سيدمحسن سجادي.

دنياي اقتصاد- احمدي‌نژاد در ديدار با ليويالوي آگوستي سفير جديد سوئيس ونخستين سفير زن در ايران بعد از انقلاب از آمادگي ايران براي استقبال از تغييرات در دولت جديد آمريكا سخن به ميان آورد. سفارت سوئيس در تهران به عنوان حافظ منافع آمريكا در ايران شناخته مي‌شود. از اين رو احمد‌ي‌نژاد هم در ديدار با سفير جديد اين كشور، بخشي از صحبت‌هاي خود را به روابط ايران و آمريكا اختصاص داد. رييس‌جمهور ديروز در اين ديدار شرايط امروز جهان را كه فرصتي مناسب براي تغيير در رفتار برخي كشورهاي زورگو است، تصريح كرد: جمهوري اسلامي ايران آماده استقبال از تغييرات واقعي و صحيح در دولت جديد آمريكا و مشاركت براي حل مشكلات اساسي جهان در فضاي احترام متقابل و عادلانه است. به گزارش ايسنا، احمدي‌نژاد پس از دريافت استوارنامه ليويالوي آگوستي سفير جديد سوئيس در تهران با بيان اين كه امروز بوش با تفكر خودبرتربيني و حل مسائل جهان با زور به تاريخ پيوسته است، اظهار كرد: اميدواريم اخلاق، انديشه و عمل بوش نيز به تاريخ بپيوندد و درس عبرتي براي ساير دولتمردان آمريكا باشد.

http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=144694

• Robert Tait
• The Guardian, Thursday 15 January 2009
• Article history

Switzerland has appointed what is believed to be the first female ambassador to Iran since the 1979 Islamic revolution.

Livia Leu Agosti arrived in Iran this week as Berne's woman in Tehran, drawing criticism from Swiss conservative politicians and pleas for solidarity from Iranian women's rights campaigners.

She met the Iranian foreign minister, Manouchehr Mottaki, for talks on expanding bilateral economic ties and is expected to present her diplomatic credentials formally to President Mahmoud Ahmadinejad in the coming weeks. Iran has on occasion rejected ambassadors' credentials.

The Iranian students' news agency ISNA, citing "informed sources", said yesterday that Leu Agosti had been accepted by the foreign ministry.

Her appointment puts her in charge of one of the most strategically placed diplomatic missions in Tehran. The Swiss embassy has represented US interests since 1980, when Washington severed diplomatic ties with Iran after the takeover of its embassy by Islamist revolutionaries. Swiss diplomats have frequently acted as a conduit for messages between the two countries.

Leu Agosti, 47, was head of the Swiss foreign ministry's Africa and the Middle East department. The US president-elect, Barack Obama, is expected to explore ways of engaging Iran's theocratic government. Leu Agosti told SonntagsZeitung newspaper her appointment struck a blow for "women's equality in a man's world".

But Swiss critics claim that her agreement to observe Iran's laws requiring women to wear the hijab represents surrender to radical Islam. Switzerland's foreign minister, Micheline Calmy-Rey, a vocal women's equality advocate and a member of the Council of Women World Leaders, provoked controversy during a visit to Tehran last year by wearing a headscarf to meet Ahmadinejad.

Exiled Iranian female campaigners have urged Leu Agosti to challenge Iran's official position that the headscarf is a "cultural" issue. In an open letter to Leu Agosti and Calmy-Rey, the international network of solidarity with the Iranian women's movement accused the government of practising "gender-specific apartheid" against women.

Leu Agosti has said she will wear the hijab to maintain her diplomatic status.

لیویا لئو آگوستی اولین سفیر زن از یک کشور اروپایی که پس از انقلاب اسلامي‌ عازم ماموريت به ایران شده، با ارائه رونوشت استوارنامه خود به منوچهر متکی، وزير امور خارجه ايران، کار خود را در اين كشور آغاز کرده است.

به گزارش بی.‌بی.‌سی به نقل از منابع خبري ايران، خانم آگوستی و آقاي متكي در اين ديدار، درباره لزوم گسترش همكاري اقتصادي ايران و سوئيس هم گفت‌وگو كردند. خانم آگوستی طی هفته‌های آینده، اصل استوارنامه خود را به محمود احمدی‌نژاد، ريیس‌جمهوری ايران ارائه خواهد کرد. سوئیس از سال ۱۹۸۰ که رابطه ایران و آمریکا قطع شد، حافظ منافع ایالات متحده در ایران بوده است.دولت سوئیس انتصاب لیویا لئو آگوستی، سفیر این کشور در تهران را اواخر تابستان امسال اعلام کرد.خانم آگوستی، انتصاب خود را نشانه توانایی زنان در ایفای نقش‌های مهم در دنیایی توصیف کرده که تحت تسلط مردان قرار دارد.او پیش‌تر به رسانه‌های سوئیسی گفته بود که برای حفظ موقعیت دیپلماتیکش در تهران مطابق با قانون جمهوری اسلامي‌روسری به سر خواهد کرد.چند سیاستمدار سوئیسی از جناح راست انتصاب خانم سفیر را تسلیم شدن وزارت خارجه این کشور در برابر فشار یک کشور اسلامي‌خوانده‌اند.پیش از این نیز سفر سیاستمداران سوئیسی که در ایران حجاب به سر کرده بودند، انتقاد برخی از رسانه‌ها و سیاستمداران سوئیسی را به دنبال داشت. سیاستمداران و رسانه‌های سوئیس از حضور میشلین کالمي‌ری، وزیر خارجه این کشور در تهران که اواخر سال گذشته خورشیدی، با روسری به دیدار مقام‌های ایرانی رفته بود، انتقاد کردند.خانم کالمي‌ری در حالی که روسری سفید رنگی به سر داشت با محمود احمدی‌نژاد، ريیس‌جمهوری و منوچهر متکی وزیر امور خارجه ایران دیدار کرد.ماریا رات برناسکونی، نماینده سوسیالیست پارلمان، گفته بود این خوب نیست که خانم کالمي‌ری، با این کار خود در تهران فمینیست‌های ایرانی را آزرده‌خاطر کرد. خانم کالمي‌ری گفته بود او فقط پروتکل کشور میزبان را رعایت کرده است: «وقتی شما مهمان هستید به رسوم محلی احترام مي‌گذارید.» مطابق قوانین ایران استفاده از حجاب اسلامي‌ برای خانم‌ها در این کشور الزامي ‌است و دیپلمات‌ها و مقام‌های زن خارجی که به این کشور سفر مي‌کنند هم باید تابع این قانون باشند.

منبع:روزنامه دنیای اقتصاد

http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=141128

Despite the horrifically high death toll among civilians, Israel continues its war in the Gaza Strip, even threatening to launch a full invasion. So far the United Nations and the European Union have failed in their attempts to bring about a cease-fire. By SPIEGEL Staff more...

• SPIEGEL Interview with Iranian Foreign Minister Mottaki: 'The Mass Murdering Must Come to an End'
• SPIEGEL Interview with Israeli Foreign Minister Tzipi Livni: 'No Negotiations' with Hamas
• SPIEGEL Interview with Middle East Expert Martin Indyk: 'We Americans Have a Wonderful but Frightening Innocence'
• SPIEGEL 360: Our Full Middle East Coverage

WHEN marine ecologist Enric Sala first set eyes on Kingman Reef, a remote spot in the Pacific, his heart started to beat like a drum. “I jumped into the water and I was surrounded by reef sharks and red snappers. The snappers started nibbling at my ponytail, they had never seen humans. It was like getting into a time machine and going back 500 years.” He adds, poignantly, “I knew the marine life would be more abundant, but I couldn’t imagine it would be so spectacular”.

Such lost worlds are vanishingly rare. But this week marine biologists received some glad tidings, which may help to preserve a few more such places. George Bush, using executive privilege, ordered the creation of three giant marine reserves in American waters in the Pacific. In total some 500,000 square kilometres, roughly equivalent to the size of Spain, will be better protected in the three zones. Reefs, islands, and the ocean around the Mariana Islands, Palmyra Atoll and Rose Atoll will be covered.

The announcement had been expected for months, amid wrangling over the level of protection that would be given. Recreational fishermen demanded access to the remote waters, if only for the sake of avoiding a precedent that could affect what they do elsewhere. A compromise was reached that will let them fish in the reserves, with a permit, if they can prove that they would cause no harm. In contrast, commercial fishing, tourism, and the extraction of oil and gas will all be forbidden. In a few places, including Kingman, such protections already existed out to a 12 nautical mile (22.2km) limit, but the new reserves will extend these limits to 50 nautical miles, creating vast new protected areas. The many birds on Kingman should now thrive, benefiting from valuable fishing grounds.

Mr Bush has done this before: in 2006 he created a marine reserve in north-western Hawaii, the Papahanaumokuakea Marine National Monument. Although it is relatively easy for a president to order environmental protection in the ocean, he did so only after heavy lobbying by green groups, such as the Marine Conservation Biology Institute, the Pew Environmental Group and the Environmental Defence Fund. Such groups have generally campaigned to raise concerns about the oceans.

The departing president is presumably thinking of his legacy, as he may now at least claim to have done some environmental good for the seas. Less happily, the changing global climate is already doing great damage. A report this week suggests that the growth of coral on the Great Barrier Reef, off Australia, has slowed by 13% since 1990. Marine scientists attribute this to the fact that the ocean is increasingly acidic, as a side-effect of rising CO2 levels in the atmosphere.

It will be up to Mr Bush’s successor, Barack Obama, to work out some important details for the new reserves, such as where to find resources needed to protect these new areas. After Mr Bush created the Hawaii reserve there were actually fewer funds provided for the clean-up of 28 tonnes of debris, some of it hazardous to marine life, that wash up on the islands every year.

The next challenge will be creating marine reserves in areas where lots of people live by exploiting fish stocks. Dr Sala, who has studied marine reserves around the world, believes that such reserves can help to reduce poverty by ensuring that marine stocks are sustained in the long term. Persuading people to make sacrifices in the short term, however, will require more political leadership yet.

http://www.economist.com/daily/news/displaystory.cfm?story_id=12916869&fsrc=nwl

Kamran Hashemi’s book, Religious Legal Traditions, International Human Rights law and Muslim States, published by Martinus Nijhoff (http://www.brill.nl/product_id29152.htm) was launched yesterday at the Irish Centre for Human Rights. Dr Hashemi obtained his PhD at the Irish Centre for Human Rights, and the book is based on its doctoral thesis. The book includes a very nice introduction by Prof. Abdullai An-Naim, of Emery University. Kamran has returned to his job as an Iranian diplomat, and he is active in education at the foreign ministry in Tehran. The book is a very important contribution to the literature on the interface between Islamic law and traditions and contemporary human rights norms. The photo at the book launch shows Kamran, Dr. Ray Murphy and myself.

Germany's lower house of parliament has approved a hotly debated law vastly expanding the surveillance capabilities of the federal police. Opponents lambaste the measure as an effort to create a "super police" -- and look forward to their day before the Constitutional Court.

DPA

Many Germans worry that expanding the powers of the federal police will lead to infringements upon privacy rights.

On Wednesday, a partial answer finally came, when the lower house of the German parliament, the Bundestag, approved anti-terrorism legislation that will vastly expand the cyber-spying powers of the federal police to gather information from the computers, telephone lines and homes of suspected terrorists.

The measure passed 375-168 with the strong backing of Chancellor Angela Merkel's grand coalition government pairing her conservative Christian Democrats with the center-left Social Democrats. The measure's backers hope to get the stamp of approval of the Bundesrat, the upper house of parliament, before Christmas so that it can go into effect in early 2009.

Before that happens, opposition parties and privacy rights advocates hope to bring the issue before the Federal Constitutional Court in an attempt to have it blocked for infringing upon privacy rights guaranteed by the constitution.

New Investigative Powers

The measures are specifically aimed at increasing the investigative powers of Germany's Federal Criminal Police Office (BKA). Among the increased powers would be the right to spy on people's computers using Trojans carrying so-called "Remote Forensic Software" that can clandestinely search through hard drives and send potentially incriminating evidence back to investigators. However, the measure does not allow the police to enter a home in order to put monitoring equipment or software on a computer.

The measure also allows the BKA to bug, film or photograph the homes of suspected terrorists or places where they are staying. Also permissible is the tapping of suspects' telephones and cell phones as well as tracking the location of mobile phone calls.

WHAT THE BKA LAW ENTAILS

The measure will also permit the BKA to perform data-mining searches as a preventative measure rather than as part of criminal proceedings following terrorist attacks. In certain cases, such data-mining can also include the use of data seized from private institutions.

All of these activities still require court approval. However, in cases of emergency, the measure allows the BKA to undertake activities without immediate court approval if such approval is obtained within three days.

According to the Interior Ministry, similar investigative powers are already enjoyed by the police forces of Germany's federal states as well as the other federal intelligence services, including Germany's Federal Intelligence Service (BND), the German army's military security service (MAD), and the Federal Office for the Protection of the Constitution (BfV).

A German FBI?

Among the measure's main backers is Interior Minister Wolfgang Schäuble -- known for his provocative, US-inspired anti-terror tactics -- who has steadfastly insisted that legal changes are necessary in order to target people suspected of using sophisticated means to plan terror attacks.

While discussing the issue Wednesday on the Berlin-based radio station RBB-Inforadio, Schäuble praised the measure, although he lamented that the approval process had already taken "far too long." In response to accusations that the measures infringe upon privacy rights, Schäuble responded: "We know … what the constitution allows and what it doesn't allow, and we find (the delay) embarrassing."

Following the vote, leaders from the major opposition parties were quick to repeat their long-standing opposition to the measure. Gisela Piltz, spokesperson on domestic politics for the business-friendly Free Democratic Party (FDP), criticized the vote as displaying "disregard for the core areas of leading a private life."

Ulla Jelpke, a domestic-policy expert with the Left Party, labelled the measure a "license for arbitrariness" and described it as having the air of an "authoritarian state."

Renate Künast, the Green Party's parliamentary leader, told the eastern German public television station MDR that the measure was unconstitutional and accused Schäuble of wanting "to create a German FBI."

Pandora's Box or Governmental Power Struggle?

In response to such accusations, Schäuble has responded that opposition is based on a misunderstanding of the circumstances. "The majority of people who criticize (the measure)," Schäuble said, "haven't understood that, in principle, the BKA has no more authority than each state police has had for 50 years."

Schäuble also told the center-left Süddeutsche Zeitung that it was unacceptable for people "to defame our liberal constitutional state to the point that young people think that the matter is related to something like what the Stasi would do."

Schäuble added the states would not lose any power on account of the BKA's expanded powers.

As some critics see it, however, Schäuble's characterization of the issue as one revolving around state-versus-federal issues ignores the fact that the real change comes in the relationship between the Interior Ministry, which oversees the BKA, and the Office of the Federal Prosecutor. In effect, the BKA will no longer have a subordinate position to the prosecutor's office in conducting vaguely defined terror investigations.

Non-governmental protests against the measure have been led by groups representing the interests of doctors, lawyers and journalists, who worry the measure will infringe upon the privacy rights of patients and clients.

jtw -- with wire reports

• متن pdf

* / روزالین هیگینز؛ رییس دیوان بین المللی دادگستری

ترجمه: علی شیروانی

اشاره: متن ذیل، سخنرانی خانم روزالین هیگینز، قاضی و رییس دیوان بین المللی دادگستری است که به مناسبت شصتمین سالگرد تأسیس «کمیسیون حقوق بین الملل در سازمان ملل متحد» روز 30 اردیبهشت 1387 (19 may 2008)، در ژنو ایراد شده است.

KEYNOTE ADRESS BY JUDGE H.E ROSALYN HIGGINS, President of the International Court of Justice at sixtieth anniversary of the International Commission of International Law

19 May 2008

GRUNDSATZREDE DURCH JUDGE H.E ROSALYN HIGGINS, Präsident des Internationalen Gerichtshofs am sechzigsten Jahrestag der internationalen Kommission des internationalen Gesetzes

19. Mai 2008

برای اطلاع از  متن ترجمه می توانید به این شماره ماهنامه بین المللی حقوق مراجعه نمایید.

بررسی شکل گیری تعهد دولت ها در رابطه با حفظ و نگهداری محیط زیست سالم با

توجه به  نسل سوم حقوق بشر

متن کامل مقاله را می توانید در شماره اخیر ماهنامه بین المللی حقوق  مطالعه نمایید.

چکیده

یکپارچگی و خصوصیت منحصر بفرد مسائل مربوط به حیات انسانی و حقوق بشر باعث گردیده تا از ورای مسئله حقوق بشر و مسئله امنیت انسانی به اهمیت بسار زیاد مسایل مربوط به حقوق بشرهمچون امنیت زیست محیطی به عنوان زمینه اصلی آن توجه گردد. تفکیک ناپذیری و جهانی بودن حقوق بشر نیز سبب می گردد که اینگونه مسائل مربوط به حقوق بشر جمعی تلقی گردند و به آنها بصورت جهانی و بین المللی نگریسته شود.

پیشرفت حقوق بشر با توجه به رشد آن تا کنون، باعث تاکید جامعه بین المللی بر پیوند تنگاتنگ و جدا ناپذیر میان توسعه، حفاظت از محیط زیست و حقوق بشر گردیده است.

کنفرانس ملل متحد برای محیط زیست انسان از همه دولت ها خواست در حمایت از محیط زیست با یکدگر همکاری کنند و اعلام داشت راهبری محیط زیست، جهانی است؛ زیرا متعلق به همه ساکنان کره زمین است.

در این رابطه شناخت منشأ تعهد دولت ها به حفاظت از محیط زیست وگسترش همکاری های بین المللی در همین راستا منابع مختلفی را شامل می شود. موضوع دیگر که با توجه به جهانی شدن حقوق و پیشرفت و افزایش  مفاهیم حقوق بشر می بایست به آن پرداخته گردد، تعهد و مسئولیت دولت ها در حفظ و نگهداری محیط زیست سالم است. این مقاله سعی در بررسی مبانی تعهد و مسئولیت دولتها و پاسخ به سؤالات اساسی زیر را دارد.

1-                   تعهدات و وظایف دولت ها در رابطه با محیط زیست چگونه بوجود آمده است؟

2-                   امنیت زیست محیطی در حقوق بشر نسل سوم و جهانی شدن حقوق  چه جایگاهی دارد؟

واژگان کلیدی:حقوق بشر، حق توسعه، حقوق محیط زیست، میراث مشترک بشریت.

French President Nicolas Sarkozy is, it is safe to say, something of an ideas man. His latest brainwave is sure to make waves -- he plans to propose the creation of a European naval unit. more...

• Getting to Oui: France's Return to NATO Can Complement EU Security
• Oui, Je Regrette ... un Peu: Sarkozy Tries the Humble Approach

دوره آموزشی

با توجه به اهمیت روزافزون دیپلماسی چندجانبه دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه جهت دانش افزایی کارشناسان امور   بین الملل وزارت خانه ها و سازمانها علاقمندان پژوهشگران و دانش پژوهان روابط بین الملل دوره ای با عنوان «دیپلماسی چندجانبه در نظریه و عمل» برگزار می کند. در این دوره علاوه بر طرح بنیادهای نظری، بر مهارت های عملی در دیپلماسی چندجانبه نیز تأکید     می شود. برای شرکت در این دوره داشتن مدرک کارشناسی و سابقه علمی و عملی در زمینه های بین المللی ضروری است.

اهم عناوین دوره

·         چارچوبها و بنیادهای دیپلماسی چندجانبه

·         آیین کار در دیپلماسی چندجانبه

·         فنون مذاکره در دیپلماسی چندجانبه

·         قطعنامه و تدوین اسناد در دیپلماسی چندجانبه

·         جنبه های اداری و مدیریتی جلسات در دیپلماسی چندجانبه

·         فنون تدوین نطق در دیپلماسی چندجانبه

اساتید دوره

دکتر جواد ظریف و دکتر سیدکاظم سجادپور

  زمان برگزاری

5 الی 12 تیرماه 1387

از ساعت 13 الی 17

مدارک لازم برای ثبت نام

فرم تکمیل شده ثبت نام (قابل دریافت از طریق پایگاه اینترنتی دانشکده یا از طریق مراجعه حضوری)،

اصل فیش بانکی به مبلغ -/000/000/1 به حساب شماره 66/1430 بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به نام

دانشکده روابط بین الملل قابل پرداخت در تمامی شعب بانک ملی

کارشناسان وزارت خارجه از 40%  تخفیف و دانشجویان با ارائه کارت دانشجویی از20 % تخفیف برخوردار می شوند.     

گواهینامه شرکت در دوره

دانشکده روابط بین الملل به شرکت کنندگان در دوره بسته آموزشی وگواهینامه پایان دوره اعطا می نماید.

آخرین مهلت ثبت نام

دوشنبه 3 تیرماه  1387

نشانی: تهران- خیابان شهید باهنر (نیاوران) جنب پمپ بنزین، کوچه مینا، شماره 12 کد پستی: 19395

تلفن: 1-22802650  (روابط عمومی)  نمابر:  22802747

پایگاه اطلاع رسانی:  www.sir.ac.ir         پست الکترونیکی: info@sir.ac.ir

 تهران  تیر 1387 

انجمن دفاع شهری نوین ایران با طرح برگزاری اولین کنفرانس اجتماعی صلح در ایران در نظر دارد به آنالیز پژوهشی وعلمی علل ناپایداری صلح در جهان بپردازد وبا یافتن علل اصلی رخدادهای خشونت بار نظامی در جهان که مکررا با طرح های مشابه اجتماعی تکرار می گردد به ارائه راهکارهای عملی حل بحرانهای نظامی وپیشگیری ازمواجهه با موارد جدید از طریق ارائه طرح های صلح بپردازد ، لذا مشارکت جدی پژوهشگران وصاحب نظران ایرانی ازسراسرجهان در این کنفرانس ملی توصیه می گردد .

 محورهای اساسی كنفرانس صلح :

 -1بررسی مفهومی : 

مفهوم صلح ،پايداری وناپايداری صلح

2-بررسی تاريخی :

پيشينه پايداری وناپايداری صلح در جهان

3 - بررسی اجتماعی :

بررسي رويكردهای جامعه شناختی  ،روانشناختی و انسانشناختی در رابطه با پایداری  و ناپایداری صلح در جهان

4- بررسی فاكتور های موثر در پایداری وناپایداری صلح در جهان ،همچون نقش تكنولوژی ، مديريت،اقتصاد، سياست، فرهنگ ، دين ، رسانه، معنويت وغيره

5- بررسی نظارتی وحقوقی

•  بررسی حقوق بين الملل ناظر برشروع وخاتمه مخاصمات وخلا های احتمالی

•  نقش تشكل های  غير دولتی (( NGO بعنوان نهاد های ناظر مردمی در پايداری وناپایداری صلح در جهان

•  ارزيابی عملكرد شورای امنيت در تحقق صلحی پايداردر جهان وكاستی های احتمالی

•  بررسی نقش نیروهای حافظ صلح در پایداری  و ناپایداری صلح در جهان

•  ارزیابی عملکرد سازمان ملل در ایجاد وحفظ  صلحی پایدار در جهان

 6- بررسی تحليلی

•  تحليل ناپايداری صلح درمواردی همچون : افغانستان،عراق، لبنان، سومالی ،فلسطین وغیره

•  تحليل وضعيت آتی صلح در جهان

7- بررسی كاربردی وپيشگيرانه

پيشنهاد راهكارها ی عملی دستيابی به صلحی پايدار در جهان

پيشگيری درمواجهه با مخاصمات جديد، در مواردی همچون ايران ، سوريه، كره شمالی وغیره

 بدين وسيله از استادان وپژوهشگران وساير علاقمندان، دعوت بعمل می آيد تا طرح های صلح خود را در چهارچوب مقاله علمی تايپ شده درمحیط 3word 200  به هر دو زبان فارسی وانگليسی همراه با شرح فعاليت های علمی در ارتباط با عنوان های ياد شده به آدرس الکترونیکی دبیرخانه کنفرانس صلح peaceconference10@gmail.com ارسال نمايند. ارائه سخنرانی ها ترجیحا به زبان انگليسی است

  زمان بندی کنفرانس صلح:

آخرین مهلت ارسال مقالات:30 /3/87

تاریخ برگزاری کنفرانس: 30،31/4/87

اخرین مهلت ثبت نام در کنفرانس صلح:15/3 /87

 ثبت نام:

متقاضیان شرکت در همایش با واریز مبلغ 500000 ریال به حساب شماره  385658 ، بانک سپه  ، شعبه ملاصدرا، بنام انجمن دفاع شهری نوین ایران حداکثر تا تاریخ 15/3/87 وارسال فیش ثبت نام به آدرس peaceconference10@gmail.com می توانند در این کنفرانس شرکت نمایند

50% تخفیف ویژه جهت دانشجویان ، جانبازان ، خانواده معظم شهدا ومصدوین شیمیایی با ارسال مدرک معتبراز طرف انجمن دفاع شهری نوین ایران در نظر گرفته شده است

 نمایشگاه دستاوردهای صلح :

فعالان صلح می توانند دستاوردهای خود در رابطه با صلح شامل تالیفات ، پژوهش ها،هنرهای تجسمی ( تندیس های صلح ، آثار نقاشی)، سروده های موسیقی وشعرو غیره را جهت نمایش در حاشیه کنفرانس ارائه نمایند و در رابطه با رزرو غرفه با انجمن دفاع شهری نوین ایران تماس گیرند

  ثبت نام در کانون صلح:

انجمن دفاع شهری نوین ایران در حاشیه برگزاری کنفرانس صلح در نظر دارد کانون صلح انجمن دفاع شهری را فعال نماید . حمایت ازبرقراری صلح ، پژوهش در رابطه با صلح ، ارسال سفیران صلح به مناطق بحران خیز ، تلاش در جهت حل وفصل اختلافات در پیشگیری از جنگ ها وغیره از اهداف این کانون است ، متقاضیان فعالیت در این کانون با ارسال مدارک لازم وعضویت در انجمن دفاع شهری، فعالیت خود را در این کانون را آغاز می کنند

 صندوق جمع آوری کمک های مردمی:

انجمن دفاع شهری نوین ایران ،تشکلی غیر دولتی وغیر انتفاعی است که به دفاع غیر نظامی وایمنی شهر وشهروندان در برابرکلیه موارد حوادث غیر مترقبه بویژه مقابله با جنگ ها وجنگ های نوین می پردازد، حمایت از صلح بخش مهمی از فعالیت های این انجمن است،کلیه فعالیت های نهاد های مدنی باید توسط حمایت های مردمی به انجام رسد،بوروکراسی اداری وعدم مشارکت  مراجع دولتی در تقسیم عادلانه قدرت وامکانات اجتماعی باعث تاخیر در برگزاری کنفرانس صلح گردیده ،طرح اجرای این کنفرانس در اسفند 1385 از طرف انجمن دفاع شهری نوین ایران ارائه گردید وضمن مکاتبه بسیار با واحد های اداری دولتی در راستای بهره مندی از امکانات عمومی جامعه، با گذشت بیش از یکسال از طراحی کنفرانس صلح تا کنون رسما مساعدتی اعلام نگردیده،برخی از مراجع معتبر دولتی موافقت ضمنی خود را با برگزاری این کنفرانس شفاها اعلام نموده اند وتا کنون هیچگونه تفاهم نامه یا قراردادی با این مراجع به امضاء نرسیده، از آنجا که فعالیت های تشکل های غیر دولتی عموما باید توسط مردم تامین گردد لذا جهت تامین مخارج برگزاری این کنفرانس صندوق جمع آوری کمک های مردمی اعلام می گردد وداوطلبان می توانند کمک های مالی خود را به حساب شماره 385658 بانک سپه شعبه ملاصدرا بنام انجمن دفاع شهری نوین ایران واریز نمایند، حمایت مردمی در پشتیبانی مالی ومشارکت در اجرای کنفرانس صلح برایجاد اتمسفر مستقل ومردمی برای اعلام نظرات پژوهشگران کمک می نماید،لذا از حمایت های مردمی شما استقبال می نماییم .

 مشارکت در گروه موسیقی فرشتگان صلح:

آموزش وفعالیت در زمینه صلح از اوان کودکی باید آغاز گردد تا در آینده شاهد حضورانسانهای صلح جو در جامعه  باشیم لذا شرکت کنندگان کنفرانس صلح می توانند با معرفی کودکان خود به انجمن دفاع شهری در تشکیل گروه کر فرشتگان صلح مشارکت نمایند

 مشارکت در امور اجرایی کنفرانس صلح:

جهت برگزاری کنفرانس صلح نیاز به نیروی انسانی داوطلب وفعال در امور اجرایی کنفرانس می باشد ،داوطلبان می توانند تجربه کاری وسابقه فعالیت های خود را به انجمن اعلام نمایند ودرکمیته اجرایی کنفرانس صلح مشارکت داوطلبانه داشته باشند

 مشارکت در گروه ترجمه:

جهت ترجمه متون ومقالات واشعار صلح نیاز به همکاری داوطلبانه درگروه ترجمه می باشد ،داوطلبان همکاری خود را به انجمن اعلام نمایند

 نکته ای مهم برای پژوهشگران:

در طی یکسال فعالیت برای برگزاری این کنفرانس در برخورد با جامعه پژوهشگر به این نتیجه رسیدیم که برای انجام پژوهش وارسال مقالات در خواست پرداخت وجه ودریافت امتیازات اداری می نمایند ،ورغبتی به انجام کارهای ملی بدون دریافت حق الزحمه ندارند وشاهد آن بودیم که دلزدگی ورکود بر فکرهای خلاق واندیشمند ایرانی سایه افکنده، باید پژوهشگران عزیز را متوجه این نکته ساخت که فعالیت در ساختار تشکل های مدنی مستقل با  چهار چوب قوائد کلیشه ای ومنجمد سازمانهای اداری رسمی بسیار متفاوت است در تشکل های غیر دولتی افراد ایثارگر وداوطلب که عاشقانه در پی خدمت به میهن ومردم می باشند جای فعالیت دارند ، طرح کنفرانس صلح با توجه به تهدیدهای مهمی که جمهوری اسلامی ومردم ایران با آن مواجه می باشند، مسئله ای است که ایرانیان  با تمام وجود باید به طرح مسئله وارائه طریق برای پیشگیری از مواجهه کشور با مخاصمات نظامی باشند وازفرصت برگزاری این کنفرانس در جهت کمک به میهن خود استفاده نمایند همچنین با ارائه راهکارهای عملی به حل بحران های نظامی در سایر کشور های جهان نیز کمک کرده باشند. لذا بر هر ایرانی واجب است که نظرات خود را برای حل وفصل معضلات نظامی جهان در این کنفرانس اعلام نماید

 اولویت با پژوهشگران ایرانی:

برگزاری کنفرانس صلح در سطح ملی  و ویژه جامعه ایرانیان است ،ایرانیان مقیم کشوروپژوهشگران ایرانی مقیم سایر کشورها می توانند با ارائه طرح های صلح ،نظرات خود را در رابطه با حل وفصل اختلافات جهان اعلام نمایند،از آنجا که صلح مسئله ای جهانی است و ارائه نظر برای صلح ملیت خاصی نمی شناسد ،لذا اعلام نظرات ملیت های دیگر غیر ایرانی ساکن ایران وسایر کشورها پذیرفته می گردد ، در رابطه با اخذ ویزا واقامت در ایران ،  انجمن دفاع شهری نوین ایران  مسئولیتی ندارد ، وداوطلبان شرکت در کنفرانس صلح می توانند راسا اقدام نمایند.

 نکته ای مهم برای ایرانیان سراسر جهان:

ایرانیان در سراسر دنیا در هرمقطع تحصیلی که باشند،پیر،جوان،زن یا مرد،می توانند نظرات خود را برای کمک به حل وفصل معضلات جهان وبرقراری صلح پایدار به انجمن دفاع شهری نوین ایران اعلام نمایند

  کمک به اطلاع رسانی:

از آنجا که فراخوان این کنفرانس بعلت تعرفه های بسیار بالای روزنامه های کثیر الانتشار وعدم وجود قوانین حمایتی برای تشکل های غیر دولتی در روزنامه ای به چاپ نرسیده وهمچنین انجمن های غیر دولتی از داشتن روزنامه ، رادیو وتلوزیون مستقل محروم می باشند ،خواهشمند است کلیه دوستان وآشنایان خود را از برگزاری این کنفرانس مطلع سازید واز آنها بخواهید با مشارکت همه جانبه در برگزاری این کنفرانس بر غنای مردمی و غیردولتی آن بیفزایند

  در صورت لزوم می توانید با شماره 88033336  - 021 یا 09123348368 تماس حاصل نمایید.

جهت عضویت در انجمن دفاع شهری نوین ایران به آدرس www.citydefence.com مراجعه نمایید.

        باتشکر ، دکتر هما ناصری ، دبیر کنفرانس صلح

واژگان کليدي:

خليج فارس، تنگه هرمز، کنوانسيون 1982 حقوق درياها، ايران، امنيت.

متن کامل مقاله را که با همکاری دوست عزیزم امیر مقامی تهیه شده است رامی توانید در این شماره(اردیبهشت) ماهنامه بین المللی حقوق مطالعه کنید.

کارگاه بین المللی

« فلسطین از دیدگاه حقوق بین الملل »

با حضور

اساتید برجسته داخلی و خارجی

• اطلاعات بیشتر در مورد "آلمان در اروپا"
• اطلاعات بیشتر

مترجم: عليرضا عبادتي
اساسا مسائل تاکتیکی به قدری اوضاع را احاطه کرده که هنوز فرصت طرح چالشی که کابینه جدید(رئيس جمهور آينده آمريكا) با آن رو به رو خواهد شد پیش نیامده و آن چالش از این قرار است: چگونه مي‌توان از سه انقلاب در حال وقوع در جهان، نظم و نظام جدید بین‌المللی بیرون کشید.

این سه انقلاب عبارتند از:
الف: دگردیسی در سیستم سنتی و متعارف دولت-ملت در اروپا
ب: چالش تندروها درباره حق حاکمیت
ج: انتقال مرکز ثقل مسائل بین‌الملل از اقیانوس اطلس به اقیانوس هند و آرام (منظور از آمریکا به آسیا)
خرد عادی و متعارف معتقد است که نارضایتی از یکجانبه‌گرایی جورج‌دبلیو بوش، موضوع اصلی اختلافات آمریکا و اروپاست. اما به زودی با تغییر ریاست‌جمهوری و کابینه در آمریکا روشن خواهد شد اختلاف اصلی بین این دو قاره در دو سوی اقیانوس اطلس این است که آمریکا هنوز به شکل سنتی «دولت- ملت» است که مردمش به درخواست‌های دولت برای فداکاری و جانسپاری و دفاع از منافع ملی بیشتر وقع مي‌نهند تا اروپا.
ملت‌های اروپا که دو جنگ جهانی را از سر گذرانده اند به فراست دریافته اند که باید بخشی از جنبه‌های چشمگیر و با اهمیت حق حاکمیت خود را به اتحادیه اروپا بسپارند. از قضا وفاداری سیاسی که از خصلت‌های نظام «دولت- ملت» است به طور خودکار قابل انتقال به وضعیت در حال گذار نیست.
اروپا در حال گذار است از گذشته‌اي که هنوز بر مشکلات آن فائق نیامده، به آینده‌اي که به آن هنوز نرسیده است. در این روند، ماهیت دولت اروپایی دچار دگردیسی شده است. با توجه به این حقیقت که هنوز آینده اروپا به درستی تعریف و معین نشده و معلوم نیست و با توجه به این که چنین نظم و نظامی در هیچ جا امتحان خود را پس نداده، به ناچار اکثر حکومت‌های اروپایی نمي‌توانند از مردم خود انتظار فداکاری و جان نثاری داشته باشند.
عدم توافق کشورهای اروپایی در استفاده از نیروهای ناتو در افغانستان، مثال واضحی از این حقیقت است. بعد از حادثه یازده سپتامبر، پیمان آتلانتیک شمالی، بدون درخواست ایالات متحده، با توسل به اصل پنجم از پیمان ناتو پیشنهاد کمک متقابل را مطرح کرد.
اما وقتی ناتو در شرف قبول مسوولیت بود، محدودیت‌های داخلی کشورهای عضو، آنان را وادار ساخت تعداد محدودی از سربازان را در اختیار بگذارند و به تعداد محدودتری از ماموریت‌ها بسنده کنند. در نتیجه، این اتحاد آتلانتیک در شرف تبدیل به سیستمی با دو لایه یا دو سطح است که قابلیت‌های آن با الزامات و تعهداتش همخوانی ندارد.
با گذشت زمان دو راه باقی مي‌ماند: یا باید الزامات و تعهدات ناتو مورد بازنگری قرار گیرد و از نو تعریف شود یا آن که به طور رسمی روی سیستم جدید با دو لایه یا دو سطح کار شود و بین الزامات سیاسی و قابلیت‌های نظامی آن هماهنگی به عمل آید. در آن صورت باید به نیروهای واکنشی اروپایی پروژه‌هایی خارج از محدوده محول شود که در این شرایط، اتحاد بین اعضا، جنبه موقتی و اختیاری پیدا خواهد کرد.
در حالی که نقش سنتی دولت در کشورهای اروپایی در اثر انتخاب حکومت‌های جدید روز به روز کاهش مي‌یابد، در خاورمیانه این کاهش نقش دولت، بیشتر از ماهیت ذاتی و نحوه پیدایش دولت‌ها در این ناحیه ناشی مي‌شود. دولت‌هایی که جانشین امپراتوری عثمانی شدند، قدرت‌هایی بودند که با پایان جنگ جهانی اول به پیروزی رسیدند.
کشورهای خاورمیانه برخلاف کشورهای اروپایی، مرزهایشان بر اساس تفاوت‌های قومی و زبانی شکل نگرفت بلکه این مرزبندی‌ها متناسب با تعادلی بود که قدرت‌های اروپایی در رقابت‌هایشان خارج از آن منطقه به دست آورده بودند. امروز ساختار دولت‌های اروپایی را، که بسیار آسیب‌پذیر شده‌اند، تندروها با تفسیرهای بنیادگرایانه، به عنوان پایه و اساس نهاد سیاسی جهانی، تهدید مي‌کند.
از آن جایی که نه سیستم بین‌المللی و نه ساختار داخلی کشورها و دولت‌های موجود در نگاه تندروها مشروعیت ندارد، ایدئولوژی آن جایی برای مباحث غربی نظیر گفت‌و‌گو، مذاکره و ایجاد تعادل در منطقه باقی نمي‌گذارد، در حالی که این مباحث برای امنیت، پویایی و منافع کشورهای صنعتی در منطقه بسیار حساس و کلیدی است.
این مسائل در این منطقه بسیار شایع و رایج است و گزینه عقب‌نشینی، پیش روی ما وجود ندارد. ما مي‌توانیم از هریک از این مناطق در خاورمیانه مثل عراق عقب‌نشینی کنیم اما به این ترتیب فقط شکل مقاومت در برابر آنها و مواضع فرق خواهد کرد و در اصل موضوع تفاوتی ایجاد نخواهد شد. حتی حامیان ایده عقب‌نشینی یک جانبه و بي‌قید و شرط هم معتقدند که باید تعداد محدودی از آمریکایی‌ها در عراق باقی بماند تا از رشد و بازگشت القاعده و رادیکالیسم جلوگیری کند.این دگردیسی‌ها در سبک و سیاق دولت در اروپا همزمان شده با گرایش سوم یا شیفت در مرکز ثقل مسائل بین‌الملل از آتلانتیک به اقیانوس هند و آرام.
نکته متناقض گونه آن این است که توزیع قدرت در این منطقه (منظور چین، ژاپن و هند است)بر اساس همان خصلت‌های سنتی کشورهای اروپایی است. کشورهای عمده آسیا – چین، ژاپن، هند و احتمالا گاهی اندونزی- خود را در همان رقابتی مي‌بینند که روزگاری در تعادل قدرت کشورهای اروپایی مطرح بود، آنها یکدیگر را ذاتا رقیب مي‌بینند و فقط گاه گاهی مخاطره کرده و دست به همکاری مي‌زنند. در گذشته تغییر در ساختار قدرت عموما به جنگ منجر مي‌شد، همان طور که با ظهور آلمان به عنوان قدرتی مطرح در اواخر قرن نوزدهم اتفاق افتاد. امروز ظهور چین به عنوان قدرت، نقش آلمان در آن زمان را تداعی مي‌کند با این تفاوت که این بار زنگ خطر باید بلندتر به صدا درآید.
درست است که روابط چین- آمریکا عناصر رقابتی و ژئوپلتیکال قدیمی و همیشگی دارد اما ظهور چین به عنوان یک قدرت بزرگ نباید مورد غفلت قرار گیرد. هرچند عناصر جبران‌کننده دیگری هم وجود دارند. جهانی شدن اقتصادی و مالی، الزامات محیط زیستی، نیاز به انرژی و قدرت مخرب سلاح‌های مدرن نیاز به همکاری جهانی بین ایالات متحده و چین را ناگزیر کرده است.
روابط خصومت‌آمیز بین آمریکا و چین هر دو کشور را در وضعیتی قرار مي‌دهد که کشورهای اروپایی بعد از جنگ جهانی دوم با آن مواجه شدند، وضعیتی که در آن کشورهای اروپایی به جان هم افتادند در حالی که سایر جوامع به شان و منزلتی رسیدند که اروپايیان در جست‌وجوی آن بودند.
هیچ یک از نسل‌های گذشته ناچار نبودند که با سه انقلاب همزمان در نقاط مختلف جهان دست و پنجه نرم کنند. رسیدن به یک راه حل همه جانبه، و دارویی برای هر سه درد، خیلی خیال‌پردازانه و موهوم است.
در اروپا جامعه مدنی با ساختار سیاسی دولت سازگاری بیشتری دارد تا ساختار سیاسی اتحادیه اروپا. در خاورمیانه جامعه مدنی را نیروهای فراملیتی‌اي شکل مي‌دهند که با ساختار داخلی کشورهایشان در تضاد است.
در حوزه اقیانوس اطلس، چالش این است که چگونه نهادهایی به تکامل برسند که بتوانند تعادل را برقرار کنند یعنی هم اشتیاق به فداکاری و جانفشانی برای آینده را حفظ کنند (که خصلت جوامعی است که هنوز وضعیت سنتی دارند و دولت- ملت هستند)و هم در نظم جدید بین‌المللی سنخیت داشته باشند (که متعلق به وضعیت بعد از گذار از دولت- ملت است).
تندروها نیز حاضرند کل ایده جامعه مدنی را فدای اتوپیایی خود کنند.
از لحاظ دیپلماسی کلاسیک، دیپلماسی قرن بیست و یکم در آسیا را دو نوع تغییر یا انطباق معین خواهد کرد: یکی برقراري ارتباط همکاری بین قدرت‌های آسیایی نظیر چین، هند، ژاپن و احتمالا اندونزی و دیگری برقراری ارتباط بین آمریکا و چین.
در دنیایی که تنها ابرقدرت جهان حامی و پشتیبان حفظ وضعیت دولت- ملت به همان سبک سنتی است و اروپا در دوران گذار از این وضعیت سنتی است و در جهانی که خاورمیانه در مدل ملت- دولت نمي‌گنجد و با انقلابی روبه‌رو است که انگیزه مذهبی دارد، و همچنین در شرایطی که ملت- دولت‌های آسیای جنوبی و شرقی هنوز در فکر ایجاد تعادل قدرت هستند، ماهیت نظم نوین بین‌المللی در آن چگونه خواهد بود و چطور این همه جنبه مختلف را در خود خواهد گنجاند؟
آیا سازمان‌های بین‌المللی موجود برای این منظور کافی هستند؟ اگر نه، کدام تغییرات، مطلوب به حساب مي‌آیند؟ آمریکا چه اهدافی را مي‌تواند به شکل واقع بینانه برای خود و سایر جوامع دنیا ترسیم کند؟ آیا ما مي‌توانیم از دگردیسی در کشورهای عمده موقعیتی برای پیشرفتِ قابل اعتماد بسازیم یا آن که لازم است نیروهای خود را کمتر در جهت مقاصد جهادی و جهادگونه متمرکز کنیم؟
در این کنسرت جهانی چه اهدافی را باید جست‌وجو کنیم؟ کدام وضعیت افراطی مي‌تواند وسیله توجیه اقدام یک جانبه قرار گیرد؟ برای دستیابی به این اهداف کدام سبک رهبری به احتمال زیاد بهتر است؟
این همان بحثی است که ما به آن نیاز داریم نه شعارهایی که گروه‌های سیاسی برای تیترشدن در رسانه‌ها مطرح مي‌کنند.
منبع: irdiplomacy.ir

'If the Games Fail, Human Rights Will Suffer'

With the Olympic Games rapidly approaching, more attention than ever is being focused on China's handling of protests in Tibet and on the state of human rights in the Communist country. SPIEGEL spoke with human rights advocate Liu Xiaobo about what to expect. more...

German Case to Test Boundaries of Discrimination Law

How much should discrimination cost? In Germany, it has long been cheap. But a case currently working its way through the courts may provide expensive teeth to the country's 19-month-old anti-discrimination law. By Charles Hawley more

بخش دوم
بالاخره اینکه، ما باید استراتژی جامعی برای نابود کردن تروریست‌های جهانی بیابیم. استراتژی ای که بر انواع گوناگون قدرت آمریکایی تکیه داشته باشد و نه فقط قدرت نظامی. به قول یک فرمانده ارشد نظامی آمریکایی، «هنگامی که مردم از احترام و امکانات برخوردارند، افراط‌گرایی جای ظهور و برخورداری از استقبال عمومی را از دست مي‌دهد.»

به همین دلیل است که ما باید به کمک متحدین خود در تقویت کشورهای ضعیف و بازسازی کشورهایی که خود قادر به آن نیستند، بکوشیم.
در جهان اسلام و فراتر از آن، مبارزه با رسولان ترور نمی‌تواند به سخنرانی پیرامون دموکراسی محدود ‌شود. ما باید دانش خود را از موقعیت‌ها و باورهایی که افراط گرایی را دامن مي‌زنند، بالا ببریم. بحث‌های گوناگونی در اسلام وجود دارد. برخی به آینده‌ای صلح آمیز، تفاهم و تساهل، توسعه و دموکراسی سازی باور دارند. برخی نیز از عدم تساهل و سرسختی در مقابل آزادی‌های فردی و جهان پیروی مي‌کنند.
برای تقویت گروه‌های معتدل آمریکا باید همتش را به گستراندن فرصت‌ها، دسترسی به آموزش و مراقبت‌های بهداشتی، تجارت و سرمایه‌گذاری و حمایت مداوم از اصلاح‌طلبان سیاسی و جامعه مدنی که پیروزی ما را در جنگ سرد رقم زد، معطوف گرداند. باورهای ما بر امید متکی است؛ حال آن که تروریست‌ها بر ترس تکیه دارند. به همین دلیل است که ما قادر به پیروزی در این نبرد هستیم و خواهیم شد.
بازسازی همکاری‌ها
به منظور تجدید حیات رهبری آمریکایی، من قصد دارم ائتلاف‌ها و همکاری‌ها و نهادهایی را که مي‌توانند با تهدیدهای مشترک رویاروی شوند و امنیت مشترک را گسترش دهند، بازسازی کنم. اگر بخواهیم با تهدید و ارعاب سایر کشورها این اصلاحات در ائتلاف‌ها و نهادها را ایجاد کنیم، منزوی خواهیم شد. اصلاحات هنگامی تحقق مي‌پذیرد که ما بتوانیم به دولت‌ها و مردم دیگر اطمینان دهیم که آنها نیز نقش شایسته‌ای در همکاری‌های موثر دارند.
ما غالبا پیامی مغایر با این به شرکای بین‌المللی خود فرستاده‌ایم. در مورد اروپا، ما به نظرات اروپایی‌ها در مورد منطق و ضرورت جنگ عراق اعتنایی نکردیم. در آسیا، ما به تلاش‌های کره جنوبی برای بهبود روابط با کره شمالی وقعی ننهادیم. در آمریکای لاتین، از مکزیک گرفته تا آرژانتین، ما به دغدغه‌های مردم این کشورها درباره مهاجرت و برابری و رشد اقتصادی اهمیت چندانی ندادیم.
در آفریقا، ما اجازه دادیم که نسل کشی در دارفور به مدت چهار سال ادامه یابد و به دعوت اتحادیه آفریقا برای حمایت بیشتر از توقف کشتار توجه کافی نشان ندادیم. من پیوندهایمان را با متحدینمان در اروپا و آسیا بازسازی خواهم کرد و در تقویت همکاری‌ها در سراسر آمریکا و آفریقا خواهم کوشید. ناتو در پانزده سال گذشته قدم‌های مهمی در تغییر ساختارهای خود از شکل امنیتی به ائتلاف برای صلح برداشته است.
اما امروز، به قول سناتور لوگار «تفاوت فزاینده میان گسترش رسالت ناتو و ظرفیت‌های اندکش» به وجود آمده است. برای پر کردن چنین شکافی، من متحدین خود در ناتو را به فرستادن نیروهای بیشتر در عملیات امنیت مشترک و سرمایه‌گذاری بیشتر در بازسازی و تثبیت ظرفیت‌ها بسیج خواهم کرد.
ما باید هم زمان با تقویت ناتو، متحدین بیشتري در مناطق گوناگون جهان بیابیم. با خیزش چین و قدرت گرفتن بیشتر ژاپن و کره جنوبی، من تلاش خواهم کرد که شبکه روابط موثرتری در آسیا ایجاد کنم. ما به شالوده‌های ارتباطی فراگیرتری با کشورهای آسیای شرقی نیاز داریم که بتوانند رفاه و ثبات را در منطقه گسترش دهند و به مواجهه با تهدیدهای بین منطقه‌ای، از گروه‌های تروریستی گرفته تا آنفلوآنزای مرغی در اندونزی، یاری رسانند.
من همچنین چین را تشویق خواهم کرد که به عنوان یک قدرت رو به رشد، نقش مسوولانه‌تری در برخورد با مسائل مشترک در قرن بیست و یکم ایفا کند. ما در جاهایی با چین رقابت و در جاهای دیگری همکاری مي‌کنیم. وظیفه ما ایجاد روابطی است که همکاری را گسترش دهد، و هم زمان توانایی رقابت ما را بالا ببرد.
به علاوه، ما به همکاری موثر بر سر مسائل مهم جهانی در میان همه قدرت‌های بزرگ از جمله قدرت‌های تازه‌ای مانند برزیل، هند، نیجریه، و آفریقای جنوبی نیاز داریم. ما باید به تمام این کشورها سهمی در برقراری نظم جهانی بدهیم. برای این منظور سازمان ملل نیز نیاز به اصلاحات دارد. عملکرد مدیریت دبیرخانه سازمان ملل ضعیف است. عملیات حفظ صلح نیز کارایی چندانی ندارد. شورای جدید حقوق بشر سازمان ملل هشت قطعنامه در محکومیت اسرائیل صادر کرده است، اما حتی یک قطعنامه در محکومیت نسل کشی در دارفور یا نقض حقوق بشر در زیمبابوه صادر نکرده است. هیچ یک از این مشکلات بدون دخالت آمریکا ممکن نیست. اگر ما قصد داریم که تهدیدهایی را که از سوی انسان‌ها در این دوران سیاره مان را تهدید مي‌کند از میان برداریم باید به تشکیل نهادهای قدرتمند و ائتلاف‌های محکم همت بگماریم. اگر تغییرات بنیادین انجام نگیرد سرزمین‌های ساحلی جهان با بالا آمدن سطح دریاها به زیر آب خواهند رفت. گرم شدن کره زمین و کاهش باران به کشاورزی آسیب خواهد رسانید و جنگ، قحطی، بیماری و فقر را افزایش خواهد داد. تا سال 2050 قحطی بیش از 250‌میلیون انسان را در سراسر جهان آواره خواهد ساخت. و این به بی‌ثباتی کشورهای ثروتمند و مرفه نیز دامن خواهد زد.
آمریکا به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای وظیفه دارد در راه برطرف کردن این مشکلات نیز پیشقدم باشد. در حالی که بسیاری از شرکای صنعتی ما به شدت تلاش مي‌کنند تولید این گازها را کاهش دهند، ما همچنان بر آن مي‌افزاییم. اگر من به ریاست‌جمهوری برسم در راه کاهش این مشکلات گام برخواهم داشت و در راه رها کردن آمریکا از وابستگی به نفت خارجی تلاش خواهم کرد. با استفاده بهینه از انرژی در اتومبیل ها، کارخانه‌ها و خانه‌ها و اتکای بیشتر بر منابع قابل تجدید برق به‌این مهم دست خواهیم یافت.
منبع: irDiplomacy.ir

به منظور تجدید حیات رهبری آمریکا در جهان، ما باید با تهدیدهای جدی که امنیت آمریکا و جهان را به خطر مي‌افکنند - همانند تهدید سلاح‌ها، مواد و تکنولوژی هسته‌ای و خطر افتادن ابزارهای هسته‌ای به دست تروریست‌ها - رودررو شویم.

چنان که جورج شولتز، ویلیام پری، هنری کیسینجر و سام نان خاطرنشان کرده‌اند، اقدامات کنونی ما برای رویارویی با تهدید هسته‌ای کافی نبوده است.
رژیم منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای با چالش مواجه شده است و طرح‌های جدید هسته‌ای به توسعه ابزارهای ساخت سلاح‌های هسته‌ای کمک کرده است. القاعده خلق «هیروشیما»یی برای ایالات‌متحده را آرمان خود قرار داده است. تروریست‌ها نیازی به ساخت سلاح هسته‌ای ندارند. آنها تنها مي‌خواهند آن را بربایند یا بخرند.
هم‌اکنون مقادیر زیادی اورانیوم غنی شده در جهان وجود دارد که بعضا مراقبت کافی از آن نمی شود و در پایگاه‌های هسته‌ای 40 کشور جهان نگهداری مي‌شود. در ایالات جماهیر شوروی سابق حدود پانزده تا شانزده هزار سلاح هسته‌ای و ذخایر اورانیوم و پلوتونیوم با ظرفیت تولید چهل هزار سلاح دیگر وجود دارد. تاکنون افراد بسیاری به خاطر قاچاق مواد هسته‌ای و در حال خرید و فروش آن در بازار سیاه دستگیر شده‌اند.
اگر من ريیس‌جمهور بشوم، همراه با سایر کشورها در جهت جلوگیری از گسترش سلاح‌های هسته‌ای و کاستن خطر ناشی از آن برای آمریکا و جهان تلاش خواهم کرد. آمریکا باید تلاشی جهانی را برای ایمنی سلاح‌های هسته‌ای در پایگاه‌هایی که مي‌توانند خطرساز باشند رهبری بنماید و این تنها راه موثر برای جلوگیری از دسترسی تروریست‌ها به بمب هسته‌ای است.
این هدف نیازمند همکاری فعالانه روسیه است. هر چند ما از تلاش‌های خود برای وادار ساختن آن کشور به‌ایجاد دموکراسی و پاسخگویی و رفتار مسوولانه فروگذار نمی کنیم، اما باید در جاهایی که منافع مشترک داریم، به خصوص به منظور اطمینان یافتن از ایمنی سلاح‌ها و مواد هسته‌ای، با آن کشور همکاری کنیم.
ما همچنین با همکاری روسیه باید مواضع قدیمی و کهنه جنگ سردی را کنار بگذاریم و از اهمیت و نقش سلاح‌های هسته‌ای بکاهیم. آمریکا نباید به تولید کلاهک‌های بیشتر هسته‌ای بشتابد... در همان حال که ما باید ذخایر موجود هسته‌ای را حفظ و مراقبت کنیم، باید هم زمان برای ممنوعیت جهانی تولید سلاح‌ها و مواد هسته‌ای جدید با سایر کشورها همکاری کنیم.
ما همچنین باید گسترش تکنولوژی تولید سلاح هسته‌ای را متوقف سازیم و نباید بگذاریم که کشورها به نام فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای به تولید سلاح دست بزنند. به همین جهت من در صورت انتخاب به عنوان ريیس‌جمهور، قصد دارم 50‌میلیون دلار از همان آغاز برای ایجاد یک بانک سوخت هسته‌ای تحت کنترل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اختصاص دهم و در جهت روزآمد کردن عهدنامه منع تکثیر سلاح‌های هسته‌ای گام بردارم. ما همچنین باید قانونی را که من و سناتور ریچارد لوگار برای کمک به آمریکا و متحدانش در متوقف ساختن قاچاق سلاح‌های کشتار جمعی و هسته‌ای در جهان به تصویب رساندیم به طور کامل به اجرا بگذاریم.
مبارزه با تروریسم جهانی
برای تجدید حیات رهبری آمریکایی ما باید در جست‌وجوی یک واکنش موثرتر جهانی در مقابل تروریسمی که در یازدهم سپتامبر به ما حمله‌ور شد، باشیم. تنها در همین دهه اخیر، از بالی تا لندن، بغداد تا الجزیره، بمبئی تا مومباسا و مادرید، تروریست‌ها با مدرنیته به مقابله پرداخته و با درآویختن به چهره خشنی از اسلام ده‌ها هزار انسان را از میان برده و مورد آزار و شکنجه قرار داده‌اند. از آنجا که‌این دشمن در سطح بین‌المللی اقدام مي‌کند، ما نیز باید واکنشی در سطح بین‌المللی نشان دهیم.
ما باید دوباره توجه خود را به افغانستان و پاکستان - کانون مبارزه ما با القاعده - معطوف کنیم، زیرا ریشه تروریسم در این جا عمیق‌تر است. هنوز امید به پیروزی در افغانستان وجود دارد، تنها باید سریع و مصمم و سنجیده عمل کرد. استراتژی ما باید به گونه‌ای باشد که به تقویت نیروهای ما در افغانستان بیانجامد و محدودیت‌هایی را که برخی از متحدان ناتو بر نیروهای خود وارد مي‌کنند از میان بردارد. استراتژی ما همچنین باید دیپلماسی مداوم برای ایزوله کردن طالبان و طرح‌های موثر در جهت توسعه و کمک رسانی به مناطقی که طالبان بیشترین نفوذ را در آنها دارد، باشد.
من همچنین بر سرکوب طالبان و تعقیب و دستگیری اسامه بن لادن و نیروهایش از سوی پاکستان و قطع رابطه آن کشور با تمام گروه‌های تروریستی تاکید دارم و در این راه همکاری با متحدان را ضروری مي‌دانم. هم زمان، من تلاش خواهم کرد دیالوگ میان پاکستان و هند به منظور حل اختلافاتشان بر سر کشمیر و دیالوگ میان افغانستان و پاکستان برای حل تفاوت‌های تاریخی شان و مساله منطقه مرزی پشتون را تقویت کنم. اگر پاکستان بتواند با اطمینان ارتباط بیشتری با هندوستان برقرار کند، احتمال آن کم خواهد بود که منافع خود را در همکاری با طالبان ببیند.
هر چند عملکردی قوی در آسیای جنوبی و مرکزی نقطه شروع ما است، اما تلاش‌هایمان باید از این گسترده تر باشد. هیچ فضای امنی برای کسانی که قصد کشتار آمریکایی‌ها را دارند، نباید وجود داشته باشد. برای به زانو درآوردن القاعده، من یک ارتش قرن بیست و یکمی و همکاری‌های قرن بیست و یکمی به قدرت اتحاد ضد کمونیست که منجر به پیروزی جنگ سرد شد و خطر آن را همه جا از جیبوتی تا قندهار از میان برد، ایجاد خواهم کرد.
اینجا در داخل آمریکا، ما باید به تقویت امنیت داخلی و حفاظت از تاسیسات نظامی که تمام جهان بر آن تکیه دارد، همت گماریم. ما مي‌توانیم این مهم را با هزینه کردن دلارهای امنیتی برای جلوگیری از خطر به انجام برسانیم. و این از طریق اقداماتی مانند اختصاص منابع سرمایه‌گذاری بیشتر برای دفاع از مسیرهای ترانزیتی، پر کردن شکاف‌ها در امنیت هوایی از طریق بازرسی تمام محموله‌های مسافران هوایی و چک کردن تمام مسافرین در یک سیستم بازرسی کامل امکان‌پذیر است. برای توفیق در این کارها امنیت داخلی و اقدامات ضدتروریستی ما باید به واسطه یک اجتماع اطلاعاتی که به نحو موثری با تهدیدها مواجه شود، همراه گردد. امروز، ما عمدتا بر همان نهادها و عملکردهایی که پیش از یازده سپتامبر وجود داشت، تکیه داریم. ما باید اصلاح سیستم اطلاعاتی را مورد بازبینی
قرار دهیم.
برای مواجهه با دشمنانی که خود را با دوران سازگار مي‌کنند، نیاز به تکنولوژی‌ها و عملکردهایی داریم که ما را قادر به جمع‌آوری موثر اطلاعات و به اشتراک گذاشتن اطلاعات در درون آژانس‌های اطلاعاتی‌مان گرداند. ما باید بر دانش انسانی و به کار گرفتن نیروهای آموزش دیده و دیپلمات‌هایی که دانش تخصصی در زمینه‌های فرهنگی و زبان‌های بومی دارند، سرمایه‌گذاری کنیم.
منبع: irDiplomacy.ir

Top Court to Consider Ban on Ruling Party

Turkey's highest court will consider a ban on the nation's ruling political party, the AKP. The decision marks an escalation in the feud between Turkey's secular elite and the Islamic-oriented ruling party and could drag the nation into political stagnation. more...

چه کسى از افزايش قيمت نفت سود مى برد؟ نویسنده : مونا مشهدى رجبى رشد قيمت نفت سبب شد تا بسيارى از تحليل هاى روزنامه ها و مجلات به تبعات اقتصادى اين مساله اختصاص داده شود.در اين مقاله با ذکر تاريخچه کوتاهى از تغييرات قيمت نفت در بازارهاى جهانى، به تفصيل، تاثير اين عامل را روى اقتصادهاى توليد کننده و مصرف کننده شرح مى دهيم.

افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی بحثهای زیادی را در میان کارشناسان اقتصادی و صنعتی جهان بر انگیخت. اصلی ترین محور بحثها تبعات افزایش قیمت روی عملکرد اقتصادی جهان و تاثیر آن روی تورم بود .   یک نظریه عنوان شده در مورد تبعات افزایش قیمت نفت روی اقتصاد این است که افزایش قیمت نفت می تواند باعث شکوفایی اقتصاد کشورهای مالک ذخایر نفتی شود، ولی اقتصاد کشورهای مصرف کننده را با مشکل تورمی مواجه می کند.   جان اسمیت، اقتصاددان، در این مورد می گوید:" در صورتیکه کشورهای تولید کننده نفت از درآمدهای نفتی استفاده صحیحی داشته باشند و این درآمدها را در توسعه زیر ساختهای صنعتی و اقتصادی سرمایه گذاری نمایند می توانند از این درآمد استفاده بهینه نمایند."   وی بر این باور است، اگر کشورهای نفت خیز به جای سرمایه گذاری در توسعه زیر ساختهای صنعتی اقدام به درون ریز کردن درآمدهای نفتی به نظام مالی و اقتصادی خود کنند نه تنها از این عرصه منتفع نمی شوند بلکه فشارهایی را متحمل خواهند شد که اقتصاد آنها را تحت تاثیر فشارهای تورمی قرار می دهد.   نظریه دیگری نیز در این مورد وجود دارد. بر طبق این نظریه، رشد قیمت نفت، هم اقتصاد کشورهای تولید کننده و هم اقتصاد کشورهای مصرف کننده را با بحران تورمی مواجه می کند.   این گروه از اقتصاددانان در این مورد می گویند:" افزایش قیمت نفت و به دنبال آن فرآورده های نفتی باعث افزایش هزینه مصرفی صنایع مختلف و به دنبال آن ارتقای نرخ تورم در اقتصاد می شود که به خودی خود موضوعی آسیب رسان است."   این گروه با اشاره به وضعیت صنایع مصرف کننده فرآورده های نفتی از قبیل صنایع هوایی می گویند:" رشد قیمت سوخت سبب می شود تا هزینه خطوط هوایی بالا رود و به دنبال آن بهای بلیط ها نیز ارتقا یابد. از طرف دیگر صنایع دیگری از قبیل فولاد و دیگر صنایع فلزی نیز که برای طی شدن مراحل مختلف نیاز به سوخت دارند نیز در اثر رشد قیمت نفت با افزایش قیمت روبرو شدند و هزینه اولیه صنایع مصرف کننده فلزات را نیز تغییر دادند."   اینان معتقدند رشد قیمت نفت نه تنها به نفع مصرف کنندگان نیست بلکه اقتصاد کشورهای تولید کننده را هم با بحران مواجه می کند. زیرا فشارهای تورمی ناشی از افزایش قیمت نفت دامان این کشورها را نیز می گیرد.   مصرف کننده یا تولید کننده   گاهی تفکیک تاثیر افزایش قیمت نفت روی اقتصاد کشورهای مصرف کننده و تولید کننده کاری عبث است.   زیرا آمریکا که بزرگترین مصرف کننده جهان است می تواند تاثیر بزرگی روی اقتصاد دنیا داشته باشد و اگر رشد قیمت نفت و هزینه های ناشی از آن باعث تشدید فشارهای تورمی در این کشور شود، رابطه اقتصادی گسترده آمریکا با دیگر کشورهای جهان به صادرات تورم این سرزمین خواهد انجامید.   از طرف دیگر بهبود اوضاع اقتصادی کشورهای تولید کننده نفت از طریق توسعه زیر ساختهای صنعتی و راه اندازی پروژه های صنعتی بزرگ و کارآمد که زمینه ساز ایجاد فرصتهای شغلی بسیار خواهد بود می تواند اقتصاد جهانی را متحول کند.   اجرای این پروژه ها زمینه ساز ایجاد فرصتهای شغلی و همکاری اقتصادی با شرکتهای و پیمانکاران کشورهای دیگر می شود که به انتقال درآمدهای نفتی به کشورهای دیگر می انجامد.   به عبارت صحیح تر در شرایط کنونی که جهان به دهکده جهانی تبدیل شده است و اقتصاد هر کشور به دیگر کشورها وابسته است نمی توان ضرر یا سود اقتصادی را تنها برای یک کشور خاص دانست.   هم اکنون اقتصادهای دنیا درهم تنیده هستند و تعاملات تجاری که سهم قابل توجهی در تولید ناخالص داخلی کشورها دارد به عملکرد اقتصادی دیگر کشورها وابسته است.   در این شرایط، بحران اعتباری و اقتصادی آمریکا سبب بحران اقتصاد جهانی و به دنبال آن آسیب اقتصادی تک تک کشورهای طرف معامله با این کشور می شود و سود اقتصادی ناشی از سرمایه گذاری صحیح درآمدهای نفتی در کشورهای تولید کننده می تواند به بهبود راندمان اقتصادی همه کشورهای جهانی بیانجامد.   تاثیرات افزایش قیمت نفت در جهان سایت Currency Trading در گزارش اخیر خود تاثیرات رشد قیمت نفت بر اقتصاد جهانی را به ترتیب زیر نوشت:   1-   کاهش نرخ رشد اقتصادی کشورهای بزرگ آسیایی - کشورهای چین و هند در زمره کشورهای پر رونق آسیایی هستند که اقتصاد آنها وابستگی زیادی به نفت و فرآورده های نفتی دارد. رشد قیمت نفت سبب می شود تا هزینه فعالیتهای تولیدی در این کشورها افزایش یابد و از سرعت رشد اقتصادشان کاسته شود.   2-   کشورهای نفت خیز قدرت برتر معاملات می شوند - با افزایش قیمت نفت کشورهای صادر کننده نفت قدرت زیادی در عرصه اقتصاد جهانی بدست می آورند که این می تواند به درخواست تاثیرگذاری بیشتر این کشورها در عرصه سیاسی نیز بیانجامد.     3-   منابع انرژی جایگزین - با ارتقای قیمت نقت جهانیان به دنبال استفاده از منابع جایگزین انرژی خواهند بود. در این شرایط سرمایه گذاری و اشتغال و بهره گیری از تکنولوژیهای پاک بیشتر می شود و سوختهای دیگری که اغلب سوختهای پاک خواهند بود جایگزین نفت و منابع انرژی می شوند.   4-   اقتصاد کشورهای اروپایی کمترین آـسیب را می بینند - با کاهش ارزش دلار در برابر یورو کشورهای اروپایی کمترین آسیب را از افزایش قیمت نفت در بازارهای بین المللی متحمل خواهند شد.     5-   اقتصاد آمریکا آسیب چندانی نمی بیند - اقتصاد آمریکا در مقایسه با دیگر کشورهای وارد کننده نفت آسیب کمتری می بیند. زیرا این کشور مصرف کننده نفت در بخش تولید نیز نقش بسزایی ایفا می کند که رقم قابل توجهی است.   6-   نرخ بهره جهانی ارتقا می یابد - با افزایش قیمت نفت و منابع نفتی در جهان نرخ تورم در اقتصادهای مختلف ارتقا می یابد. در این شرایط کشورهای مختلف برای کنترل نرخ تورم مجبور خواهند شد تا نرخ بهره بانکی را افزایش دهند. این مساله ای است که جهان در آینده ای نزدیک تجربه می کند.     7-   بازپرداخت بدهی های بین المللی متوقف می شود- با افزایش قیمت نفت و افزایش هزینه مصرف کنندگان آنها مجبور می شوند بین بازپرداخت بدهی های بین المللی و پرداخت هزینه واردات نفت یکی را انتخاب کنند و اغلب مجبور هستند برای ادامه بقا به پرداخت هزینه واردات نفت اکتفا کنند. این موضوع موسسات مالی بین المللی را با مشکلات بسیار زیادی مواجه می کند.    تاریخچه تحولات قیمت نفت در سال 1999 میلادی متوسط قیمت نفت در بازارهای جهانی برابر با 11 دلار آمریکا بود، اما در سال 2000 میلادی قیمت نفت به یکباره صعود کرد و به 36 دلار آمریکا رسید. در این سال نیز قیمت نفت صعود بی سابقه ای کرد و بسیاری از تحلیل گران بر این باور بودند اقتصاد جهان در اثر قیمت 36 دلاری با بحران مواجه می شود.   اما در این سال عملکرد اقتصاد جهانی چندان نامطلوب نبود و علیرغم اینکه آمریکا بحرانی چند ماهه را در اقتصاد خود تجربه کرد ولی مشکلی جدی در اقتصاد جهانی ایجاد نشد.   این روند ادامه یافت تا اینکه در سال 2004 میلادی رسیدن قیمت نفت به مرز 50 دلار به یک فاجعه بدل شد. در این سال نیز تصور می شد قیمت 50 دلاری به معنای زیر رو روز شدن اقتصاد جهان است. البته در این سال اقتصاد آمریکا به دنبال پشت سر گذاشتن یک جنگ در خاورمیانه قدرت بزرگی بدست آورده بود.   در این سال ارزش دلار در بازارهای بین المللی بالا بود و اقتدار اقتصادی آمریکا این کشور را در راس اقتصادهای جهانی حفظ کرده بود. شایان ذکر است آمریکا این اقتدار را در سال 2004 میلادی مدیون جنگ با عراق بود زیرا کشوری که اقتصادی وابسته جنگ دارد با کمک این حربه می تواند خود را قدرتمند نگاه دارد.   در سال گذشته میلادی نیز رشد قیمت نفت به محافل اقتصادی جهان کشیده شد. در این سال تصور می شد رشد قیمت نفت و گذشتن آن از مرز 100 دلار تحولی بزرگ در جهان ایجاد کند. اما امروز، یعنی سه شنبه یازدهم مارس سال 2008 میلادی، قیمت هر بشکه نفت در بازارهای جهانی به مرز 108 دلار رسید.   امسال نیز اقتصاد آمریکا در مرحله رکود قرار دارد که انتظار می رود چندین ماه به طول بیانجامد ولی آیا این قیمت نفت سبب می شود تا اقتصاد جهانی ویران شود یا کشورهایی که نحوه استفاده بهینه از این فضای جدید را می دانند از سودهای کلان نفتی منتفع شوند؟   به نظر می رسد فضای کنونی حاکم بر اقتصاد جهانی نه یک فضای خموده و مرگبار که یک فضای اقتصادی در حال گذار باشد و تنها کشورهایی در این فضا وارد مرداب نابودی می شوند که اصول اقتصادی را نمی دانند و یا آنها را بکار نمی گیرند.

DAMNING REPORT

Gaza Humanitarian Crisis Worst in 40 Years

A report sponsored by eight British-based aid agencies and human rights groups has described the humanitarian situation in the Gaza Strip as the worst in 40 years. And a senior UN official has warned that the entire infrastructure there is close to collapse. more...

• Photo Gallery: Gaza's Humanitarian Crisis
• Brinksmanship in Gaza: Hamas Pursues Dangerous Strategy with Ashkelon Attacks
• Graveyard Shift for Islamic Jihad: A Visit to a Gaza Rocket Factory

Throughout February, it looked as though Barack Obama was beginning to run away with the Democratic nomination. But after winning primaries in both Texas and Ohio on Tuesday, Clinton is back. more...

در ادامه مطلب می توانید ترجمه متن کامل قطعنامه ۱۸۰۳ دور سوم تحریم های شورای امنیت علیه برنامه های هسته ای و موشکی ایران را دروبلاگ حقوق بین الملل ملاحظه نمائید سومین قطعنامه تحریم شورای امنیت علیه ایران با ۱۴ رای موافق به تصویب رسید و تنها اندونزی به این قطعنامه رای ممتنع داد.

نویسنده: نائومی کلین
طی چند دهه گذشته بسیاری از ایده‌ها و نظریه‌هایی که نخستین‌بار از سوی تئوریسین‌های چپ رادیکال مطرح شدند، کارکرد خود را در نظام‌های دست راستی پیدا کردند.

برای مثال لنین اعتقاد داشت که بشر در موقعیت آشوب و دگرگونی‌های فاجعه‌بار سریع‌تر از هر زمان دیگری پیشرفت می‌کند و حال این ایده که پیشرفت اقتصادی از طریق نابودی کامل جوامع قابل دستیابی است، به یکی از محورهای پیشبرد پروژه بازار آزاد نئولیبرال‌ها تبدیل شده است.
پیشرفت‌های اقتصادی به شیوه اتحاد جماهیر شوروی میراثی از نابودی بشری و اکولوژیک از خود باقی گذاشته است و در همین حال سیاست‌های نئولیبرالی نیز در بسیاری از کشورها نتایج نسبتا مشابهی به بار آورده است. اما در حالی که اعتقاد مارکسیستی نسبت به طرح‌ و برنامه‌ریزری مرکز محور هر روز بیش از گذشته رنگ می‌بازد، اعتقاد متعصبانه به سیاست‌های بازار آزاد مقبولیت و مشروعیتی روزافزون پیدا می‌کند.
بسیاری از کارشناسان و نویسندگان به ویرانه‌هایی که پیامد تحمیل سیاست‌های بازار آزاد در اقصی‌نقاط جهان بوده‌اند، اشاره کرده‌اند. در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و اروپای شرقی، خصوصی‌سازی‌های کورکورانه و تحمیل تغییرات ساختاری منجر به رکود اقتصادی و فروپاشی اجتماعی در ابعاد وسیع شده است.
«دکترین شوک» که تازه‌ترین و مهم‌ترین کتاب نائومی کلین، نویسنده و فعال سیاسی، محسوب می‌شود، به تاریخ‌نگاری اقتصاد جهان طی نیم قرن گذشته و چگونگی ظهور بنیادگرایان معتقد به بازار آزاد می‌پردازد. «سرمایه‌داری مصیبت‌بار»، نامی که کلین به فرآیند تحمیل اقتصاد نئولیبرال و مبتنی‌بر بازار آزاد داده است، گاه برای پیشبرد خود محتاج ترور و ایجاد رعب و وحشت همگانی است: خرابی‌های ناشی از توفان کاترینا در نئواورلئان باعث مهاجرت بسیاری از سیاه‌پوستان فقیر و جایگزینی مدارس دولتی با مدارس خصوصی شد؛ شکنجه‌ها و کشتارهایی که در شیلی دوران حکومت پینوشه و آرژانتین تحت حاکمیت ژنرال‌ها صورت می‌گرفت، همگی در واقع راه‌هایی برای از بین بردن مقاومت در برابر بازار آزاد بودند؛ نابسامانی و بی‌ثباتی اقتصادی روسیه و لهستان در پی سقوط کمونیسم، باعث شد تا حکومت‌های این دو کشور بتوانند از طریق نوعی «شوک‌درمانی»، اصلاحات اقتصادی مورد نظر نظام سرمایه‌داری را به اجرا بگذارند.
کلین بر این اعتقاد است که نئولیبرالیسم در زمره «دکترین‌های بسته و بنیادگرایانه‌ای» قرار دارد که قادر به همزیستی با دیگر نظام‌های اعتقادی نیستند. به این ترتیب چاره‌ای جز این نمی‌ماند که «جهان موجود محو و نابود شود تا راه برای ابداعات پیوریتنی نئولیبرالیسم هموار شود: نظامی که با منطق انجیلی خود و استعاره‌هایی چون آتش بزرگ و سیل بزرگ، به ناچار منجر به خشونت خواهد شد.»
به اعتقاد کلین، فروپاشی‌های اجتماعی که سیاست‌های اقتصادی نئولیبرال را همراهی کرده‌اند، نتیجه ضعف مدیریت و ناکارآمدی مجریان این سیاست‌ها نیست. این تخریب‌ها و فروپاشی‌ها جزء ذاتی پروژه‌های بازار آزاد است که تنها در محیطی ویران‌شده و فاجعه‌دیده قادر به پیشرفت است: «یک نظام اقتصادی که نیازمند رشد پایدار و پیوسته است و در عین حال در برابر هرگونه برنامه‌ریزی و چاره‌اندیشی زیست‌محیطی نیز مقاومت می‌کند، به خودی خود موجب ایجاد جریان پیوسته‌ای از فجایع کوچک و بزرگ مالی، نظامی و اکولوژیک می‌شود. ولع بیش از حد برای دستیابی به سودهای آسان و کوتاه مدت، بازار سهام، ارز و مستغلات را به ماشین‌های ایجاد بحران بدل می‌کند.»
کتاب‌های بسیار معدودی هستند که به ما کمک می‌کنند درک بهتری از جهان اطراف‌مان داشته باشیم و «دکترین شوک» بی‌شک یکی از این کتاب‌ها است. کلین با گردش در سراسر جهان، سیاست‌های دقیقا یکسانی را آشکار می‌کند که برای تحمیل اقتصاد مبتنی‌بر بازار آزاد در کشورهای متفاوتی چون شیلی زمان پینوشه، روسیه زمان یلتسین، چین و عراق پس از سقوط صدام به اجرا گذاشته شدند.
«دکترین شوک» بی‌شک بخشی از قدرت و تاثیرگذاری خود را مدیون تشابهات و تناظرهایی است که کلین در زمینه‌های ظاهرا مستقل از یکدیگر تشخیص می‌دهد. یکی از تشابهات هشداردهنده، نزدیکی و قرابت فراوان سیاست‌های شوک‌درمانی برای تحمیل اقتصاد نئولیبرال و مبتنی‌بر بازار آزاد و تکنیک‌های شکنجه‌ای است که در جنگ علیه تروریسم از سوی نظامیان آمریکایی به کار گرفته می‌شود.
اما آیا پروژه بازار آزاد شکست خورده است؟ آنچنان که کلین به ما نشان می‌دهد، شوک‌درمانی بازار آزاد در عمل به اهداف تعیین‌شده‌اش دست یافته است. در حالی که عراق امروز جامعه‌ای خشونت‌زده و ناامن است که در آن حضور در یک جلسه تجاری می‌تواند منجر به مرگ شما شود، شرکت‌هایی مانند هالیبرتون که در ویرانه‌های جامعه عراق عمل می‌کنند، به سودهای سرشاری دست پیدا می‌کنند.
به این ترتیب «دکترین شوک» هم به رغم محدودیت‌ها و کاستی‌هایش، در کنار دیگر کتاب‌ها و ایده‌های ارزنده‌ای قرار می‌گیرد که به فهم ما از جهان پس از جنگ سرد کمک کرده‌اند: ایده‌ «پایان تاریخ» که از سوی فرانسیس فوکویاما مطرح شد و اشاره به این داشت که تمامی جوامع در نهایت تحت کنترل لیبرال دمکراسی و بازارآزاد در می‌آیند؛ مفهوم «برخورد تمدن‌ها» که از سوی ساموئل هانتینگتون مطرح شد و نشان داد که طرح ایده پایان تریخ از سوی فوکویاما تا حد زیادی ساده‌انگارانه و اغراق شده است.
و اکنون نیز مباحث مطروحه از سوی کلین در برابر ایده جهان تختی که جهانی‌سازی تا اعماق آن نفوذ کرده و از سوی متفکرینی چون توماس فریدمن (در کتاب «جهان مسطح است») بیان شده‌اند، قرار می‌گیرد؛ به این ترتیب هنگامی که فجایع به تخریب و تسطیح جوامع می‌پردازند، سرمایه‌داری از راه می‌رسد و از موقعیت برای بهره‌مندی مادی و گسترش نفوذ خود استفاده می‌کند. به این ترتیب هر چند هر یک از این فرضیه‌ها کاستی‌ها و نقايص خاص خود را دارند، اما همگی آنها به ما کمک می‌کنند تا شکل و مسیر تحولات جهان ناپایدار و متزلزل معاصر را بهتر درک کنیم.
منبع: Irdiplomacy.ir

ARAB PRESS REACTIONS TO BUSH VISIT

'An Absurd, Sadistic Image'

Papers in the Middle East are sharply critical of Bush's current Middle East visit, saying the United States is obsessed with Iran and that he is backpedaling on the positions he staked out at Annapolis. more...

اطلاعيه

دوره آموزشی

«دیپلماسی چندجانبه در نظریه و عمل»

با توجه به اهمیت روزافزون دیپلماسی چندجانبه دانشکده روابط بین الملل وزارت امور خارجه جهت دانش افزایی کارشناسان امور   بین الملل وزارت خانه ها و سازمانها علاقمندان پژوهشگران و دانش پژوهان روابط بین الملل دوره ای با عنوان «دیپلماسی چندجانبه در نظریه و عمل» برگزار می کند. در این دوره علاوه بر طرح بنیادهای نظری، بر مهارت های عملی در دیپلماسی چندجانبه نیز تأکید     می شود. برای شرکت در این دوره داشتن مدرک کارشناسی و سابقه علمی و عملی در زمینه های بین المللی ضروری است.

اهم عناوین دوره

·         چارچوبها و بنیادهای دیپلماسی چندجانبه

·         آیین کار در دیپلماسی چندجانبه

·         فنون مذاکره در دیپلماسی چندجانبه

·         قطعنامه و تدوین اسناد در دیپلماسی چندجانبه

·         جنبه های اداری و مدیریتی جلسات در دیپلماسی چندجانبه

·          فنون تدوین نطق در دیپلماسی چندجانبه

اساتید دوره

دکتر جواد ظریف و دکتر سیدکاظم سجادپور

                                              زمان برگزاری

سه شنبه های هرهفته از  2 بهمن ماه الی 7  اسفندماه 1386  

از ساعت 13 الی 16

مدارک لازم برای ثبت نام

فرم تکمیل شده ثبت نام (قابل دریافت از طریق پایگاه اینترنتی دانشکده یا از طریق مراجعه حضوری)،

اصل فیش بانکی به مبلغ -/000/000/1 به حساب شماره 66/1430 بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به نام

دانشکده روابط بین الملل قابل پرداخت در تمامی شعب بانک ملی 

گواهینامه شرکت در دوره

دانشکده روابط بین الملل به شرکت کنندگان در دوره بسته آموزشی وگواهینامه پایان دوره اعطا می نماید.

آخرین مهلت ثبت نام

سه شنبه 25 دی ماه  1386

نشانی: تهران- خیابان شهید باهنر (نیاوران) جنب پمپ بنزین، کوچه مینا، شماره 12 کد پستی: 19395

تلفن: 1-22802650  (روابط عمومی)  نمابر:  22802747

پایگاه اطلاع رسانی:  www.sir.ac.ir         پست الکترونیکی: info@sir.ac.ir

ديدن تمام عكسها

دوره پيشرفته تحولات حقوق بين الملل بشر دوستانه
فرم ثبت نام

تحليل اكونوميست:

در اواخر قرن يازده، زماني كه اروپايي‌ها زمان را با ساعت‌هاي آفتابي محاسبه مي‌كردند، سوسانگ چيني شاهكار خود را به پايان رساند.

يك ساعت آبي پيچيده و بسيار دقيق. «موتور عظيم» سو با تقريبا 12متر (40فوت) ارتفاع، تنها چند دقيقه در هر 24ساعت خطا داشت. از دو مخزني كه توسط خدمتكاران پر مي‌شد، جريان منظم آب به وسيله يك سري سطل كه روي چرخ‌ها نصب شده بود، روي آنها ريخته مي‌شد.
گردش چرخ‌ها ساعت و گوي‌هاي نجومي و كره‌هايي را كه نمودار حركت خورشيد، ماه و سياره‌ها را رسم مي‌كردند، به حركت درمي‌آورد. طبل‌ها 100بار در روز نواخته مي‌شدند و زنگ‌ها هر دو ساعت به صدا درمي‌آمدند. مدلي كه از اين ساعت به دقت و با روش‌هاي معاصر ساخته شده است، اكنون در موزه ملي علوم طبيعي تايوان قرار دارد.
ساعت‌سازي تنها يكي از تلاش‌هاي علمي‌اي بود كه چين و هند در آن قبل از قرن پانزدهم در جهان پيشتاز بودند. چين از اروپا در فهم از هيدروليك، ذوب‌آهن و كشتي‌سازي پيش افتاد. چين ماشين‌هايي براي پاك كردن پنبه، ريسندگي، ريسيدن ابريشم داشت. به نظر مي‌رسيد فقط يك ماشين پرنده كم داشت تا با ماشين‌هاي عجيب و غريب قرن هجدهم كه انقلاب صنعتي انگلستان را به راه انداختند، هماهنگ شود. تميز كردن دندان‌ها با مسواك، استفاده از چتر تاشو براي خيس نشدن زير باران، برزدن ورق‌هاي بازي، روشن كردن كبريت، نوشتن، پرداخت پول، همه اينها را مديون توانايي اختراع چيني‌ها هستيم.
نبوغ هند در نرم‌افزار بود، نه در ابزارآلات. تمدن‌هاي باستاني هندوستان «انقلاب رياضي» را از قرن پنجم به وجود آوردند. در اين زمان آريايي‌ها چيزي شبيه به سيستم اعشاري را ابداع كرد. در قرن هفتم براهماگوپتا شرح داد كه هر عددي كه در صفر ضرب شود، حاصل‌ضرب صفر مي‌شود. در قرن پانزدهم مادهاوا عدد پي را تا بيش از 10رقم اعشار محاسبه كرد.
اما پس از قرن پانزدهم حركت ماشين تكنولوژي در هند و چين متوقف شد؛ در حالي كه اين حركت در اروپا تسريع شد. جوزف نيدهام تاريخدان برجسته علوم چيني مي‌گويد: از دست دادن غيرعادي قدرت، نيازمند توضيح است. چرا علم گاليله در پيزا آشكار شد، اما در پاتنايا پكينگ ظاهر نشد؟
ژول موكاير در كتاب خود در مورد ركود تكنولوژي در چين به يك توضيح ساده رسيده است. حكومت امپراتوري اين كشور منافع خود را از دست داد، اهداف آنها بيشتر با استمرار دنبال مي‌شد تا آنكه پيشرفتي داشته باشد و يك رقيب قدرتمند يا يك حامي براي جمع كردن طناب‌هايي كه حكومت پاره كرده بود، وجود نداشت. رودام ناراسيم‌ها از موسسه ملي مطالعات پيشرفته هند، در مورد اين كشور به نتيجه مشابهي رسيده است: تا قرن هجدهم، شرق به طور كلي قدرتمند و ثروتمند بود، وضع موجود مطلوب بود و فشار داخلي براي تغيير نظم جهان وجود نداشت.
ديگر فقدان اعتمادبه‌نفس مانع اين دو كشور نمي‌شود. هند و چين اكنون با روياي تكنولوژي بي‌قرار هستند. دولت چين از نعمت انتخاب بين پيشرفت و پايداري برخوردار نيست. اين كشور نمي‌تواند بدون پيشرفت اقتصادي از آرامش اجتماعي بهره‌مند شود. چين در 30سال گذشته سعي كرده است، ماشين تكنولوژي را پيش ببرد. تا سال 2015 تعداد دانشمندان محقق و مهندسان چيني بيشتر از دانشمندان و مهندسان ديگر كشورها خواهد بود.
اين كشور قصد دارد تا سال 2020 بيشتر از مبلغي كه اتحاديه اروپا صرف تحقيق و توسعه مي‌‌كند، از سهم توليد ناخالص داخلي خود به اين امر اختصاص دهد.
هندوستان به نوبه خود، آينده را با خوش‌بيني غيرعادي ارزيابي مي‌كند. اعتماد به نفس هندوستان در مورد تكنولوژي به دليل موفقيت‌‌هاي شركت‌هاي نرم‌افزار و آي‌تي افزايش يافته است. نمايندگان صنعت ديجيتال هند كه وارثان آريابهاتا و برهماگوپتا هستند؛ به دليل مهارتشان در صفر و يك‌ها مورد تحسين قرار گرفته‌اند.
اما با وجود اينكه قدرت تكنولوژي هند جهان را تكان داد، اما اين تكان فقط سطح اين جامعه پهناور را به حركت درآورد. هند بيشتر از آمريكا فارغ‌التحصيل مهندسي دارد؛ اما براي هر 1000نفر، 24كامپيوتر شخصي و كمتر از سه مركز اتصال پرسرعت وجود دارد. جمعيت زياد هند دو بعد دارد. هر گاه جمعيت در صورت كسر قرار گيرد، عدد به دست آمده بزرگ خواهد بود؛ اما هر گاه جمعيت در مخرج كسر قرار گيرد، عدد به دست آمده كوچك به نظر مي‌رسد؛ مثل اين است كه به يك پديده از طرف ديگر تلسكوپ نگاه شود. تاكنون هند بيشتر از آنچه كه تكنولوژي براي اين كشور انجام داده، به آن اهميت داده است.
ساكنان خارجي مي‌گويند: يك سال چين مثل ده سال خارج از چين است. ساعت چين بسيار سريع حركت مي‌كند؛ اما اهرم‌هايي كه پيشرفت تكنولوژي را به حركت در مي‌آورند، به پيچيدگي و دقت ساعت سوسانگ است. دولت چين در خطر تلاش بيش از اندازه است. تلاش‌هاي جاودان اين كشور براي آموزش، مخزن‌هاي موتور ابداع را پر مي‌كند. اكنون زمان آن است كه آب جاري شود.

A UN resolution cleared by the controversial Human Rights Committee to ban the death penalty could soon go up for a vote in the General Assembly. But a roster of countries that include China, Iran, Syria and the US are opposing it.

REUTERS

Criminals sentenced to death during an open trial in December 2006 in Zhuzhou, China. The country was one of 52 to vote against the resolution to abolish the death penalty.

Ninety-nine of the committee's member states voted in favor of the resolution, 52 against. Strange bedfellows were made as the United States sided with countries like Syria and Iran in the pro-death penalty camp. Thirty three countries abstained.

The resolution expressed "deep concern" about the death penalty, contended that it violates human dignity and challenged the notion that capital punishment has a preventative impact on crime. It calls on countries practicing capital punishment to "establish a moratorium on executions with a view to abolishing the death penalty."

The countries opposed to the resolution, led by Singapore, maintain that it is morally righteous and impinges on national sovereignty.

More than a dozen amendments were proposed and rejected during the discussions, which took place at the UN headquarters in New York. One of these was the right to life of unborn children, which was introduced by the American delegation and echoes the abortion debate going on in the 2008 presidential election campaign. It found little traction among committee members.

Marcello Spatafora, Italy's ambassador to the UN and one of the sponsors of the resolution for a moratorium on capital punishment (more...), said, "I strongly hope that, in approving this resolution, we will be starting a process in which we will all ... (be) walking together along the same path."

The draft resolution was co-sponsored by European Union states and 60 other countries. It must now be voted on by the entire 192-member General Assembly, which has rejected similar initiatives twice before, in 1994 and 1999. The first was defeated by eight votes, and the second was withdrawn at the last minute. If the General Assembly votes in favor this time, the resolution would be legally nonbinding, but would carry moral weight.

Human rights groups celebrated the draft resolution, which Amnesty International called "a clear recognition of the growing international trend toward worldwide abolition of the death penalty." The human rights organization reports that more than 90 percent of all executions last year took place in China, Iran, Iraq, Sudan and the US. The total number of recorded executions, however, has dropped from 2,148 in 2005 to 1,591 in 2006. One hundred and thirty countries have abolished capital punishment, including the 27-member European Union, which has become a major force (more...)behind its abolition.

nmb/ap/reuters

Memory Train to Auschwitz

A unique traveling Holocaust exhibition sets off on a six-month journey Friday. The 'Train of Commemoration,' which is dedicated to the Nazi deportation of children and young people, will visit 30 cities between Frankfurt and its final destination of Auschwitz. more...

بيزينس ويك منتشر كرد:

مترجم: شادي آذري
كار با كارآفرينان جوان بسيار لذت‌بخش است؛ چون آنها انرژي، شور و ايده دارند. اما اگر آنها والدين معروف، ارتباطات مهم يا ابداعي در تكنولوژي مانند اسكايپ نداشته باشند، با چالش ارائه ايده‌هايشان به مخاطبان بدبين مواجه خواهند شد.

به همين دليل، «توري جانسن» مديركل يك شركت خدمات استخدامي به نام ويمن فورهاير مي‌گويد كه كارآفرينان جوان بايد مهارت خود را در سخنراني براي عموم افزايش دهند.
او مي‌گويد: «حتي اگر شما بهترين ايده روي كره زمين را هم داشته باشيد؛ اگر مطمئن و با آگاهي به نظر نرسيد، كسي به ايده شما گوش نخواهد داد. البته روي ديگر سكه اين است كه گاهي ايده‌اي كه چندان هم بي‌نظير نيست، موردتوجه قرار مي‌گيرد؛ چون ارائه‌دهنده آن توانسته است شخصا با مخاطبان خود ارتباط برقرار كند. نبايد قدرت و اهميت اين مهارت‌ها را ناچيز بشماريد.» در اينجا چهار استراتژي به كارآفرينان جوان ارائه مي‌شود تا بتوانند به وسيله آنها با اطمينان به ارائه نظرات و ايده‌هاي خود بپردازند و خود را مطرح كنند.
1 - از شور و هيجان خود تبعيت كنيد
«دانلد ترامپ» به تبليغ كتاب جديد خود پرداخت و ميليون‌ها نفر از خواندن ايده‌ها و تماشاي سخنراني او لذت مي‌برند. پيام كليدي ترامپ اين نبود كه چگونه در زمينه املاك و مستغلات ثروتمند شويد، بلكه پيام كليدي او تنها اين بود كه «به آنچه انجام مي‌دهيد عشق بورزيد»، به نظر مي‌رسيد كه همه اصول ديگر ترامپ براي موفقيت بر پايه همين مفهوم كليدي استوار بودند. او در مصاحبه تلويزيوني اخير خود از كارآفرينان جوان خواست «موضوع مدنظر خود را به خوبي بشناسند.» اما در كنار آن افزود: اگر نسبت به آن موضوع شور و هيجان داشته باشيد، قادر خواهيد بود هر كاري انجام دهيد تا بر همه نكات مربوط به آن موضوع اشراف پيدا كنيد. خواهيد ديد كه همه‌چيز به شور و علاقه بستگي دارد. مي‌توان به مردم آموخت كه چگونه نظرات خود را موثرتر بيان كنند؛ اما نمي‌توان به آنها شور و هيجان را درس داد و بدون شور و هيجان شما بسيار سخت‌تر موفق مي‌شويد. توجه افراد را به ايده‌هايتان جلب كنيد.
2 - يك ديدگاه خلاصه براي يادآوري به رشته تحرير درآوريد
ارائه ديدگاه با بيانيه ماموريتي كاملا متفاوت است. بيانيه ماموريتي يك پاراگراف طولاني و پيچيده است كه معمولا كميته‌اي آن را تنظيم مي‌كند. اما ديدگاه، يك تصوير خلاصه‌شده و فشرده از آينده‌اي روشن‌تر است كه با محصول يا خدمات شما محقق خواهد شد. ارائه ديدگاه در شرايط مطلوب بايد حدود ده كلمه يا كمتر باشد. سرمايه‌گذاران معمولا بر اين باورند كه اگر يك كارآفرين نتواند محصول خود را در ده كلمه يا كمتر توصيف كند، نبايد بر آن محصول سرمايه‌گذاري كرد.
3 - از قانون 10/20/30 پيروي كنيد
اگر به استفاده از نرم‌افزارهاي ارائه مطلب چون پاورپوينت عادت نداريد، هم‌اكنون استفاده از آن را تمرين كنيد. سرمايه‌گذاران، شركا و مشتريان بالقوه شما دوست دارند اطلاعات شما را به صورت بصري دريافت كنند و يك كپي از آن را براي خود داشته باشند.
اما به خاطر داشته باشيد كه ارائه ايده شما مي‌تواند خوب يا بسيار ضعيف انجام شود.
يكي از روساي سابق اپل به نام گاي‌كاواساكي، به صدها ارائه نظر گوش داده است كه اغلب آنها «آنچنان كسالت‌بار بوده است كه قادر به ادامه گوش دادن به آنها نبوده است». او به قانون 10/20/30 اشاره مي‌كند. اين قانون بسيار ساده است. وقتي سميناري بايد ارائه دهيد، بايد 10 اسلايد را در 20دقيقه با فونت 30 ارائه دهيد. استفاده از اين قانون به شما در احياي روش سخنراني‌تان كمك مي‌كند.
4 - مانند يك رهبر لباس بپوشيد
مخاطبان شما در 90 ثانيه اول جلسه در موردتان به قضاوت مي‌نشينند. اين به شما زمان زيادي براي ارائه محتواي سخنانتان نمي‌دهد. معناي اين نكته اين است كه مخاطبان براساس حركات بدن و لباس شما در موردتان قضاوت مي‌كنند. يك قهرمان ارتش گفته است كه رهبران بزرگ هميشه نسبت به حضار در يك اتاق كمي بهتر به نظر مي‌رسند.
سرانجام آنكه اگر بتوانيد با موفقيت به ابراز عقيده خود بپردازيد، موفقيت شما در رسيدن به اهدافتان تضمين مي‌شود.

The Checkered History of American Weapons Deals

The United States has upset its European allies with plans for a massive arms deal with several governments in the Middle East. Washington has been down this road before. By Siegesmund von Ilsemann more...

Hitler's Record Collection Surfaces In Moscow

Part of the music collection stored at the Führerbunker, Hitler's underground shelter during World War II, has been discovered in Moscow, where it lay in the attic of a former Soviet officer for decades. The Nazi leader apparently enjoyed listening to records made by his enemies. By Georg Bönisch and Matthias Schepp in Moscow more...

?Siemens Cheat the World Bank

First it was German prosecutors. But now, the World Bank is taking a closer look at Siemens due to suspicions that the engineering giant may have lined its pockets on a major power plant project in Pakistan. The company could be black listed. By Jörg Schmitt and Beat Balzli more...

• SPIEGEL Interview with Gerhard Cromme: 'We Must Guide Siemens Back to Calmer Waters'
• A Fresh Start at Siemens: Peter Löscher, an Outsider, Named New CEO

British Prime Minister Tony Blair is stepping down on June 27 after a decade in 10 Downing Street. On the eve of his departure, DER SPIEGEL spoke with him about the results of the G-8 summit, the war in Iraq, and his feelings about leaving office. more...

• SPIEGEL Interview with Angela Merkel: 'We Need Binding Long- Term Goals on Climate Change'
• SPIEGEL Interview with Vladmir Putin: 'I am a True Democrat'
• Blair's Successor at Downing Street: Does Gordon Brown Mean Real Change?
• Photo Gallery: Ten Years of Tony Blair

دنياي اقتصاد- فوربس در تازه‌ترين گزارش خود، به معرفي 15نفر از افرادي كه از سال 1950 تاكنون جهان ما را دستخوش تحولاتي شگرف كرده‌اند، پرداخته است در اين فهرست، در كنار كساني چون مخترعان شبكه جهاني اينترنت و ريزتراشه اسم ميخاييل گورباچف به عنوان پايان‌بخش كمونيسم و اسم ميلتون فريدمن بنيان‌گذار سياست‌هاي اقتصادي جديد به چشم مي‌خورد.

فوربس معرفي كرد:
چه كساني جهان ما را تغيير دادند؟
 شادي آذري
در دهه 70 ميلادي، وزير امور خارجه وقت آمريكا، هنري كيسينجر، از نخست‌وزير وقت چين چوئن لاي درباره پيامدهاي عمده انقلاب فرانسه پرسيد. گفته مي‌شود چو چنين پاسخ داد: «خيلي زود است كه جواب دهم.»
نكته‌اي كه در پاسخ چو نهفته بود، مشكل اساسي در تعيين مهم‌ترين رويدادهاي تاريخي است.
هيچ يك از ما نمي‌توانيم پيش‌بيني كنيم جهان در آينده به چه سمتي پيش مي‌رود و رويدادهايي كه امروز شگفت‌انگيز و تاريخي به نظر مي‌رسند، ممكن است در جاده زمان رنگ ببازند و كم‌اهميت شوند. به عنوان مثال اسكوتر اختراع شده توسط دين كامن را در نظر بگيريد. تا همين چند سال پيش، اين وسيله به عنوان پديده‌اي شگفت‌انگيز در صنعت حمل‌و‌نقل جهان قلمداد مي‌شد و وسيله‌اي بود كه طراحي همه شهرهاي جهان را مي‌توانست دستخوش تغيير كند. اما امروز از رونق اوليه‌اش بسيار كاسته شده و براي همه عادي شده است.
ولي برخي دستاوردها آنچنان شايان توجه و آن قدر اثربخش هستند كه در مدت‌ كوتاه تنها چند دهه پس از ظهور آنها مي‌توانيم شاهد تغييراتي كه در جهان ما به وجود مي‌آورند، باشيم.
فوربس در همين رابطه نمونه‌هايي از اين انقلاب‌هاي جهاني را گردهم آورده است و به معرفي 15نفر از افرادي كه از سال 1950 تاكنون جهان ما را دستخوش تحولاتي شگرف كرده‌اند، پرداخته است.
آنچه بايد به آن دقت كنيم، اين است كه هر كسي نمي‌تواند جهان را در جهت مثبت تغيير دهد.
خيلي خوب مي‌شد اگر اسامه بن لادن‌ها كمتر وگورباچف‌ها بيشتر مي‌شدند. تفاوت اين دو دسته افراد در اين است كه گروه اول با دست‌يابي به قدرت به فكر نسل‌كشي مي‌افتد و گروه دوم با رسيدن به قدرت، آن را در جهت منافع نوع بشر هدايت مي‌كند. اين فهرست فوربس فهرستي اختصاصي از افراد گروه دوم است.
در مجموع وقتي بحث دستيافت‌ها و موفقيت‌هاي بشري به ميان مي‌آيد و اينكه اين دستيافت‌ها چگونه زندگي امروز ما را متحول ساخته است، شاهد آن هستيم كه سياستمداران كمتر از دانشمندان تاثيرگذار هستند.
سازندگان تكنولوژي، يعني ايده‌هايي كه شكل فيزيكي به خود مي‌گيرند، در صدر اين فهرست قرار دارند. به عنوان مثال اختراعات پائول‌لاوتربر و پيترمنسفيلد را در نظر بگيريد.
يعني سيستم تصويربرداري صوتي- مغناطيسي يا ام‌آرآي كه تقريبا همه رشته‌هاي جراحي را دستخوش تحول كرد و به پزشكان اين امكان را داد كه بدون بريدن بدن بيمار بتوانند داخل بدن وي را مشاهده كنند.
نيريت ويس، استاديار بخش جراحي اعصاب دانشكده مونت سيناي نيويورك مي‌گويد: «ام‌آر‌آي جراحي اعصاب را به كلي دستخوش تحول كرد. اگر جمجمه را بشكافيد و به مغز نگاه كنيد يك توده منسجم است. شما نمي‌توانيد با نگاه كردن به آن موفق به ديدن گروه‌هاي سلولي گوناگون آن شويد. اما ام‌آر‌آي به ما اين امكان را مي‌دهد كه ساختارهاي موجود در مغز را مشاهده كنيم و نقشه‌اي در اختيار داشته باشيم كه به كجا برويم و كجا نرويم.»
گاهي تاثيرگذارترين اقدامات لزوما به پيشرفت‌هاي باور نكردني در علم كه سال‌ها مورد تعريف و تمجيد قرار گيرند منجر نمي‌شوند. شايد مجهز ساختن يدك‌كش يا كاميون توسط يك جعبه بزرگ متحرك و استاندارد بيش از يك اختراع باور نكردني تاثيرگذار باشد. و اقتصاد كنوني جهان بدون آن باورنكردني مي‌نمايد.
كارآفرين آمريكايي، ملكوم مك‌لين، كانتينر كشتي‌ها را در سال 1956 اختراع كرد. اما يك دهه طول كشيد كه تاثيرگذاري اين اختراع در عرضه تسليحات نظامي در جنگ ويتنام آشكار شود. كشتي‌راني كانتينري هنوز هم در حال رشد است و نرخ رشد سالانه آن 11درصد است. اگر مك‌لين كه اين تجارت را در كاروليناي شمالي در سال 1934 با استفاده از تنها يك كاميون 120دلاري آغاز كرده بود اكنون زنده بود از اين رشد بسيار متعجب مي‌شد. اين داستان تاثيرگذاري بر جهان، داستان تخيل، صبر، سخت‌كوشي و باور است. اين 15 نفر كه توانستند جهاني را تغيير دهند ثابت كردند كه باور مي‌تواند به حقيقت بپيوندد.  

تيم برنرز-لي مخترع شبكه جهاني اينترنت تيم برنرز-لي براي اولين بار شبكه جهاني اينترنت را در سال 1998 طراحي كرد و اولين مرورگروب،‌ ويرايشگر و پايگاه خدمات رساني اينترنتي را به راه انداخت.اين تكنولوژي‌ها كه بعدها تا حدود زيادي دستخوش تغيير شدند، توانستند شيوه خلق اطلاعات و استفاده از آنها را متحول سازند و انقلابي اطلاعاتي را در جهان ما رقم زنند.
فرانسيس كريك، جيمز واتسن، رزاليند فرانكلين كاشف ساختار دي ان اي فرانسيس كريك انگليسي و همكار آمريكايي او جيمز واتسن در سال 1935 موفق به يكي از بزرگترين كشف‌هاي تاريخ علم بشر شدند. آنها توانستند ساختار مولكولي دي ان اي را به درستي رمز گشايي كنند. البته آنها نمي توانستند بدون دانشمند انگليسي ديگري به نام رزاليند فرانكلين كه تصاوير اشعه ايكس او به آنها كمك كرد ساختمان نردباني شكل و درهم پيچيده دي ان اي را كشف كنند.واتسن بدون آگاهي رزاليند و به صورت اتفاقي توسط اشعه ايكس او توانست اين ساختار را مشاهده كند. فرانكلين كه براي دريافت تصاوير اشعه ايكس خود را در معرض سطح خطرناكي از اشعه ايكس قرار داد، در سال 1958و در سن 37سالگي بر اثر سرطان در گذشت. همكار او مريس ويلكينز هم كه در جايزه نوبل پزشكي سال 1962 با واتسن و كريك شريك بود به همين سرنوشت دچار شد.
ميلتون فريدمن بنيانگذار بازارهاي آزاد حمايت ميلتون فريدمن،‌ اقتصاددان از ماليات كم،‌ محدوديت تصدي‌گري دولت و بازارهاي آزاد از طرح يك تئوري در دهه 60 آغاز شد و به محوريت سياست‌هاي اقتصادي آمريكا در دوران رياست‌جمهوري ريگان رسيد.فريدمن به خاطر طرح اين بحث شهرت دارد كه رشد ثابت و متعادل در عرضه پول منجر به رشد اقتصادي ثابت خواهد شد و تورم ثمره آن است كه پول بيش از حد زياد، كالاهاي بيش از حد كمي را به دست دهد. او برنده جايزه نوبل اقتصاد در سال 1976 شد.
ميخاييل گورباچف پايان‌بخش كمونيسم پس از آنكه ميخاييل گورباچف در سال 1985، دبيركل حزب كمونيست اتحاد جماهير شوروي سابق شد، موضوعاتي چون «گلاسنوست» (فضاي باز) و «پرسترويكا» (اصلاحات) را مطرح ساخت. اين اقدام او آغازي بود براي پايان كمونيسم و جنگ سرد. اما اولين تلاش او در اصلاحات به عنوان دبيركل با شكست مواجه شد. او تلاش كرده بود مصرف مشروبات را متوقف سازد.
جك كيلباي و رابرت نويس مخترع ريز تراشه كيلباي و نويس هر يك به طور جداگانه يك مدار تركيبي را در سال 1959 اختراع كردند. اين اختراع پيش از آن يكي از بزرگ‌ترين موانع بشر در دستيابي به كامپيوترهاي سريع‌تر و قوي‌تر بود. ريزتراشه‌ آنها انقلابي را در كوچك‌سازي تكنولوژيكي به وجود آورد. اگرچه گيلباي اختراع خود را زو دتر معرفي كرد و جايزه نوبل را دريافت كرد، اما اين تراشه‌هاي سيليكوني نويس بود كه بيشتر مورد پسند واقع شد. نويس شركت اينتل را در سال 1968 تاسيس كرد و اين شركت امروز بزرگ‌ترين توليد كننده نيمه‌هادي‌ها در جهان است. در همان سال كيلباي موفق به ساخت اولين ماشين‌حساب شخصي در جهان شد.
پائول لاوتربر و پيتر مانسفيلد مبدع تصويربرداري صوتي- مغناطيسي يا آم‌آر‌آي لاوتربر و مانسفيلد موفق به دريافت جايزه نوبل پزشكي در سال 2003 شدند. آنها اين جايزه را به خاطر اختراع دستگاه تصويربرداري صوتي – مغناطيسي بردند. اين دستگاه كه همه آن را با نام آم‌آر‌آي مي‌شناسند، به جراحان اين امكان را مي‌دهد كه داخل ارگان‌هاي نرم بدن را بدون شكافتن آنها يا در معرض اشعه ايكس قرار دادن بيمار مشاهده كنند.
جورج لوكاس سازنده فيلم جنگ ستارگان جورج لوكاس فيلمساز شركت نور و تصوير اينداستريال را در سال 1975 تاسيس كرد تا تخيل خود از جنگ ستارگان را به زندگي واقعي ما وارد سازد. شركت او موفق شد جلوه‌هاي تصويري را در صنعت فيلمسازي متحول كند. تكنيك‌هاي پيشرفته دوربين‌هاي كنترلي و تصويرسازي رايانه‌اي او انقلابي را در دهه 80 ميلادي رقم زد و شايد مهمتر از همه اينكه عزم جورج لوكاس در ايجاد تحولي در فيلمسازي به اقتصاد صنعت فيلمسازي معنايي تازه بخشيد.
ملكوم مك لين مبدع كانتينر كشتي‌ها اين كارآفرين صنعت كشتي‌سازي يك ايده بزرگ داشت: اگر جرثقيل‌هاي بزرگ مي‌توانستند كل بخش يدك كاميون را به يك كشتي منتقل كنند به جاي آنكه از روش وقت‌گير و پرهزينه تخليه و بارگيري تدريجي كشتي استفاده شود بهره‌وري كار بسيار بيشتر خواهد شد.خلاقيت او توانست كانتينر كشتي‌ها را به سطح استاندارد برساند و اقتصاد جهاني را متحول سازد.
گريگوري پينكس، چانگ و جان راك توليدكننده اولين قرص كنترل جمعيت در سال 1953 پينكس و همكارش مين چوئه چانگ ثابت كردند كه هورمون‌ها مي‌توانند از آبستن شدن حيوانات جلوگيري كنند.مطالعه مشابه‌اي هم توسط دكتر جان راك در دانشگاه هاروارد در حال انجام بود و او نيز به پينكس پيوست تا آزمايشات لازم را در مورد انسان در سال 1956 انجام دهند. در سال 1960 سازمان غذا و داروي ايالات متحده آمريكا اولين قرص ضدبارداري را كه انوويد نام داشت تاييد كرد.

SPIEGEL INTERVIEW WITH VIETNAMESE PRESIDENT NGUYEN MINH TRIET

'We Have Made Peace with the Past'

Vietnamese President Nguyen Minh Triet discusses the economic miracle unfolding in his country, freedom of opinion in a socialist system and Vietnam's relationship with Germany. more...

خبرگزاري دانشجويان ايران - قم
سرويس: سياسي

دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام گفت: چشم‌انداز 20 ساله بايد در 5 سال اول تبديل به يك باور عمومي و ذهني شود.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) محسن رضايي طي سخناني در جمع طلاب بسيجي مدرسه معصوميه قم افزود: چشم‌انداز در پي انتقال نظام برنامه‌ريزي و مديريتي كشور از حالت انفعال به حالت پيشگام است. اساس چشم‌انداز بر اين است كه ملت ايران قادر باشد به جاي دنباله‌روي از ديگران، خود آينده خود را بسازد.

وي با تاكيد بر پيشرفت ايران در تمامي عرصه‌ها گفت: سند چشم‌انداز يك چارچوب براي آينده‌سازي و خروج از انفعال و خلق يك فرهنگ و تمدن جديد است.

وي با بيان اين كه " تدوين اين سند تنها به دست امام و مقتداي جامعه ممكن است" افزود: هركسي نمي‌تواند اين كار را انجام دهد، چنين كاري تنها از عهده امام آينده‌نگر و آينده‌ساز جامعه برمي‌آيد.

رضايي اضافه كرد: چشم‌انداز بايد چراغ و راهنماي همه باشد و تاكنون برنامه‌هاي مختلفي چون ايران 1400 و جامعه مدني و امثالهم انجام و بحث شد كه هيچ‌كدام چه از نظر قانوني و چه از نظر عيني و عملي به نتيجه نرسيد اما چشم‌انداز برنامه‌اي در اين قالب نيست.

وي به جملات و كلمات مندرج در اين چشم‌انداز اشاره و اظهار كرد: اين جملات تنها در كنار يكديگر معنا مي‌دهد، تكه تكه كردن عبارات، روش كاملا غلطي در درك و فهم چشم‌انداز است.

وي به قسمتي از اين سند اشاره كرد و گفت: ايران بعد از 1404 بايد از نظر علمي، اقتصادي و فناوري قدرت اول منطقه باشد، در بعد هويتي، بايد داراي هويت اسلامي، انقلابي و ايراني بوده و الهام‌بخش جهان اسلام باشد و در پايان تعامل موثر و سازنده در روابط بين‌الملل داشته باشد.

دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام، چشم‌انداز را داراي دو فرآيند ذهني و اعتقادي دانست و ادامه داد: فرآيند تعيين چشم‌انداز يكي از مسائل بسيار مهمي است كه نخبگان جامعه بايد در 5 سال اول چشم‌انداز كه دو سالش طي شده است، فرآيند ذهني آن را پشت سر گذاشته و تبديل به يك عزم ملي و فراگير كنند.

وي ادامه داد: پس از گذر چشم‌انداز از باور ذهني، دوران عمل شروع مي‌شود، به اين صورت كه سبك زندگي، معماري، هنر، حوزه علوم و حتي نحوه نگاه به عدالت و توسعه بايد از خانواده تا سطح ملي متحول شود.

وي با بيان اين‌كه " فرهنگ و تمدن در سال 1404 بايد بر اساس زيرساخت باورها و اعتقادات بازآفريني شود" گفت: اگر ايران به اين تحول و فرهنگ و تمدن برسد، ديگر انقلاب اسلامي جاويدان خواهد بود. در اين تمدن ديگر فقر و بيكاري و بدحجابي نخواهد بود. انقلاب از مرز سياست عبور كرده و وارد حوزه فرهنگ و اقتصاد مي‌شود و حتي از موانع اقتصادي عبور مي‌كند.

وي در بخش ديگري از سخنان خود به نقش حوزه‌هاي علميه در تحقق سند چشم‌انداز اشاره كرد و افزود: حوزه‌هاي علميه نقش تعيين‌كننده‌اي در به حركت درآوردن جامعه ايراني براي تحقق سند چشم‌انداز دارند، چون از طرفي حوزه‌ها عملا بخش مهمي از تحقق اين سند را بر عهده دارند و از سوي ديگر مردم در جنبش‌هاي اجتماعي ثابت كرده‌اند كه پشت سر روحانيت به طور گسترده به حركت درخواهند آمد.

وي تاكيد كرد: حوزه‌ها هم در تحقق اجرايي سند چشم‌انداز و هم در قسمت تشويق و تهييج و ايجاد باور و عزم و اراده ملي نقش مهمي دارند.

وي موضع‌گيري مقابل برنامه هسته‌يي ايران را عكس‌العمل دنياي غرب به چشم‌انداز دانست و گفت: بسيج دنياي غرب عليه برنامه‌هاي هسته‌يي ايران، اولين پاتك غرب به اين چشم‌انداز است غافل از اين‌كه هواپيماي چشم‌انداز اكنون در حال ترك باند و اوج گرفتن است.

مصاحبه با دانیل کاهنمن برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 2002
ترجمه: علی سرزعیم
خرید چوب بيسبال و توپ آن روی هم 10/1 دلار هزینه داشته است. اگر قیمت چوب بیسبال يك دلار بیشتر از توپ آن باشد، قیمت توپ چقدر خواهد بود؟ بسیاری ناخودآگاه می‌گویند 10 سنت چرا که به سادگی 10/1 را به يك دلار و 10 سنت تفکیک می‌کنند. وقتی همین سوال از جمع دانشجویان دانشگاه پرینستون مطرح شد بیش از نیمی ‌همین جواب غلط را دادند.

دکتر «کاهنمن» استاد دانشگاه پرینستون و برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 2002 می‌گوید: «انسان‌ها به سخت فکر کردن عادت ندارند و به اولین جواب شهودی که به ذهنشان می‌رسد راضی می‌شوند». مثال چوب و توپ بیسبال را رها کنید، اما بدانید که موضوع ناسازگاری و خطاهای تصمیم‌گیری توسط افراد متخصص و خبره از جمله موضوعات محوری است که دکتر کاهنمن به آن پرداخته است. تحقیقات کاهنمن به همراه یار مرحومش دکتر «تورسکی» موجب شد تحولی اساسی در حوزه اقتصاد و فاینانس ایجاد شود چرا که همواره در عمل دیده می‌شود رفتار عاملان اقتصادی با آنچه که فرضیه رفتار عقلایی پیش‌بینی می‌کرد منطبق نیست. آنها از طریق آزمایش‌های تجربی نشان دادند که چه اشتباه‌ها، تناقض‌ها وجهت‌گیری‌هایی همواره در تصمیم‌گیریهای انسانی وجود دارد. شاید غیرممکن باشد که فردی راستگو و صادق مقالات او را بخواند و شوکه نشود. وی با سادگی هرچه تمام‌تر نشان می‌دهد که چقدر تصمیم‌گیریهای انسان‌ها در معرض خطا است و چقدر باید مراقب جهت‌گیری‌ها بود. امروزه کاربرد تحقیقات کاهنمن تحولی شگرف در حوزه فاینانس موجب شده و کمک به فهم این موضوع کرده که چطور عاملان اقتصادی در مورد زمان، پول و منابع خود تصمیم‌گیری می‌کنند. با هم گفت وگويي با كاهنمن درخصوص وجود ناسازگاري در تصميم‌گيري‌ها را مي‌خوانيم.
در تحقیقات کلاسیک شما پیرامون وجود ناسازگاری در تصمیم‌گیری انسان‌ها، چنین به نظر می‌رسد که تمرکز شما، بر موضوع انتخاب غیرعقلایی انسان‌ها است حتی وقتی که اطلاعات خوبی نسبت به مسائل گوناگون دارند؟
وقتی شما اندیشه‌ها و یافته‌های گذشته را تفسیر می‌کنید باید توجه داشته باشید که این مباحث در چه زمینه ای مطرح می‌شد. درآن دوران یعنی دهه هفتاد، غیرعقلانی بودن، معادل احساساتی بودن تعریف می‌شد. در عین حال روشن بود که انسان‌ها آشکارا استدلال می‌کنند: برای ما مشخص بود که انسان‌ها بالاخره برای گشودن راه خود از میان مسائل حساب کتاب انجام می‌دهند. اما آنچه که برای ما خیلی جالب و مهم بود این بود که چه چیزهایی در یک لحظه به ذهن انسان وارد می‌شود. این دغدغه ما را به سمت تئوری دو سیستم رهنمون شد.
می‌شود تئوری دو سیستم را تشریح کنید؟
بسیاری از ما که روی این مساله کار می‌کردیم به این نتیجه رسیدیم که عملا دو سیستم فکر کردن در انسان وجود دارد که ویژگی‌های جداگانه‌ای دارند. می‌توان به این دو سیستم اسامی‌شهود و قدرت استدلال اطلاق کرد. البته برخی آن را سیستم يك و سیستم 2 نامگذاری کردند. بعضی فکرها به خودی خود به ذهن وارد می‌شوند، در اغلب اوقات بسیاری فکرها از این نوع هستند. اینها سیستم يك هستند. این به معنی آن نیست که انگار همه چیز به صورت خودکار و اتوماتیک انجام می‌شود بلکه به معنی آنست که ما به جهان به طور ناخودآگاه واکنش نشان می‌دهیم و در مورد آن کنترل نداریم. عملیات سیستم يك خیلی سریع، بدون زحمت و همراه با کارهای دیگر و غالبا همراه با احساسات است. این امور از طریق عادت انجام می‌شوند لذا اصلاح یا کنترل آنها بسیار دشوار است. سیستم دیگر سیستم شماره 2 است که همان قدرت استدلال کردن است. این سیستم عامدانه و هشیارانه عمل می‌کند. فرآیند آن کندتر است و باید به‌ترتیب انجام شود، نیازمند تلاش است و عامدانه کنترل می‌گردد اما از برخی قواعد پیروی می‌کند. تفاوت در میزان تلاشی که برای یک فرآیند ذهنی صرف می‌شود شاخصی خوبی است که نشان می‌دهد آیا به آن فرآیند باید سیستم يك را اطلاق کرد یا سیستم 2 را.
چطور شد که شما تحقیق در مورد این دو سیستم را آغاز کردید؟
در اولین مقاله‌ای که به اتفاق تورسکی نوشتم، به این مساله پرداختیم که استادان آمار وقتی غیررسمی‌فکر می‌کنند، به لحاظ آماری چگونه عمل می‌کنند. آنچه یافتیم را قانون اعداد کوچک نام‌گذاری کردیم. این تعبیر برای اشاره به این مساله وضع شد که چگونه انسان‌ها میزان مشابهت توزیع احتمالی در یک گروه کوچک به توزیع احتمالی در کل جامعه را بزرگ‌نمایی می‌کنند. همچنین دریافتیم که انسان‌ها حتی استادان آمار برای حدس زدن نتایج احتمالی از قواعدی که فرا گرفته‌اند استفاده نمی‌کنند.
یعنی حتی آماردان‌های خوب، می‌توانند آماردان‌های ضعیفی باشند؟
دقیقا وقتی آنها کاملا در سیستم 2 عمل نمی‌کنند، برای پاسخگویی به سوالات ساده‌ای که به آنها می‌دادیم به قوه شهود خود اتکا می‌کردند. ما انتظار داشتیم که وقتی مسائل اهمیت زیادی بیابند، آنها استدلال و محاسبه را جایگزین شهود خود کنند. نتیجه تکان‌دهنده ای که به آن رسیدیم این بود که حتی کسانی که با (اصول و مبانی آمار و منطق) آشناتر بودند همان اشتباه‌هايی را مرتکب می‌شدند که افراد عادی انجام می‌دادند.
آیا در طی دورانی که شما روی مساله ریسک کار کرده‌اید، درکتان از مقوله ریسک و معنی آن ارتقا یافته است؟
سابقا درک ریسک و واکنش به آن امری احساسی تلقی می‌شد.
نه تنها امری احساسی تلقی می‌شد بلکه به دلیل چنین تصوری نادیده گرفته می‌شد.
بله دقیقا همینطور است. نوآوری ما این بود که نشان دادیم دسته‌ای از ریسک‌ها وجود دارند که ناشی از خطاها و توهم‌های شناختی هستند. این حرف امر بدیعی بود و بسیاری را به وجد آورد. اما این تنها بخشی از داستان بود. البته نگاه دیگری هم به مساله وجود دارد که اتفاقا این رویکرد فراگیر است. مقاله‌ای هست که من خیلی آن را دوست دارم. عنوان مقاله همه حرف را می‌زند. عنوان این است :«ریسک به مثابه احساس». ایده آن این است که اولین چیزی که به شما دست می‌دهد‌ترس است و به واسطه این‌ترسیدن احساس ریسک می‌کنید. لذا به مقوله ریسک به عنوان امری که کمتر شناختی (و بیشتر احساسی بود) نگاه می‌شد.
بنابراین این مقوله کلی احساسات نیست که در تصمیم‌گیری دخالت می‌کند بلکه صرفا یک احساس و آن هم‌ترس است که در ادراک ریسک وارد می‌شود و فرآیند تصمیم‌گیری را دچار خطا می‌کند؟
آنچه عملا در اثر‌ترس رخ می‌دهد آنست که احتمالات بی اهمیت می‌شود. مثلا اگر من وجود خطری برای فرزند شما را بیان کنم هر چقدر هم که احتمال وقوع آن کم باشد، برای شما فکر دیگری کردن دشوار می‌شود (و دچار تشویش می‌شوید).
این مساله مشابه داستان لورنز در قضیه بنزین است. پدیده‌ترس اثر خود را بر روی تصمیم‌گیری می‌گذارد.
احساسات غالب می‌شود. غلبه احساسات به واسطه امکان‌پذیر شدن (یک خطر) ممکن می‌شود نه بواسطه احتمال آن. هر چه یک پدیده احساس برانگیزتر باشد، انسان‌ها کمتر عقلایی فکر می‌کنند. لذا یک شکاف بزرگ وجود دارد.
یعنی شما می‌گويید بدترین حالت بر نحوه ارزیابی احتمالی افراد سایه می‌افکند؟
ما می‌گويیم که انسان‌ها احتمالات کم را زیاده تخمین می‌زنند. اثر بدترین حالت به لحاظ احساسی در پشت کل ماجرا باقی هست.
به همین دلیل حتی خبرگان هم دچار اشتباه می‌شوند. اما خبرگان و کارشناسان یک سازمان در خلا و جدا از دیگران تصمیم نمی‌گیرند. آنها تصمیماتشان را در جلسات، گردهمایی‌ها و کمیته‌ها اتخاذ می‌کنند. آیا مشابه همان سیستم يك و 2 که در سطح فردی مطرح بود در سطح گروهی هم دیده می‌شود؟
در مورد اینکه گروه‌ها در چه شرایطی بهتر کار می‌کنند دانش زیادی در اختیار داریم. اگر قرار باشد که جواب درست از میان خیل جوابها شناسایی شود، عملکرد گروهی بهتر از عملکرد فردی است. اما وقتی که همه افراد گروه دچار یک نوع سوگیری خاص هستند، عملکرد فردی بهتر از عملکرد گروهی است چرا که گروه‌ها در مقایسه با افراد افراطی‌تر عمل می‌کنند.
به عبارتی یک بازخورد تشدیدکننده است. در گروه‌ها حالت‌های افراطی تشدید می‌شود.
در گروه‌ها امکان قطبی شدن وجود دارد. در بسیاری از مواقع پدیده‌های ریسک‌پذیری وجود دارد که موجب حرکت به سمت ریسک می‌شود. یعنی گروه‌ها بیش از تک تک افراد پذیرای ریسک مي‌شود.
چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟
یکی از سوگیری‌های جدی در تصمیم‌گیریهای ریسکی خوش‌بینی است. خوش‌بینی از دلایلی است که موجب قبول ریسک زیاد مي‌شود. گروه‌ها معمولا زیادی خوش‌بین هستند. علاوه بر آن‌تردیدها توسط گروه‌ها سرکوب می‌شود. تصور کنید که کاخ سفید می‌خواهد در مورد عراق تصمیم بگیرد. به راحتی می‌توان تصور کرد که یکی از مسئولین اجرایی کاخ سفید با خود چنین بیاندیشد: «واقعا وحشتناک خواهد بود». به سادگی می‌توان تصور کرد که فرد دیگری بخواهد دیدگاه او را سرکوب کند. همیشه تمایل و گرایش به سمت حمایت از گروه وجود دارد. اینها عواملی هستند که موجب شکل گیری وضعیتی می‌شوند که اصطلاحا تفکر گروهی خوانده می‌شود.
در مورد تصمیمات مربوط به سرمایه‌گذاری مالی و تخصیص دارایی‌ها چطور؟ این حرف‌ها به من چنین القا می‌کند که در امور مالی تصمیم‌گیری فردی می‌تواند بهتر از تصمیم‌گیریهای جمعی نظیر آنچه توسط هیات‌های مدیره سرمایه‌گذاری انجام می‌شود باشد.
نه، نه، آنها دینامیک‌های یکسانی ندارند. وقتی به بازار و کمیته‌های سرمایه‌گذاری نظر می‌کنید، در واقع پویایی افرادی که رقیب هم هستند را مشاهده می‌کنید. ما واقعا باید این موارد را از هم تفکیک کنیم.
اما من به کمیته‌های مدیریت، هیات‌های ژوری و کمیته‌های سرمایه‌گذاری نگاه می‌کنم. در همه آنها شواهد وزن دهی شده و ریسک‌ها ارزیابی می‌شوند. به نظر مشابهت آنها بیش از تفاوتشان باشد.
من روانشناس هستم. ما از سطح فردی شروع می‌کنیم و سوگیری‌ها را در سطح فردی شناسایی می‌کنیم. سپس رو به گروه می‌کنیم و می‌بینیم که در سطح گروهی چه اتفاقی می‌افتد. ساختار گروه چطور است؟ انگیزه‌ها چیست؟ افراد در قبال یکدیگر چه رفتاري اتخاذ می‌کنند که ریسک را تقلیل داده یا تشدید می‌کند؟ سپس امور بازاری مطرح است که افراد در قبال هم واکنش نشان می‌دهند.
آنچه را که شما تشریح می‌کنید در واقع صحنه ماجرایی است که در آن افراد گروه در مورد ریسک یا پاداش آن به اجماع یا دست كم به نوعی توافق می‌رسند.
درست است. اما به یاد داشته باش که انگیزه‌های داخلی که موجب می‌شود درک افراد گروه از ریسک و بازده آن متفاوت از ریسک و بازده واقعی شود در بیرون از گروه وجود ندارد. این انگیزه‌ها می‌تواند ادراک ریسک را کاملا مخدوش کند.
آیا به نظر شما پیامدهای منفی ناشی از تصمیم‌گیری جمعی بدتر از کارکردهای منفی سیستم شناختی در سطح فردی است؟
کاملا بستگی به نوع تصمیم، افراد و گروه دارد. اما قویا به این امر اعتقاد دارم که هم فرد و هم گروه نیازمند مکانیزمی ‌هستند تا بر اساس آن به بررسی این مساله بپردازند که تصمیم آنها چگونه اتخاذ می‌شود. این مساله خصوصا برای سازمان‌هایی که باید در زمانهای کم تصمیمات زیادی بگیرند اهمیت ویژه ای پیدا می‌کند.
در مورد این مباحث شما چقدر با فعالان عرصه بازار و تجارت سروکار داشته‌اید؟ آیا تاكنون به یک مدیر ارشد عرصه تجارت برخورده‌اید که به شما بگویید فلانی ما دائما با مقوله ارزیابی ریسک سروکار داریم. آیا تو می‌توانی ما را راهنمايي كني تا چگونه هم در سطح فردی و هم در سطح گروهی ارزیابی درست‌تری از ریسک داشته باشیم؟ آیا امکان درست کردن چک لیست برای شناسایی سوگیری‌ها و مسائلی از این دست وجود دارد؟
من از هر دو پدیده کنجکاوی و در عین حال مقاومت که با آن دائما روبرو می‌شوم تحت تاثیر قرار می‌گیرم. برای من این واقعیت تکان‌دهنده است که وقتی در صحبت با بسیاری از فعالان اقتصادی در می‌یابم که سازمان آنها تصمیمات زیادی می‌گیرد اما هیچ سوابقی را از آن نگه نمی‌دارد. آنها تلاش نمی‌کنند که از اشتباه‌هاي خود درس بگیرند. معمولا حاضر نیستند که برای شناخت اشتباه‌هاي گذشته اندکی سرمایه‌گذاری کنند. البته این امر خیلی اتفاقی نیست. نمی‌خواهند که یاد بگیرند.
در عین حال کنجکاوی زیادی در این زمینه وجود دارد. از من برای سخنرانی زیاد دعوت می‌شود. اما وقتي اين ايده را براي آنها مطرح مي‌كنم که کسانی را به این کار بگمارند که آمار تصمیم‌ها را نگه دارند تا پس از چند سال بتوان سوگیری‌ها را شناسایی کرد، خطاها و پیش‌بینی‌های غلط را تشخیص داد و عوامل گمراه‌کننده را پیدا کرد تا فرآیند تصمیم‌گیری بهتر شود، زیر بار نمی‌روند.
آیا آنها از توجه به فرآیند ذهنی خود بیزارند یا اصلا ریسک گریزند؟ شما روانشناس هستید و می‌گویید که واحد تحلیل شما افراد هستند. پس چرا این افراد مایل به دانستن این مسائل نیستند؟ در حالیکه انسان‌ها به آینه نگاه می‌کنند (تا خود را ورانداز کنند)؟
اما همین آدم‌ها وقتی تصمیم می‌گیرند سوابق تصمیمات یا پیش‌بینی‌های خود را نگه نمی‌دارند. برای من خیلی عجیب است که انسان‌ها به ندرت ذهنیت خود را عوض می‌کنند. اولا در برخی مواقع که ما ذهنیت خود را تغییر می‌دهیم از این تغییر آگاه نیستیم. اغلب افراد وقتی ذهنیت خود را تغییر می‌دهند، ایده قبلی خود را به نوعی بازسازی می‌کنند تا به این تصور برسند که از اول هم همانگونه فکر می‌کردند. انسان‌ها معمولا میزان تغییر تفکرات خود را کمتر از مقدار واقعی ارزیابی می‌کنند. مضاف برآن وقتی که انسان‌ها به امری‌ترغیب شوند، فکر می‌کنند که همیشه به همان صورت فکر می‌کرده‌اند. در این زمینه تحقیقات خوبی انجام شده است.
ما تا همین اواخر در یکی از بزرگترین حباب‌های تاریخ {بورس}زندگی می‌کردیم. کسانی را می‌شناسیم که می‌گویند «ما درشرکت‌های کامپیوتری و مخابراتی زمانی سرمایه‌گذاری کردیم که در بالاترین قیمت قرار داشتند. من هنگام تصمیم‌گیری برای این سرمایه‌گذاری چگونه فکر می‌کردم؟»
اوه بله بسیاری از افراد می‌پذیرند که اشتباه کرده‌اند. اما این به معنی آن نیست که آنها ذهنیت خود را عوض کرده باشند. این به معنی آن نیست که آنها بتوانند از اشتباه‌ها پرهیز کنند.
به عبارت دیگر شما بر اساس تحقیقاتی که در مورد افراد و گروه‌ها انجام داده‌اید معتقدید که این رکود ایجاد شده در بازار سهام موجب نمی‌شود تا افراد در نحوه نگرش خود به ریسک تجدیدنظر کنند؟
در بلند مدت اثر آن مثل اثر سوختگی توسط شعله است. در سطح احساسات فردی آثاري خواهد گذارد که تنها مدتی دوام خواهد داشت.
اما ذهنیت آنها عوض نشده به همین دلیل می‌گویید که در سطح احساسات است؟ این همان سیستم يك است؟
به نظر من کل این حرف‌ها و اظهارنظرها مبتنی بر احساسات است.
آیا می‌خواهیم به این دیدگاه فرویدی یعنی تخریب خود استناد کنیم تا بتوانیم این پدیده را توضیح دهیم که چرا افراد به جای استفاده از مهارت آماری خود از شهود پرخطای خود استفاده می‌کنند؟
نه خدا این نگاه را ممنوع کرده است.
در مورد روانشناسی تکامل‌گرا چطور؟ شاید علت خطاهای آدمی‌این باشد که انسان‌ها به این شکل تکامل یافته باشند که خطاهای شناختی مرتکب شوند مثلا از اعداد کوچک استنتاج کنند؟
برای هر چیز می‌توان توجیه تکاملی عرضه کرد. اما سوال این است که آیا این سوگیری‌ها دارای کارکرد است؟ این نگاه متفاوت از نگاه تکاملی است. در برخی شرایط این سوگیری‌ها کارکرد منفی دارد اما عموما غیرقابل اجتناب هستند. در عین حال مقوله ادراک نیز مطرح است که با شهود مربوط است. تکامل ادراک متفاوت از تکامل شهود و یا سیستم شناختی است.
به نظر می‌رسد که ما داریم تصمیم‌گیری را به سه سیستم تقسیم می‌کنیم. یک بعد احساسی هست. همچنین سیستم محاسبات عقلایی وجود دارد. علاوه بر آن سیستم ادراکی نیز مطرح است.
بله من به سه سیستم فکر می‌کنم. در چشم‌انداز اخیرم نسبت به موضوع، سوالی که مطرح می‌کنم این است که چه چیز باعث می‌شود برخی فکرها به ذهن وارد شوند؟ و چرا برخی فکرها راحت‌تر از بقیه وارد ذهن می‌شود؟ اندیشیدن به برخی مسائل واقعا نیازمند تلاشی جدی است اما برخی دیگر بدون اینکه بخواهی به ذهن وارد می‌شوند.
وقتی که شما تحقیقات خود را در مورد روانشناسی تصمیم‌گیری شروع کردید، در حوزه مدیریت این مساله دنبال می‌شد که فرآیند تصمیم‌گیری تا جای ممکن عقلایی شود.
در مدل عقلایی فرض بر این است که خواسته‌ها و اعتقادات تعیین شده هستند. در سی سال گذشته ما جدا به مدل عقلایی اعتقاد داشتیم اما امروزه باید پذیرفت که چندان موفق نبود.
آیا تحقیقات شما به انقراض مدل عقلایی کمک نکرد؟ مفهوم اصلی کارهای شما تمرکز بر تنش میان سیستم فکری1 و سیستم فکری 2 است. این تنش مانع از آن می‌شود که سیستم فکری دو یعنی عقلایی فکر کردن غالب شود.
این حرف کاملا درست نیست. تحقیقات ما ادعا نمی‌کند که انسان‌ها نمی‌توانند عقلایی باشند یا عقلایی نخواهند بود. تحقیقات ما می‌گوید حتی کسانیکه آموزش می‌بینند تا تفکر سیستم 2 را به کار گیرند در عمل اینکار را انجام نمی‌دهند با اینکه می‌دانند باید چنین بکنند.
«هوارد رعیفا» پدر مکتب تحلیل تصمیم رسمی، در پنجاهمین شماره نشریه تحقیق عملیات حرف‌های اصلی خود را پس گرفته است. او به این بحث پرداخته که تحلیل تصمیم آنقدرها که تصور می‌کرد آثاري جدی بر تفکر مدیریتی نداشته است.
به نظر من کاملا روشن است که چه اتفاقی افتاده است در حالیکه در آن زمان این مساله روشن نبود.
آیا این به معنی کنار گذاشتن همه مباحث مربوط به تحلیل تصمیم از جمله درخت تصمیم و مسائلی از این دست که دانشجویان رشته مدیریت می‌خوانند است؟
این به معنی آن نیست که شما نباید تحلیل تصمیم انجام دهید. این به معنی آنست که تحلیل تصمیم نمی‌تواند دنیا را کنترل کند زیرا تصمیم‌گیران نمی‌خواهند عملیات فکری را به دیگران واگذار کنند. به هر حال اصولا در تحلیل تصمیم کسی هست که احتمالات را تولید می‌کند و تصمیم‌گیران به روابط بده بستان نظر می‌کنند و در مورد نسبت دادن مقدار مطلوبیت‌ها تصمیم می‌گیرند. علاوه بر آن تصمیم‌گیران کارکردهای مدیریتی هم دارند چرا که می‌خواهند بدانند همه چیز درست انجام شده است. اما دقیقا خلاف این مساله رخ می‌دهد. تصمیم‌گیران تحلیل تصمیم را دوست ندارند چرا که این تکنیک فرض می‌کند که تصمیم‌گیری یعنی انتخاب بین دو قمار است.
تعبیر انتخاب بین دو قمار تعبیر جالبی است. کدام مهمتر است، تحت تاثیر قراردادن انتخاب میان دو قمار یا انجام انتخاب میان دو قمار؟
به نظر من در عرصه تجارت و همه جای دیگر تصمیم‌گیران همه استعارات را کنار می‌گذارند. مدیران به خود به چشم کاپیتان کشتی‌هایی نگاه می‌کنند که در طوفان افتاده است. ریسک همان خطر است و آنها با آن به شکلی کنترل شده مبارزه می‌کنند. این ایده که شما قمار می‌کنید به معنی آنست که پذیرفته‌اید مقداری از کنترل خود بر اوضاع را از دست داده‌اید. پذیرش این واقعیت برای تصمیم‌گیران چندش آور است و آن را رد می‌کنند. به همین دلیل نیز تحلیل تصمیم را به کنار می‌زنند.
به جای آن باید چه کار کرد؟
به همین دلیل باید به چند سیستم فکر کرد. به اشکال مختلف می‌توان در مورد یک مساله اندیشید که برخی بهتر از دیگری است. اما قبول می‌کنم که نسبت به گذشته کمتر خوش‌بین هستم.
چرا؟
چون فکر می‌کنم سیستم يك چندان آموزش پذیر نباشد. و سیستم 2 کند و طاقت فرسا است و کمتر از آنچه فکر می‌کردم قابل کنترل است.
شما انتظار دارید که مدیران و تصمیم‌گیرانی که بر زندگی و مال دیگران تاثیرگذارند چه چیزهایی از کار شما بدانند؟
اگر یک آرزو داشته باشم، آن این است که سازمان‌ها بخشی از تلاش خود را مصروف آن کنند که فرآیندهای تصمیم‌گیری خود را مطالعه نمایند و خطاهای خود را بشناسند و سوابق را چنان حفظ کنند که بتوانند از اشتباه‌هاي درس بگیرند. به نظرم چنین چیزی در در حال حاضر انجام نمی‌شود. عوامل زیادی را می‌بینم که مانع تحقق این امر می‌شود. لذا اگر یک آرزو داشته باشم، آن همین است.

بعدازظهر روز چهارشنبه گذشته محمدباقر قاليباف با گرفتن 12راي اعتماد از اعضاي شوراي شهر تهران بار ديگر پس از يكي از سياسي‌ترين رقابت‌ها در شوراي شهر، به عنوان شهردار پايتخت انتخاب شد. فرداي آن روز تيتر اكثر مطبوعات به اين خبر اختصاص يافت و برخي از اين روزنامه‌ها اين تحليل را مطرح كردند كه راي اصلاح‌طلبان به قاليباف موثرترين عامل در ابقاي وي به عنوان شهردار بوده است.

خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) طي گفت‌وگوهاي جداگانه‌اي با برخي فعالان سياسي نظر آن‌ها را در زمينه تحليل‌هايي كه در اين زمينه مطرح شده است و نيز تاثير اين انتخاب بر معادلات آتي سياسي به خصوص انتخابات مجلس و حتي انتخابات رياست جمهوري جويا شده است.

اصلاح‌طلبان به قاليباف راي دادند تا مدعيان طرفداري از دولت موفق نشوند

دبيركل سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران به ايسنا گفت: عملكرد آقاي قاليباف در درجه اول، حمايت اصلاح‌طلبان و بعد از آن ضعف مدعيان حمايت از دولت مهم‌ترين عوامل در ابقاي آقاي قالبياف به عنوان شهردار محسوب مي‌شود.

محمد سلامتي اظهارداشت: انتخاب مجدد آقاي قاليباف به عنوان شهردار، قبل از هرچيز عدم موفقيت كساني كه خود را به طرفداراي از دولت منسوب مي‌كنند، محسوب مي‌شود و اين دومين شكست آن‌ها پس از انتخابات رياست جمهوري است؛ يكي در انتخابات شوراها و ديگري در انتخاب شهردار.

وي افزود: اين گروه و تشكيلات آن‌ها تلاش بسيار زيادي كردند كه فردي غير از آقاي قاليباف به عنوان شهردار پايتخت انتخاب شود، البته اصلاح‌طلبان تلاش‌شان بر اين بود كه مدعيان طرفداراي از دولت موفق نشوند و نيز راي‌شان براين بود كه آقاي قاليباف مجددا شهردار شود.

سلامتي در ادامه با بيان اين‌كه "به اين دليل كه اصلاح‌طلبان در شوراها اقليت هستند حمايت از شهردار شدن مجددا آقاي قاليباف را نمي‌توان برد كامل سياسي محسوب كرد" ادامه داد: در پيروزي آقاي قاليباف مي‌توان در درجه اول شكست مدعيان حمايت از دولت و در درجه دوم پيشرفت ديدگاه‌ها و اهداف اصلاح‌طلبان را موثر دانست.

دبيركل سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران با بيان اين‌كه " راي اصلاح‌طلبان براي انتخاب مجدد آقاي قاليباف سرنوشت‌ساز بود" ادامه داد: اصلاح‌طلبان در شوراي شهر انسجام دارند. خوشبختانه اصلاح‌طلبان پس از موفقيت در انتخابات شوراها به اين تجربه دست پيدا كردند كه ائتلاف مي‌تواند بسيار كارساز باشد؛ لذا اين انسجام را در شوراي شهر نيز ادامه دادند و اميدوارم اين تجربه مفيد در انتخابات مجلس هشتم نيز ادامه پيدا كند.

رأي‌هاي منفي به قاليباف سياسي بود

هم‌چنين دبيركل جامعه‌ي زينب (س) به ايسنا گفت: كساني كه به آقاي قاليباف رأي مثبت دادند در واقع طرفدار او بودند اما كساني كه به او راي ندادند كارشان سياسي بوده است.

مريم بهروزي اظهار داشت: آقاي قاليباف از قبل طرفدار داشت و با رضايت آقاي شيباني براي رأي دادن، رأي او بيشتر از آقاي خادم شد.

وي درباره‌ي انتخابات مجلس و نوع شكل‌گيري احزاب و حضورش در انتخابات گفت: به نظر من براي انتخابات مجلس آقاي قاليباف و آقاي احمدي‌نژاد تصميم‌گيري را بر عهده‌ي مردم و احزاب خواهند گذاشت.

بهروزي درباره انتخابات رياست‌جمهوري نيز اظهار داشت: اگر شرايط انتخابات رياست‌جمهوري مانند وضعيت كنوني باشد آقاي احمدي‌نژاد رييس‌جمهور باقي خواهد ماند.

انتخاب قاليباف زمينه‌ساز وحدت بيشتر نيروهاي اصول‌گراست

اين در حالي است كه سخنگوي جمعيت ايثارگران با استقبال از تثبيت مديريت شهري در تهران به ايسنا گفت: جمعيت ايثارگران قبل از انتخاب شهردار طي نامه‌اي به اعضاي اصول‌گراي شوراي شهر، مدل «چمران رييس شورا، قاليباف شهردار» را با ارايه‌ي استدلال‌هاي قانع‌كننده پيشنهاد كرده بود.

لطف‌الله فروزنده با بيان اين كه انتخاب قاليباف به عنوان شهردار تهران انتخابي منطقي و اصولي بوده است، گفت: اين امر خود زمينه‌ساز وحدت هر چه بيشتر نيروهاي اصول‌گراست؛ چرا كه هر چه اختلاف كمتر باشد، كارآمدي افزايش مي‌يابد.

وي هم‌چنين گفت كه هر چه اختلاف بين نيروهاي اصول‌گرا بيشتر باشد جريان دوم خرداد از اين اختلاف‌ها استفاده و نفوذ خود را بيشتر مي‌كند.

فروزنده به سوابق قاليباف در ارتباط با مديريت شهري نيز اشاره كرد و گفت: تثبيت مديريت شهري كاري مفيد است و من اين انتخاب را به اعضاي شوراي شهر تبريك مي‌گويم و از آقاي قاليباف نيز مي‌خواهم به گله‌هاي برخي دوستان اصول‌گرا توجه بيشتري داشته باشد.

وي افزود: اميد است در يك تعامل مثبت بين اعضاي شوراي شهر و آقاي قاليباف شاهد شورايي كارآمد باشيم و اين شورا تعامل خود را با دولت بيشتر كند؛ چرا كه امكان موفقيت اصول‌گرايان در انتخابات آتي در سايه‌ي وحدت آن‌ها، كارآمدي مجلس هفتم و دولت نهم است و شوراي سوم نيز مانند شوراي دوم با عملكرد مثبتش نقش بسيار مهمي در نتايج انتخابات مجلس هشتم و ايجاد مجلسي با حضور حداكثري اصول‌گرايان خواهد داشت.

وي در پاسخ به اين پرسش كه در پيروزي قاليباف اصلاح‌طلبان نيز موثر بودند، گفت: در آخرين لحظات نيروهاي اصول‌گرا با يكديگر وحدت كردند و افتراق را كنار گذاشتند، دوستان دوم خردادي نيز كه در شوراي شهر هستند چون نيروهاي عاقلي هستند مشاهده كردند بهترين گزينه براي شهرداري تهران آقاي قاليباف است چرا كه هر كس به نظر مردم توجه كند متوجه مي‌شود مردم از عملكرد قاليباف راضي هستند.

وي در پايان درباره برخي اظهارنظرها مبني بر اين كه انتخاب مجدد قاليباف شكستي براي دولت بوده است، گفت: اين‌ها تحليل‌هايي است كه برخي ارايه مي‌دهند در صورتي كه خود دولت و سخنگوي آن به صورت صريح اعلام كرد در انتخاب شهردار و كار شوراي شهر دخالت نمي‌كنند. عده‌اي با بيان اين مطالب به دنبال ايجاد اختلاف هستند.

انتخابات قاليباف در انتخابات رياست جمهوري آتي تاثيرگذار است

از سوي ديگر به اعتقاد دبيركل فراكسيون اقليت مجلس شوراي اسلامي انتخاب دكتر قاليباف به عنوان شهردار تهران، در آينده سياسي كشور و خصوصا رياست جمهوري تاثيرگذار خواهد بود.

محمدرضا تابش با بيان اين كه اجماع جمعي از اكثريت با اقليت شوراي اسلامي شهر سبب شد تا قاليباف شهردار بماند، به ايسنا گفت: اميد مي‌رود كه قاليباف بتواند مانند گذشته در راستاي ارائه خدمات مطلوب‌تر و بهتر به مردم كلان شهر تهران كه مسائل و معضلات بسيار پيچيده‌اي دارد، منشا خدمات بزرگ و خوبي باشد؛ چرا كه تهران نيازمند مديريت، درايت، برنامه‌ريزي و انسجام و هماهنگي است.

نماينده‌ي مردم اردكان در خانه ملت با اشاره به تاثير انتخاب قاليباف در آينده سياسي كشور، تصريح كرد: بايد ديد كه آينده چه سرنوشتي را رقم مي‌زند و جناح‌هاي مختلف به چه نحوي خواهند بود.

به گفته وي مسلما اين هماهنگي و تعامل آثار خود را در آينده سياسي كشور نشان خواهد داد.

حركت در مسير اصولگرايي با انتخاب مجدد قاليباف به عنوان يك اصولگرا تكميل شد

اما سخنگوي حزب‌الله ايران، در مورد انتخاب مجدد قاليباف به عنوان شهردار تهران به ايسنا گفت: آقاي قاليباف از نيروهاي جوان، مبتكر، خلاق و تحول‌گراست و در هر مجموعه‌اي كه وارد شده آن مجموعه دچار يك تغيير و تحول مناسب شده است.

مجتبي بيگدلي با بيان اين‌كه " آقاي قاليباف داراي كارنامه‌ي قابل قبولي است" افزود: مديريت وي در كلانشهر تهران مي‌تواند بسياري از مشكلات را حل كند؛ چراكه وي در طول اين مدت با مشكلات تهران و اقشار مختلف آن آشنا شده‌اند و مي‌تواند با ابتكارهايي كه دارد بسياري از مشكلات را حل كند.

وي هم‌چنين با بيان اين‌كه " قاليباف جزء نيروهاي اصولگراست" گفت: مردم با راي دادن به نيروهاي اصولگرا نشان دادند كه مي‌دانند اصولگرايان حرف‌هاي جديدتري براي گفتن دارند و مي‌توانند باعث تغييرات مناسبي شوند و اين با انتخاب آقاي قاليباف به عنوان شهردار تهران از سوي اعضاي شوراي شهر تكميل شد.

وي گفت: اصلاح‌طلبان از جمله اصلاح‌طلبان شوراي شهر مديريت آقاي قاليباف را قبول دارند. قاليباف به نحوي عمل كرده كه تكثرگرايي به عرصه‌ي ظهور برسد و اصلاح‌طلبان علي‌رغم اختلاف سليقه‌اي كه با وي دارند مي‌دانند كه عملكرد وي در مديريت شهري مناسب است و مشكلي با وي در اين ارتباط ندارند.

سخنگوي حزب‌الله ايران در مورد برخي اظهارنظرها مبني بر اين‌كه انتخاب مجدد قاليباف به منزله‌ي شكست براي حاميان دولت است، گفت: من تصور نمي‌كنم كه دولت حساسيت خاصي به انتخاب آقاي قاليباف داشته باشد؛ چراكه دولت اصولگرا مشكلات كلانشهر تهران را خوب مي‌داند و مي‌داند كه با مديريت قاطع و مناسب بايد اين مشكلات حل شود و تصور نمي‌كنم كه دولت آقاي احمدي‌نژاد اين تمايل را نداشته باشد كه از توانمندي‌هاي قاليباف در شهرداري تهران و مديريت شهري تهران به راحتي بگذرد و آن را كنار بگذارد.

اصلاح‌طلبان با حمايت از قاليباف به وعده خود عمل كردند

يك عضو شوراي مركزي حزب كارگزاران ايران اسلامي هم به ايسنا گفت:عملكرد موفق قاليباف و نيز تعامل با مراكز قدرت براي اداره‌ي شهر، استفاده از ظرفيت مراكز قدرت سياسي و اجرايي براي توسعه‌ي شهر، رضايت مقامات عالي كشور، نگاه سياسي و مثبت اصلاح‌طلبان به ايشان و تدبير جريان اصلاح‌طلب در شورا و نيز حمايت يك جريان قوي در مجلس از عملكرد وي از مجموعه عواملي است كه مي‌توان در پيروزي ايشان به عنوان شهردار برشمرد.

يدالله طاهرنژاد اظهار داشت: از ابتدا اعلام كرده بوديم اگر انتخابات شوراها به نفع ما (اصلاح‌طلبان) تمام شود از ثبات مديريت حمايت مي‌كنيم و قاليباف گزينه‌ي مناسبي براي ادامه‌ي مديريت شهرداري تهران است و طبيعي بود كه وقتي تعدادي از كرسي‌هاي شوراي شهر را در اختيار گرفتيم به وعده‌ي خود عمل كنيم.

وي افزود: با اين‌كه گفته شود انتخاب آقاي قاليباف شكست دولت است، موافق نيستم. تحليل من اين است كه به نوعي جريان‌هاي مدعي حمايت از رييس‌جمهور كه در پي حذف آقاي قاليباف بودند در اين مورد توقيفي پيدا نكردند.

وي با بيان اين‌كه " بيشتر از راي اصلاح‌طلبان تدبير آن‌ها در انتخاب آقاي قاليباف به عنوان شهردار موثر بود" خاطرنشان كرد: اصلاح‌طلبان با خردورزي باعث شدند كمتر ميان طرفداران آقاي قاليباف شكاف ايجاد شود و به نوعي همگرايي ايجاد كردند كه منجر شد تا ايشان با اكثريت قاطع آراء مجددا شهردار شود و نتيجه‌ي خوبي بود؛ چراكه در شرايط فعلي ثبات مديريت در تهران به مصلحت كشور نزديك‌تر است.

طاهرنژاد در ادامه با تاكيد بر اين‌كه " آقاي قاليباف بايد در تعامل با اعضاي شوراي شهر جديت بيشتري به خرج دهد" گفت: آقاي قاليباف بايد از هرگونه تك‌روي و فردگرايي پرهيز كند، تا بتواند با همدلي با اعضاي شوراي شهر امور تهران را اداره كند. شايد بخشي از ايجاد ترديد در ميان برخي از حاميان آقاي قاليباف به همين دليل بوده و بخش ديگر نيز فشارها و وعده‌هايي بود كه از سوي افراد مدعي حمايت از رييس‌جمهور وارد شده است. شنيده‌ها حاكي از آن است كه اين افراد تلاش مي‌كردند به اين شرط به آقاي قاليباف راي دهند كه ايشان به مدت چهار سال شهردار بماند و ايشان هم حاضر نبودند چنين تعهدي را بپذيرند و به نظر من يكي از دلايل عمده‌ي انتخاب مجدد ايشان عملكرد نسبتا موفق در شهرداري تهران بوده كه پشتوانه‌ي خوبي براي‌شان محسوب مي‌شود.

با توجه به اكثريت اصولگراي شوراي‌شهر، انتخاب شهرداري منتسب به اين جريان طبيعي است

نماينده‌ي مردم تهران در مجلس نيز معتقد است كه با توجه به اكثريتي كه اصولگراها در شوراي شهر داشتند، طبيعي بود كه شهردار منتسب به اين جبهه انتخاب شود.

علي عباسپور تهراني‌فرد در گفت‌وگو با ايسنا، در عين‌حال تصريح كرد: نبايد مسأله انتخاب شهردار تهران را سياسي ببينيم.

عضو فراكسيون اكثريت مجلس افزود: به اعتقاد من شوراي شهر تهران، مناسب‌ترين فرد را براي شهرداري انتخاب كرده است و لذا نبايد تحليل‌هاي جانبي سياسي روي اصل اين انتخاب تأثيرگذار باشد.

وي گفت: اصلاح‌طلبان شوراي شهر، افرادي معتدل و منطقي هستند و دغدغه‌ي آن‌ها نيز مشكلات تهران و انتخاب بهترين شهردار است و آن‌ها نيز بر همين اساس رأي داده و شهردار را انتخاب كردند.

انتخاب شهردار تهران امتحان خوبي براي اصلاح‌طلبان بود

يك عضو جبهه مشاركت ايران اسلامي نيز به ايسنا گفت: اصلاح‌طلبان به مردم قول داده بودند مديريت شهري كارآمدي داشته باشند؛ از اين رو آقاي قاليباف به عنوان شهردار تهران منطقي‌ترين گزينه از لحاظ تجريه مديريت در اين حوزه و معدل نگاه سياسي و كارآمدي بود.

وفا تابش اظهار داشت: شايد آن چه به عنوان آراي اصلاح‌طلبان براي انتخاب مجدد آقاي قاليباف مطرح است قابل پيش‌بيني بود؛ البته با توجه به اين كه راي اصلاح‌طلبان چهار عدد بود، مسلما نمي‌توانست عامل اصلي و تعيين‌كننده در انتخاب شهردار باشد اما در عملكرد ائتلافي بسيار موثر بود.

وي خاطرنشان كرد: آن چه در انتخاب آقاي قاليباف به عنوان شهردار بسيار مهم به نظر مي‌رسد، تغيير موضع برخي حاميان ايشان در انتخابات شوراها به موضع حمايت از دولت و سياست‌هاي آن در انتخاب شهردار و نيز حمايت از اصراري كه دولت به دخالت‌نداشتن در امور شوراي شهر و انتخاب شهردار جديد داشت، است كه بايد ريشه‌يابي شود.

اين عضو جبهه مشاركت ايران اسلامي ادامه داد: با توجه به شعارهايي كه در مورد شايسته‌سالاري مطرح شده، بايد ديد تا چه حد مرزهاي اخلاق و اصول را در انتخاب شهردار رعايت كرده‌اند و باتوجه به اين كه اساسا عملكرد كساني كه خود را به دولت منتسب مي‌دانند باعث شده روز به روز از اعتبارشان كاسته شود طبيعي بود كه در اين رقابت سياسي نتوانند راه به جايي ببرند؛ چنان‌كه با وجود اين كه تلاش كردند تعداد زيادي از كساني را كه در انتخابات شورا در ليست انتخابي خود نبودند به سمت خود بكشانند، نتوانستند توفيقي كسب كنند و اين امر نشان‌دهنده‌ي اين است كه معدل نگاه سياسي آنها در كشور نسبت به سال‌هاي گذشته تغيير كرده است.

وي با بيان اين كه ارزشي‌ترين و اصولي‌ترين آرا از لحاظ پايبندي به معيارها از آن اصلاح‌طلبان بود تصريح كرد: شايد مبالغه‌آميز باشد كه بگوييم اين يك برد سياسي براي اصلاح‌طلبان محسوب مي‌شود اما به عقيده‌ي من امتحان خوبي براي آنهاست كه در مقام عمل نيز پايبندي خود را به شعارهاي انتخاباتي نشان دهند.

تابش همچنين گفت: طبعيتا در ميان گزينه‌هاي موجود، مناسب‌ترين گزينه‌اي كه امكان حصول توافق بيشتر در بر وجوه كارآمدي و تجربه‌اش وجود داشت، آقاي قاليباف بود كه نگاه اصلاح‌طلبان نيز بر انتخاب ايشان تاكيد داشت.

وي خاطرنشان كرد: متاسفانه تلاش‌هاي زيادي صورت گرفت تا نظر اصلاح‌طلبان براي انتخاب مجدد آقاي قاليباف تغيير كند. با توجه به اينكه آقاي قاليباف در اردوگاه اصلاح‌طلبان نبود اما اصلاح‌طلبان به مردم قول داده بودند كه تهران مديريت شهري كارآمدي داشته باشد و طبيعي بود كه انتخاب آقاي قاليباف منطقي‌ترين راه براي داشتن مديريت شهري كارآمد باشد.

انتهاي پيام

فروپاشي‌ اتحاد شوروي‌ و خاتمه‌ جنگ‌ سرد شرايطي‌ را در صحنه‌ جهاني‌ فراهم‌ نمود كه‌ انتظار مي‌رفت‌ با پايان‌ حيات‌ پيمان‌ ورشو، سازمان‌ پيمان‌ آتلانتيك‌ شمالي‌ (ناتو) نيز با از بين‌ رفتن‌ فلسفه‌ وجودي‌ آن‌ يعني‌ تهديد بلوك‌ شرِق، در اقدامي‌ مشابه‌ به‌ موجوديت‌ خود خاتمه‌ دهد. برخلاف‌ انتظار مذكور، اين‌ سازمان‌ نه‌ تنها در جهت‌ انحلال‌ حركت‌ نكرد بلكه‌ در يك‌ برنامه‌ريزي‌ جامع‌، حوزه‌ جغرافيايي‌ خود را گسترش‌ داد. ضمن‌ پذيرش‌ عضويت‌ كشورهاي‌ شرقي‌، مركزي‌ و سه‌ كشور بالتيك‌ از يك‌ سو در قالب‌ طرح‌ مشاركت‌ براي‌ صلح‌ و عضويت‌ احتمالي‌ كشورهاي‌ ديگر به‌ ويژه‌ در حوزه‌ سابق‌ شوروي‌ از سوي‌ ديگر، زمينه‌ را براي‌ گسترش‌ هر چه‌ بيشتر منطقه‌ فراهم‌ نمود. اكنون‌ ناتو به‌ وضوح‌ در بخش‌ بزرگي‌ از جغرافياي‌ منطقه‌ گسترش‌ يافته‌ و به‌ عنوان‌ بازوي‌ نظامي‌ - امنيتي‌ جهان‌ غرب‌ در اروپاي‌ شرقي‌، قفقاز جنوبي‌، آسياي‌ مركزي‌ و افغانستان‌ حضوري‌ فعال‌ و تأثيرگذار دارد.
   تداوم‌ چنين‌ روندي‌ بدون‌ شك‌، پيامدهاي‌ گوناگوني‌ در معادلات‌ سياسي‌ و امنيتي‌ حوزه‌ اوراسيا به‌ويژه‌ آسياي‌ مركزي‌ و قفقاز خواهد داشت‌ كه‌ تحليل‌ و ارزيابي‌ آن‌ كاملاً ضروري‌ است‌. براين‌ اساس‌، مركز مطالعات‌ آسياي‌ مركزي‌ و قفقاز دفترمطالعات‌ سياسي‌ و بين‌المللي‌ وزارت‌ امور خارجه‌ جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌، پانزدهمين‌ همايش‌ بين‌المللي‌ آسياي‌ مركزي‌ و قفقاز تحت‌ عنوان‌: « گسترش‌ ناتو به‌ اوراسيا: ابعاد و پيامدها » را كه‌ در تاريخ‌ 7 و 8 آبان‌ 1386 (29 و 30 اكتبر 2007) برگزار خواهد شد، به‌ بررسي‌ ابعاد و پيامدهاي‌ گسترش‌ ناتو به‌ حوزه‌ اوراسيا اختصاص‌ داده‌ است‌ .
   سرفصل‌هاي‌ در نظر گرفته‌ شده‌ براي‌ اين‌ همايش‌ عبارتند از:
   - دلايل‌ و اهداف‌ گسترش‌ ناتو در اوراسيا ؛
   - ابعاد و پيامدهاي‌ سياسي‌ - امنيتي‌ گسترش‌ ناتو در منطقه‌ ؛
   - ناتو و امنيت‌ آسيايي‌: رويكرد ناتو نسبت‌ به‌ سازمان‌هاي‌ امنيتي‌ آسيا و حوزه‌ اوراسيا ؛
   - ناتو و امنيت‌ انرژي‌ در منطقه‌ ؛
   - چالش‌ها و چشم‌انداز حضور ناتو در افغانستان‌ ؛
   - رويكرد كشورهاي‌ منطقه‌ نسبت‌ به‌ گسترش‌ ناتو ؛
   - ناتو و محيط‌ امنيتي‌ جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌ ؛
   - چشم‌انداز آينده‌ .
  
   بدينوسيله‌ از استادان‌ و پژوهشگران‌ ارجمند دعوت‌ به‌ عمل‌ مي‌آيد تا چكيده‌ مقاله‌ خود رابه‌ يكي‌ از سه‌ زبان‌هاي‌ فارسي‌، انگليسي‌ يا روسي‌ در يك‌ صفحه‌ تايپ‌ شده‌ A4 همراه‌ با شرح‌ حال‌ و سابقه‌ فعاليت‌هاي‌ علمي‌ و پژوهشي‌، حداكثر تا تاريخ‌ اول‌ مرداد 1386 و اصل‌ آن‌ را تا اول‌ شهريور 1386 (در حداكثر 10 صفحه‌ تايپ‌ شده‌ Word 2000 ) به‌ دبيرخانه‌ همايش‌ به‌ نشاني‌ زير از طريق‌ پست‌ الكترونيكي‌ يا دورنگار ارسال‌ نمايند. ذكر اين‌ مطلب‌ لازم‌ است‌ كه‌ كميته‌ علمي‌ سمينار پس‌ از بررسي‌ لازم‌ نسبت‌ به‌ پذيرش‌ مقاله‌ براي‌ سخنراني‌ و يا چاپ‌ اظهار نظر خواهد كرد .
   نشاني‌ دبيرخانه‌ همايش‌: تهران‌، خيابان‌ شهيد باهنر (نياوران‌)، خيابان‌ شهيد آقايي‌، دفترمطالعات‌ سياسي‌ و بين‌المللي‌ (مركز مطالعات‌ آسياي‌ مركزي‌ و قفقاز)
   صندوِق پستي‌: 1793/19395
   تلفن‌: 75-22802671 داخلي‌ 285 يا 383 دورنگار: 22802649
   پست‌ الكترونيكي‌ دبيرخانه‌ همايش‌: centralasia@ipis.ir
   سايت‌ اينترنتي‌ دفتر مطالعات‌ سياسي‌ و بين‌المللي‌: www.ipis.ir

كليه گرايشهاي حقوق در مقطع كارشناسي ارشد مي توانند در آزمون ورودي ثبت نام نمايند. توزيع كارت ورود به جلسه در روزهاي 18،19،20 ارديبهشت  1386در دانشگاه امير كبير و آزمون ورودي در روز21 ارديبهشت 1386 در همان محل برگزار خواهد شد. وزارت امور خارجه براي تامين نيروي انساني مورد نياز خود، تعداد 100 نفر از افراد واجد شرايط را از طريق برگزاري آزمون كتبي (عمومي و تخصصي )، مصاحبه تخصصي و گزينش به صورت پيماني استخدام مي نمايد. براي كسب اطلاعات بيشتر به پيوست همين خبر مراجعه نماييد. منابع آزمون ورودي عبارتند از:. 1- رديف اول و دوم و ( کارشناس امور حقوقي و کنسولي ): کليه منابع کارشناسي ارشد مصوب آمورش عالي در کليه گرايش هاي حقوقي. 2- رديف سوم : دروس كارشناسي ارشد رشته هاي ديپلماسي و سازمانهاي بين المللي و مطالعات منطقه اي. 3- رديف 4 ( کارشناس امور حقوقي و کنسولي ): کليه منابع کارشناسي ارشد مصوب آموزش عالي در رشته هاي مرتبط. 4- رديف 5 ( کارشناس امور اقتصادي و اجتماعي ): اقتصاد سياسي - تجارت بين الملل - اقتصاد بين الملل. 5- رديف 6 ( کارشناس امور اجراي ): منابع آزمون کارشناسي ارشد حسابداري با گرايش حسابداري دولتي با ضريب 3 - آيين نامه مالي و اموال دولتي ضريب 1 - مبادلات ارضي يا امور مالي بين المللي ضريب 1 - بودجه و بودجه نويسي ضريب 1 . 6- رديف 7 ( کارشناس امور اجرايي ) کارشناس آمار: کليه منابع کارشناسي ارشد مصوب آموزش عالي در زمينه آمار و رياضي. 7- رديف 8 ( کارشناس امور اجرايي ) برنامه ريزي و مديريت منابع: کليه منابع کارشناسي ارشد مصوب آموزش عالي در زمينه مديريت منابع نيروي انساني. 8- رديف 9 ( کارشناس امور آموزش و پژوهشي ) پژوهشگر اسناد: كليه منابع كارشناسي ارشد مصوب آموزش عالي رشته هاي تاريخ و كتابداري از جمله منابع مرتبط با مرمت اسناد ( اسناد نفيس)، شناسايي اسناد و خطوط قديمي ، منابع مرتبط با ويرايش از منظر متون روابط خارجي. 9- رديف 10 ( کارشناس امور فني و رايانه ) سخت افزار: کليه منابع کارشناسي ارشد مصوب آموزش عالي در زمينه سخت افزار. 10- رديف 11 ( کارشناس امور فني و رايانه ) نرم افزار: کليه منابع کارشناسي ارشد مصوب آموزش عالي در زمينه نرم افزار. 11- رديف 12 تا 15 ( کارشناس تشريفات ) مترجم اسپانيولي، مترجم عربي ، مترجم فرانسه و مترجم روسي: کليه متون تخصصي از جمله متون مطبوعاتي ،حقوقي ،سياسي ،تاريخي ،امور بين الملل و اقتصادي. ب) منابع آزمون عمومي : زبان و ادبيات فارسي و آئين نگارش ، زبان خارجي ، علوم كامپيوتر ، آمار و رياضي ، معارف اسلامي ، اطلاعات سياسي اجتماعي و تست هوش. قابل ذكر است افرادي كه تصوير كانامه قبولي آزمون ادواري خويش را ارسال نموده اند از شركت در بخش آزمون عمومي معاف خواهند بود.

"We received the applications and have processed them," said State Department spokesman Sean McCormack. Asked if that meant the visa had been approved, he said, "Yes."

The United States is at loggerheads with Iran over its nuclear program and Ahmadinejad wants to address the Security Council in New York before it votes on a resolution imposing new arms and financial sanctions against Tehran.

A draft resolution introduced to the council last week would ban all Iranian arms exports, but not imports, and freeze financial assets abroad of 28 individuals, groups and companies.

The measure also requires Iran to halt uranium enrichment and the processing of nuclear fuel within 60 days after passage or face the possibility of additional sanctions.

Tehran argues that its nuclear plans are for peaceful power generation purposes while the United States and others say the main object of the program is to build a nuclear bomb.

McCormack said he hoped the Iranian president would use his time at the United Nations to seek dialogue rather than confrontation with the West.

He urged Ahmadinejad to accept an offer by the permanent five members of the U.N. Security Council, as well as Germany, to give up uranium enrichment and start negotiations with them over its nuclear program.

"This could be an important moment to accept that offer," said McCormack.

Mon Mar 19, 2007 12:37PM EDT

 1 .مجددا به اين مساله تاكيد مي كند كه ايران بايد بدون هيچ تاخير ديگري به اقدامات خواسته شده از آن توسط شوراي حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی در قطعنامه هاي ژحت 14/2006 /كه براي ايجاد اطمينان از صرفا صلح آميز بودن برنامه هسته اي آن و حل سئوالات باقي مانده ضروري است، و در اين چارچوب، به تصميمات خود مبني بر اينكه ايران بايد بدون هيچ تاخير ديگري به اقدامات خواسته شده در پاراگراف 2 قطعنامه 1737

2 .از همه كشورها مي خواهد در مورد ورود يا ترانزيت افرادي كه مستقيما در فعاليتهاي هسته اي حساس گسترش تسليحات هسته اي ايران يا طراحي سيستم هاي شليك تسليحات هسته اي ايران دست دارند يا از آن حمايت مي كنند جلوگيري كنند، و تصميم مي گيرد در اين زمينه كه همه كشورها از ورود يا ترانزيت افرادي كه فهرست آنها در پيوست قطعنامه 1737 يا فهرست اين قطعنامه ، و همچنين افراد ديگري كه توسط شوراي امنيت يا كميته تاسيس شده بر اساس پاراگراف 18 قطعنامه 1737تعيين شده اند و مستقيما در فعاليتهاي هسته اي حساس گسترش تسليحات هسته اي ايران يا طراحي سيستمهاي شليك تسليحات هسته اي ايران دست دارند يا از آن حمايت مي كنند، از جمله از طريق مشاركت در تدارك اجناس، كالاها، تجهيزات، مواد و فن آوري هاي ممنوعه اي كه بر اساس پاراگرافهاي 3 و 4 قطعنامه 1737 تعيين شده است، به جز مواردي كه چنين سفرهايي مستقيما مربوط به بندهاي موجود در زير پاراگراف  3 آن قطعنامه باشد

 3 .تاكيد مي كند كه هيچ كدام از موارد ذكر شده در پاراگراف فوق نيازمند آن نيست كه كشورها به شهروندان خود اجازه ورود به كشورشان را ندهند، و همه كشورها بايستي در اجراي پاراگراف فوق مسائل انسان دوستانه ، از جمله انجام فرايض ديني ، و همچنين لزوم اجراي اهداف اين قطعنامه و قطعنامه 1737 ، را در نظر بگيرند

 4 .تصميم مي گيرد كه اقدامات تشريح شده در پاراگرافهاي 14، 13، 12 و 15 قطعنامه 1737 بايستي در مورد افرادي كه نام آنها در فهرست اين قطعنامه مطرح شده است اجرا گردد

5 .تصميم مي گيرد كه ايران نبايد به صورت مستقيم يا غير مستقيم با استفاده از اراضي ، يا شهروندان يا با استفاده از كشتي ها يا هواپيماهاي خود هرگونه تسليحات يا مواد مربوطه را انتقال دهد و همه كشورها بايستي از انتقال چنين موادي از ايران توسط شهروندان، يا با استفاده از كشتي ها يا هواپيماها، و بدون توجه به اينكه منشائ اين مواد ايران است يا خير خود جلوگيري كنند.

 6 .از همه كشورها مي خواهد هوشيار باشند و از تامين، فروش يا انتقال مستقيم يا غير مستقيم هرگونه تانك جنگي ، خودروهاي جنگي زرهي ، سيستمهاي خمپاره اي با كاليبر بزرگ، هواپيماهاي جنگنده ، بالگردهاي تهاجمي ، ناوهاي جنگي ، موشكها يا موشك، سيستمها همانگونه كه در كنوانسيون تسليحات ايران سازمان ملل متحد تعريف شده است، و همسو با هرگونه كمكهاي فني يا آموزشي ، كمكهاي مالي ، سرمايه گذاري ، كارگزاري يا ديگر خدمات، و انتقال منابع مالي يا خدمات، مربوط به تامين، فروش، انتقال، توليد يا استفاده از اين موارد بمنظور جلوگيري از انبار بي ثباتكننده تسليحات، از اراضي يا توسط شهروندان يا توسط كشتي ها يا هواپيماهاي خود خودداري كنند
 7 .از همه كشورها و موسسات مالي بين المللي مي خواهد به جز در موارد انساندوستانه و عمراني
، با جمهوري اسلامي ايران هيچ گونه قرارداد كمكهاي بلاعوض، كمكهاي مالي و امتياز وام جديدي به امضائ نرسانند .

 8 .تصميم مي گيرد همه كشورها بايستي طي 60 روز از زمان به تصويب رسيدن اين قطعنامه گزارش عملكرد خود به موارد ذكر شده در پاراگرافهاي 5، 4، 2، 6 و 7 فوق را در اختيار كميته قرار دهند

 9 .اين مساله را ابراز مي نمايد كه تعليق تعيين شده در پاراگراف 2 قطعنامه 1737 و همچنين ذيل، پايبندي قابل تاييد ايران به الزامات تعيين شده توسط شوراي حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی به رسيدن به يك راه حل ديپلماتيك، و بوجود آمده از طريق مذاكره منجر گردد كه تضمين نمايد برنامه هسته اي ايران صرفا براي اهداف صلح آميز است، بر تمايل جامعه بين المللي به فعاليت مثبت براي رسيدن به چنين راه حلي تاكيد خواهد نمود، ايران را تشويق مي كند در پيروي از موارد فوق، بار ديگر با جامعه بين المللي و آژانس بین المللی انرژی اتمی وارد تعامل گردد و تاكيد مي كند كه چنين تعاملي به نفع ايران خواهد بود

 10 .از تاكيد مداوم بر تعهد چين، فرانسه ، آلمان، فدراسيون روسيه ، انگليس و آمريكا، با حمايت نماينده ارشد اتحاديه اروپا براي يافتن يك راه حل بدست آمده از طريق مذاكره در مورد اين مساله استقبال مي كند و ايران را تشويق مي كند تا پيشنهاد ماه ژوئن 2006خود كه در قطعنامه 1696 مورد حمايت قرار گرفته است را براي رسيدن به يك توافق جامع بلند مدت كه اجازه خواهد داد روابط و همكاريها با ايران بر اساس احترام متقابل و ايجاد اطمينان بين المللي نسبت به كاملا صلح آميز بودن برنامه هسته اي ايران صورت گيرد، به كار گيرد

11 .بر تعهد خود به افزايش قدرت آژانس بین المللی انرژی اتمی مجددا تاكيد مي كند، شديدا از نقش شوراي حكام  حمايت مي كند، دبير كل آژانس بین المللی انرژی اتمی و كارمندان دفتري وي را بخاطر تخصص در حال پيشرفت و تلاشهاي بي طرفانه آنها براي حل مسائل باقي مانده با ايران مورد تمجيد و ستايش قرار مي دهد، بر لزوم ادامه فعاليتهاي آژانس بین المللی انرژی اتمی براي مشخص نمودن همه مسائل باقي مانده مرتبط با برنامه هسته اي ايران تاكيد مي كند

 12 .از دبير كل آژانس بین المللی انرژی اتمی مي خواهد طي 60 روز از طريق گزارشي اين مساله را به شوراي حكام و همچنين شوراي امنيت اعلام نمايد كه آيا ايران همه فعاليتهاي قيد شده در قطعنامه 1737 و اين قطعنامه را متوقف كرده است يا خير؟

 13 .تاكيد مي كند كه اقدامات ايران را بر اساس گزارشي كه در پاراگراف 12 به آن اشاره شده است و طي 60 روز ارائه خواهد شد ، مورد مطالعه قرار خواهد داد،
 الف )در صورتي كه ايران همه فعاليتهاي مرتبط با غني سازي و بازفرآوري از جمله تحقيق و توسعه ، را كه به تاييد آژانس بین المللی انرژی اتمی رسيده باشد به حالت تعليق درآورد، اجراي همه اقدامات عليه آن به حالت تعليق درخواهد آمد تا برگزاري مذاكره امكان پذير گردد
ب )به محض تشخيص اينكه ايران به صورت كامل به تعهدات خود تحت قطعنامه هاي مربوطه شوراي امنيت عمل كرده است و به الزامات شوراي حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی كه توسط شواري حكام به تاييد خواهد رسيد عمل كند، همه اقدامات عنوان شده در پاراگرافهاي 7، 6، 5، 4، 3 و 12 قطعنامه 1737 و همچنين پاراگرافهاي 6، 5، 4، 2 و 7 لغو خواهد شد
ج )در صورتي كه گزارش مطرح شده بر اساس پاراگراف 12 فوق نشان دهد ايران به قطعنامه 1737 و اين قطعنامه عمل نكرده است، بايستي اقدامات بيشتر بعدي را بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد اتخاذ نمايد تا ايران را متقاعد سازد كه به اين قطعنامه ها و الزامات آژانس بین المللی انرژی اتمی عمل كند، و تاكيد مي كند در صورت لزوم، تصميمات ديگري اتخاذ خواهد شد .

 14 .تصميم مي گيرد اين مساله را همچنان مورد پيگيري نگاه دارد

پيوستها

الف - طرفهاي دخيل در فعاليتهاي هسته اي و موشكي
1-گروه صنايع فلزكاري و مهماتسازي، اجا گروه صنايع مهماتسازي تثچا تثچا بر مركز هفتم تير كنترل دارد كه در قطعنامه 1737 به عنوان گروه دخيل در برنامه سانتريفيوژي ايران شناخته شده است .تثچا تحت مالكيت سازمان صنايع دفاع ايران و اين سازمان در قطعنامه 1737 مشخص شده است .
2- مركز تحقيقات و توليد سوخت هسته اي اصفهان و مركز فناوري هسته اي اصفهان كه بخشي از شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ثحپا است كه در فعاليتهاي مربوط به غني سازي دست دارد . 3-شركت كاوشيار كه شركت اصلي از شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي است .اين شركت فيبرهاي شيشه اي، كوره هاي خلائ و تجهيزات آزمايشگاهي مربوط به برنامه هسته اي ايران را خريداري كرده است .
4-صنايع شيميايي پارچين كه شاخه اي است از سازمان صنايع دفاع و مهمات، مواد منفجره و همچنين سوخت جامد رانش راكتها و موشكها را توليد مي كند .
5-مركز تحقيقات هسته اي كرج كه شعبه تحقيقاتي شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ايران است.
 6- شركت نوين انرژي كه در درون شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ايران فعال بوده و از طرف اين شركت اصلي بودجه لازم را در اختيار طرفهاي دخيل در برنامه هسته اي ايران قرار مي دهد .
 7- گروه صنايع موشكهاي كروز، توليد و توسعه موشكهاي كروز را برعهده دارد . همچنين به گروه صنايع موشكهاي دريايي وزارت دفاع معروف بوده و مسئوليت توليد موشكهاي نيروي دريايي از جمله موشكهاي كروز را برعهده دارد .
 8- بانك سپه يا بانك بين المللي سپه كه از سازمان صنايع فضايي و نهادهاي تابعه آن حمايت مي كند نام هر دوي اين شركتها در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل ذكر و مشخص شده است
  9- گروه صنايع صنام، وابسته به سازمان صنايع فضايي است و از جانب اين سازمان تجهيزات در زمينه برنامه موشكي خريداري كرده است .
 10 -گروه صنايع يامهدي وابسته به سازمان صنايع فضايي است و در خريدهاي بين الملل مربوط به تجهيزات موشكي دخيل بوده است .

موارد مربوط به يگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامي:

1-صنايع هوانوردي قدس( توليدكننده ، ژاز چترنجات، پاراگلايدر، پاراموتورو غيره ).سپاه پاسداران انقلاب اسلامي اعلام كرده كه از اين محصولات به عنوان بخشي از دكترين جنگهاي نامتقارن خود استفاده مي كند .
2-شركت خدمات هواپيماسازي پارس( سازنده هواپيماهاي مختلف از جمله 171ثچ كه در نيروها هوايي سپاه مورد استفاده قرار مي گيرند .
3-شركت هواپيماسازي شعاع توليدكننده ميكرولايتها كه سپاه پاسداران انقلاب اسلامي اعلام كرده از اين محصول به عنوان بخشي از دكترين جنگهاي نامتقارن خود استفاده مي كند ).

ب -افرادي كه در فعاليتهاي هسته اي و موشكهاي بالستيك ايران دخالت دارند:

1-فريدون عباسي دواني ، دانشمند ارشد چتاپحچ كه مرتبط به موسسه فيزيك كاربردي است و همكاري نزديكي با فخريزاده دارد .
2-محسن فخريزاده مهابادي، دانشمند ارشد  و رئيس سابق مركز تحقيقات فيزيك بدثخ .آژانس بينالمللي انرژي اتمي درخواست مصاحبه با اين فرد درباره فعاليتهاي هسته اي مركز تحقيقات فيزيك در دوران تصدي وي دارد اما ايران اين درخواست را رد كرده است .
3-سيد عباس صفدري مدير تاسيسات غني سازي نطنز .
4-امير رحيمي مدير مركز توليد و تحقيقات سوخت اصفهان كه بخشي از شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ايران ثحپا است و در فعاليتهاي مربوط به غني سازي دخالت دارد .
5-محسن حجتي ، رئيس گروه صنعتي فجر .اين گروه صنعتي فجر در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل بخاطر نقش آن در برنامه موشكهاي بالستيك ذكر و مشخص شده است .
6-مهرداد اخلاقي كتابچي ، رئيس گروه صنعتي شهيد باقري اين گروه صنعتي در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل بخاطر نقش آن در برنامه موشكهاي بالستك ذكر و مشخص شده است .

7-ناصر ملكي ، رئيس گروه صنايع شهيد همت . نام اين گروه صنعتي در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل بخاطر نقش آن در برنامه موشكهاي بالستيك ذكر و مشخص شده است .ملكي همچنين از مقامات چتاپحچ بوده و بر فعاليتهاي برنامه موشكهاي بالستيك شهاب 3 نظارت داشته است .شهاب3 به عنوان موشك دوربرد ايران است كه هماكنون در اختيار اين كشور قرار دارد .
8-احمد درخشنده ، رئيس و مدير عامل بانك سپه ايران است .بانك سپه يا بانك بين المللي سپه كه از سازمان صنايع فضايي و نهادهاي تابعه آن حمايت مي كند .نام هر دوي اين شركتها در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل ذكر و مشخص شده است .

اشخاص و افراد مهم سپاه پاسدان انقلاب اسلامي

 1.سرتيپ مرتضي رضايي معاون فرماندهي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي
 2.دريادار دوم علي اكبر احمديان، رئيس ستاد مشترك سپاه
 3.سرتيپ محمد رضا زاهدي، فرمانده نيروي زميني سپاه
 4.دريا دار مرتضي صفري، فرمانده نيروي دريايي سپاه
 5-سرتيپ محمد حجازي، فرمانده نيروي مقاومت بسيج
 6-سرتيپ قاسم سليماني ، فرمانده يگانهاي قدس
 7-سرتيپ ذوالقدر يكي از اعضاي سپاه و معاون امنیتی وزير كشور.

It's completely typical of all terrorists throughout history

'If now we were living in the Revolutionary War and George Washington, he being arrested through Britain, for sure they would consider him enemy combatant,' he said. 'But American, they consider him as hero.' As he expressed regret for the children killed in the Sept. 11 attacks, he said they were the victims of a war and likened them to Iraqi civilians killed during the U.S. invasion. 'Because war, for sure, there will be victims,' Mohammed said. Hoffman said Mohammed's long speech was 'striking for how logical and rational' it was, but he said it was not uncommon for terrorist leaders to describe themselves as reluctant warriors, or to compare themselves favorably to American revolutionary leaders. 'It's completely typical of all terrorists throughout history,' Hoffman said. Mohammed appeared calm and composed, based on the transcript, and made an effort to understand the tribunal process and to cooperate with the panel. At one point, an officer asked him if he had any questions about the tribunal process. 'OK by me,' Mohammed answered. Mohammed is one of 14 so-called high-value detainees who were moved to Guantanamo Bay, and one of the first three to face a military tribunal. The Pentagon also released transcripts of the two other hearings, including that of accused Sept. 11 conspirator Ramzi Binalshibh, who was captured in Pakistan months before Mohammed. But neither of the other two agreed to attend their hearings, and the transcripts are largely devoid of much in the way of information beyond procedural matters. According to Binalshibh's hearing transcript, his personal representative tried four times in February and March to read him the unclassified version of evidence that was being used to detain him, but in all four instances he refused to leave his cell. The other detainee, Abu Faraj Libbi, another alleged Al Qaeda leader and an associate of Mohammed's, submitted a statement in which he said he was refusing to participate because he was not allowed to have a lawyer and was being denied a formal court hearing. In Mohammed's hearing, the Al Qaeda operative gave no details about his claims that he was tortured by U.S. agents. The charges of mistreatment were raised by the Navy captain overseeing the proceeding. The captain said the charges were in written statements that Mohammed gave the tribunal and would be part of the hearing record.

Mohammed accused the U.S. of arresting and abusing his children. He also charged U.S. officials of intentionally targeting and killing the children of Bin Laden and Zawahiri. In making the accusation, Mohammed claimed it was the U.S. that did not respect human rights, arguing that Al Qaeda always targeted legitimate facilities related to U.S. economic and military might. 'When we target in USA, we chose them military target, economical and political,' he said. 'Now American, they know [Bin Laden], he is in this house. They don't care about his kids they will just bombard it. They will kill all of them, and they did it.'

peter.spiegel@latimes.com Times staff writers Josh Meyer and Julian E. Barnes contributed to this report.

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: سياسي

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام با اذعان به كندي روند تحقق سياست‌هاي اصل 44 قانون اساسي و سند چشم‌انداز تاكيد كرد كه مهلت‌هاي لازم به دستگاهها داده شده و مجمع بايد كم‌كم براي نظارت بر اجراي اين سياست‌ها به صورت جدي‌تر وارد ميدان شود.

الزامات تاسيس مجمع

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) حجت‌الاسلام والمسلمين هاشمي رفسنجاني طي سخناني در نخستين نشست مطبوعاتي كه پس از معرفي تركيب دور جديد مجمع از سوي مقام معظم رهبري انجام شد، با اشاره به روند تاسيس مجمع تشخيص مصلحت نظام يادآور شد: در ابتداي مجلس اول بين مجلس و شوراي نگهبان اختلافاتي در مسائل بروز مي‌كرد و مجلس هم عقب‌نشيني نمي‌كرد، اين‌ها انباشته شد تا جايي كه ديديم اگر اين طور باشد نمي‌توانيم مسايل مهم را به نتيجه برسانيم. من نامه‌اي به امام(ره) در تاريخ 5 مرداد 1360 نوشتم و از ايشان درباره‌ي اين موضوع كمك خواستم كه امام(ره) هم دو هفته بعد در جواب گفتند اگر اكثريت مجلس نظري درباره‌ي موضوعي خاص در شرايط ويژه‌اي داشت، آن نظر مي‌تواند مستقيما ابلاغ شود و نيازي به تصويب شوراي نگهبان نيست.

وي ادامه داد: امام(ره) با اين نامه دست مجلس را باز كردند ولي مجلس در تصويب مقررات افراط مي‌كرد. بعد از مدتي تعدادي از نمايندگان و عقلاي نظام در ادامه اين روش ترديد كردند و ما هم ديديم كه مراعات نمي‌شود. كم‌كم كار به جايي رسيد كه فكر كرديم بايد براي حل اين مساله كاري كرد. امام(ره) هم به فكر اين قضيه بودند. سران سه قوه، مهندس ميرحسين موسوي و حاج احمد آقا نامه‌اي به امام(ره) نوشتيم و به ايشان گفتيم اگر قرار است در اين زمينه تصميمي بگيرند، زودتر وارد عمل شوند. امام(ره) دو روز بعد يعني در تاريخ 17 بهمن 66 طي نامه‌اي، مجمع تشخيص مصلحت نظام را تاسيس كردند.

وي در ادامه درباره‌ي عملكرد مجمع تشخيص مصلحت نظام توضيح داد: از آن به بعد مجمع ديگر در موارد اختلافي كار مي‌كرد. حضرت امام(ره) هم دستوراتي در سال تاسيس به مجمع دادند. بعد از رحلت حضرت امام(ره) قرار شد، مجمع تشخيص مصلحت نظام كه تا آن زمان در قانون اساسي به آن اشاره‌اي نشده بود در متمم قانون اساسي آورده شود.

عملكرد مجمع تشخيص در دور سوم

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه درباره‌ي عملكرد دوره‌ي سوم مجمع گفت: در دوره‌ي سوم مجمع دو كار انجام داد؛ يكي حل اختلاف بين مجلس و شوراي نگهبان كه اين موارد تقريبا تمام شده است. چند مورد در دستور است كه آن‌ها را هم فكر مي‌كنم در يك جلسه به پايان برسانيم. در حوزه‌ي سياست‌هاي كلي هم مجمع سياست‌هاي كلي مي‌نويسد و اين سياست‌ها از طرف مقام معظم رهبري به مجمع ارائه مي‌شود و مجمع سياست‌هاي كلي را تدوين مي‌كند. در دوره‌ي سوم تعدادي از اين موارد تدوين و به رهبري ارائه شد كه از جمله‌ي آن‌ها سند چشم‌انداز و سياست‌هاي اصل 44 قانون اساسي است. ما در سياست‌هاي اصل 44 مشكل خصوصي‌سازي را حل كرديم؛ همانطور كه مقام معظم رهبري فرمودند از اين سياست‌ها انتظار انقلاب اقتصادي دارند.

مهلت‌ها داده شده؛ مجمع بايد براي نظارت جدي وارد شود

به گزارش ايسنا رييس ‌مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه درباره‌ي نظارت مجمع بر اجراي سياست‌هاي چشم‌انداز و اصل 44 و انطباق آن‌ها با برنامه‌ها و قوانين دولت گفت: بايد براي اين نظارت، آيين‌نامه مي‌نوشتيم. در عين حال در محتواي اين آيين‌نامه اختلافات زيادي بود و بحث‌هاي زيادي از طرف دولت، مجلس و مجمع مطرح شد تا اين‌كه اواخر دوره‌ي آقاي خاتمي، ما ديگر به توافق نرسيديم و مجمع كوتاه آمد و آيين‌نامه‌ي ضعيفي براي نظارت مجمع بر سياست‌هاي كلان تصويب شد كه بر اساس آن مجمع مي‌توانست بر برنامه‌ها نظارت كند تا خلاف سياست‌هاي كلي نباشد.

هاشمي رفسنجاني ادامه داد: هم‌چنين مقرراتي كه در دستگاه‌هاي اجرايي تصويب مي‌شد، بايد يك نسخه به مجمع مي‌آمد تا اگر مجمع مواردي را خلاف آن سياست‌ها ديد، اعلام كند، تا اصلاحات لازم به عمل آيد. هم‌چنين بر اساس آن آيين‌نامه، دستگاه‌هاي اجرايي بايد سالانه گزارشي از انطباق مصوبات و برنامه‌هاي خود با سياست‌هاي كلان را به مجمع بدهند. بعد از روي كار آمدن دولت جديد، طي ملاقاتي كه با مقام معظم رهبري داشتيم، متمم‌هاي بودجه به مجلس مي‌رفت، به نظر مي‌رسيد با برخي سياست‌هاي كلان سازگار نباشد. در نتيجه قرار شد مهلتي به دولت جديد داده شود تا فرصتي بيابد كه شعارهاي جديد خود را عملي كند. با توجه به اين‌كه برخي از تصميمات متعلق به دولت قبل بود، ما ملاحظه كرديم تا آن‌ها بتوانند تصميمات خود را عملي كنند. به نظر من مهلت لازم داده شده و مجمع بايد كم كم براي نظارت به صورت جدي‌تر وارد ميدان شود.

به ياد ندارم شوراي نگهبان اقدامي كرده باشد

وي درباره‌ي نظارت شوراي نگهبان بر قوانين براي بررسي انطباق آن‌ها با سياست‌هاي كلان نيز گفت: در شوراي نگهبان طبق آن‌چه مقام معظم رهبري فرموده بودند، قرار بود اين كار انجام شود، اما من به ياد ندارم كه شوراي نگهبان در اين زمينه اقدامي كرده باشد.

همه كم‌كاري كرده‌اند

هاشمي رفسنجاني هم‌چنين در پاسخ به پرسشي مبني بر چرايي ابراز نگراني از تشريفاتي شدن سند چشم‌انداز گفت: به نظر من از هر چهار طرف در اين زمينه انتقاد وجود دارد. ما در مجمع به صورت جدي بر اجراي سياست‌ها نظارت نكرديم. مجلس و دولت هم كار زيادي نكردند. نمايندگان گاهي طرح‌هايي مي‌دهند كه به نظر من بايد تعامل شود تا اين مسايل به صورت لايحه و با كارشناسي بيشتر از سوي دولت ارائه شود و قوه‌ي قضاييه هم بايد شرايط اجراي سياست‌هاي سند چشم‌انداز را مهيا كند. در دو سال بعد از ابلاغ سياست‌ها كار جدي نشده است. فلسفه‌ي اين سياست‌ها براي اين است كه كشور متكي به سياست‌هاي ثابت شود و با عوض شدن دولت‌ها اين سياست‌ها هم‌چنان ادامه پيدا كند و با تغيير دولت‌ها فترت در امور ايجاد نشود.

سياست‌هاي كلي درباره اداره صدا وسيما

وي در ادامه در پاسخ به سوال ديگري مبني بر اين‌كه آيا در سياست‌هاي كلان نظام درباره‌ي رسانه‌هاي تصويري و صوتي تدبيري انديشيده شده است يا نه؟ گفت: اين مساله الان مطرح نيست. ما الان داريم سياست‌هاي مديريت نظام را مي‌نويسيم كه يكي از بندهاي آن درباره‌ي اداره‌ي صدا و سيماست. هم‌اكنون اداره‌ي صدا و سيما با دولت ( حكومت) است كه بايد بخش خصوصي در بخش‌هاي اجرايي وارد شود. برخي مي‌گويند هم‌اكنون هم چنين اتفاقي افتاده است، اما برخي ديگر مي‌گويند كه اين مقدار حضور بخش خصوصي كافي نيست. در اين مورد هنوز چيزي تصويب نكرده‌ايم.

اتكا به نفت بيشتر شده است

به گزارش خبرنگار ايسنا هاشمي رفسنجاني در ادامه در پاسخ به پرسش خبرنگار ديگري مبني بر اين‌كه آيا نظر برخي مبني بر انحراف دستگاه‌هاي اجرايي از سياست‌هاي اصل 44 را مي‌پذيريد يا نه؟ گفت: كساني كه انحراف از سند چشم‌انداز و اصل 44 را مطرح مي‌كنند، موارد مشخصي را مي‌آورند، مثلا در سند چشم‌انداز تصويب شده كه سالي ده درصد از اتكا به نفت كم شود تا در عرض ده سال كشور ديگر متكي به نفت نباشد، اما در اين دو سال برعكس شده است و اتكاي ما به نفت بيشتر شده، يا در واگذاري امور به مردم قرار بود ظرف پنج سال و هر سال 20 درصد، دولت تصدي‌هاي خود را به مردم واگذار كند كه اين هم نشده است.

رييس‌ مجمع تشخيص مصلحت نظام گفت: در بودجه‌ي سالانه هم همين بحث مطرح است.

طبق مصلحت و كارشناسي كار مي‌كنيم

هاشمي رفسنجاني در ادامه درباره‌ي پخش مستقيم مذاكرات مجمع نيز گفت: اين بحث در مجمع مطرح شد اما از آن‌جا كه فضاي بحث در مجمع، كارشناسانه، آرام و بدون سياست‌بازي است، اشخاص راحت نظرات خود را مطرح مي‌كنند. كار ما كاملا مصلحت‌آميز و كارشناسانه است و كسي از ابراز نظر نگراني ندارد. ما اميدواريم در آينده بتوانيم متن مذاكرات را منتشر كنيم.

اهداف چشم‌انداز قابل تحقق است؛ اگر...

وي درباره‌ي اين‌كه آيا اهداف چشم‌انداز قابل دسترس است نيز اظهار داشت: ما با محاسبات عميق و با احتياط اين سند را نوشته‌ايم و فكر مي‌كنيم مي‌توان به اين اهداف رسيد. پايه‌ي علمي كشورمان به سرعت در حال رشد است و نيروهاي متخصص در حال زياد شدن هستند. بهره‌وري را نيز كه ضعف ماست، مي‌توانيم از طريق سياست‌هاي كلي در اصل 44 و خصوصي‌سازي حل كنيم. منابع ما خوب است و اگر خوب استفاده شود مي‌توان به رشد 8 درصدي رسيد. به نظر ما اين‌ها عملي است، اگر اتفاق خاصي نيفتد.

مي‌توانيم اقدام كنيم؛ اما ملاحظه مي‌كنيم

وي در پاسخ به پرسش خبرنگار ديگري مبني بر اين‌كه برخي مباحث مطرح در مجمع تشخيص اين شائبه را ايجاد مي‌كند كه مجمع سياسي رفتار مي‌كند، گفت: در سند چشم‌انداز هم دولت، هم مجلس، هم قوه‌ي قضاييه و هم مجمع تشخيص مصلحت نظام ضعيف عمل كرده‌ايم و بايد بيشتر مواظبت مي‌كرديم. ما خيلي چيزها را به خاطر اين‌كه چنين مباحثي مطرح نشود نمي‌گوييم و مسائل چالشي را مطرح نمي‌كنيم. همين چند جمله‌ها را هم كه مي‌گوييم آن‌قدر ديگران تكرار كرده‌اند كه ديگر ما فقط آن را تكرار مي‌كنيم. من هم بايد اين مسائل را بگويم و مردم بايد اين مسائل را از زبان من كه مسوول تدوين اين سياست‌ها بوده است بشنوند. بسياري از متمم‌هاي بودجه كه هم‌اكنون دولت به مجلس مي‌دهد با صريح اصول چشم‌انداز مخالف است و ما طبق قانون مي‌توانيم اقدام كنيم، اما وضعيت كشور و نياز دولت را مي‌بينيم و در اين زمينه ملاحظه مي‌كنيم.

نااميد نيستيم

به گزارش ايسنا رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه در پاسخ به پرسشي مبني بر ميزان اميدواري نسبت به افق پيش روي چشم‌انداز با توجه به موانع پيش رو گفت: ما مايوس نيستيم؛ چرا كه همه‌ي مسوولاني كه تلاش مي‌كنند، نيت خير دارند و براي كشور زحمت مي‌كشند. بحث‌هاي غيرعلني ما با هم خيلي بيشتر است، اما سعي مي‌كنيم آن را تنها در جلسات غيرعلني مطرح كنيم. به هر حال اميدوارم بتوانيم از اين مسائل عبور كنيم.

سياست‌ها در نوبت

هاشمي رفسنجاني ادامه داد: تدوين سياست‌هاي كلان در هر موردي بايد به اذن مقام معظم رهبري باشد. ما 130 مورد را براي تدوين سياست‌هاي كلان به ايشان پيشنهاد داده‌ايم كه يك به يك در نوبت قرار مي‌گيرند.

بنا به شرايط قانون تصويب مي‌كرديم

وي در بخش ديگري از سخنان خود گفت: مجمع در دوره‌ي اول خود كه به رياست مقام معظم رهبري بود، گاهي بنا به شرايطي كه داشت قانون تصويب مي‌كرد؛ مثل قانون تعزيرات حكومتي كه مي‌دانستيم اگر مجلس آن را به شوراي نگهبان بدهد، شوراي نگهبان آن را نخواهد پذيرفت. به همين خاطر مجمع خود در اين مورد تصميم گرفت. يا درباره‌ي مجازات‌هاي سنگين مربوط به مواد مخدر مجمع خود قانون‌گذاري كرد؛ چون شوراي نگهبان آن‌ها را نمي‌پذيرد. اما در دوره‌هاي بعد چون ديگر آن شرايط را نداريم، نيازي به اين كار وجود ندارد و ما معضل آن‌چناني نداريم.

موارد سياسي‌شدن نظرات در مجمع بسيار كم است

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام، تركيب مجمع را واجد سليقه‌هاي مختلف دانست و گفت: در مجمع برخورد آرا، دوستانه و كارشناسانه است. البته گاهي در برخي موارد - كه خيلي كم است - نظرات جناحي و سياسي مي‌شود.

جوسازي درباره واگذاري‌ها در دولت هاشمي

هاشمي رفسنجاني در ادامه درباره‌ي نظر برخي مبني بر واگذاري شركت‌هاي دولتي در گذشته به صورت نادرست و غيرشفاف گفت: اين جوسازي در آن زمان توسط افرادي از جناح راديكال چپ مطرح مي‌شد كه الان پشيمان شده‌اند. ما از آن‌ها يك مورد خواستيم كه بيان كنند. آقاي حبيبي مسوول واگذاري‌ها و فرد بسيار دقيقي بود و آيين‌نامه‌ي دقيقي هم در اين‌باره داشتند. آن‌ها نتوانستند يك مورد مشخص را بگويند. شما خبرنگاران هم اگر موردي ديديد به ما بگوييد. اين جوسازي‌ها باعث شد كه كار خصوصي‌سازي سست شود و در زمان آقاي خاتمي هم به سستي پيش رفت. به‌علاوه اين‌كه ما در آن زمان سياست‌هاي كلي اصل 44 را تصويب نكرده بوديم و بسياري از مواردي كه واگذار مي‌شد، محدود بود.

براي مذاكره با آمريكا افراد نيرومندي هستند؛ ما هم كمك مي‌كنيم

وي در ادامه درباره‌ي مذاكره با آمريكا و اين‌كه آيا حاضر است در صورت لزوم هم‌چنان كه با قرضاوي مناظره كرد، با مقامات كاخ سفيد مذاكره كند؟ نيز گفت: من قبلا هم با خبرنگاران بزرگ آمريكايي مصاحبه‌هاي طولاني كرده‌ام. با قرضاوي هم يك محاوره داشتم نه مناظره و مواردي را هم كه به عنوان اختلاف مطرح مي‌شد، براي پرهيز از اختلاف جواب نمي‌دادم. براي مذاكره با آمريكا هم هم‌اكنون افراد نيرومندي در كشور وجود دارند كه مي‌توان از آن‌ها استفاده كرد، ما هم كمك مي‌كنيم.

راه ما درست بود

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در پايان درباره‌ي اين‌كه آيا برنامه‌هايي را كه در دوره‌ي رياست‌جمهوري خود اجرا كرده داراي نقص عمده مي‌بيند يا نه؟ گفت: عملا ثابت شد كه آن راه درست بود. شما چند روز پيش از زبان مقام معظم رهبري شنيديد كه توليد ثروت مشروع ارزش است اما آن زمان نسبت به ميدان دادن به غيردولتي‌ها براي فعاليت‌هاي اقتصادي انتقاد مي‌شد. در روزهاي اول جناح چپ كه اصلاح‌طلب است و بعدها جناح راست اين مباحث را مطرح مي‌كردند اما اين حرف‌ها ديگر حل شده و سند چشم‌انداز و سياست‌هاي كلي اصل 44 بحث‌ها را به جلو برده است. درباره‌ي اين‌كه آيا اشتباهي در آن دوره بوده است يا نه؟ به نظر من در آن زمان برخي مسايل را دير مطرح كردم كه به نتيجه نرسيد.

به گزارش ايسنا در حاشيه اين مصاحبه كپي نامه‌هايي كه رييس ‌مجمع تشخيص مصلحت نظام در ابتداي اين نشست به آن‌ها اشاره كرده بود ( نامه به امام (ره) و مقام معظم رهبري) در اختيار خبرنگاران قرار گرفت.

انتهاي پيام

"America Has Taken a Great Step Forward"

Iraqi Foreign Minister Hoshyar Zebari discusses plans for an international conference on Iraq that will include representatives from both Tehran and Washington.

REUTERS

A place at the table: Iranian President Mahmoud Ahmadinejad (center) and his Syrian counterpart Bashar Assad

SPIEGEL: Mr. Minister, of all the possible countries, it is beleaguered Iraq that has managed to bring the United States and Iran to the negotiating table. How did this come about?

Zebari: It wasn't easy. Merely keeping this plan a secret for months was difficult enough. We were able to take advantage of a custom that has been in place for more than three years now, namely Iraq's regular meetings with its neighboring countries. At our last meeting in Tehran, we decided to take the risk of holding the next conference in Baghdad and, in addition to our six neighbors, to invite Egypt, Bahrain, the Arab League, the Organization of Islamic States and the Americans. We wanted to secure a commitment from them and hold them to it.

SPIEGEL: And yet tensions between Washington and Tehran have been consistently on the rise since this meeting last fall. The US military detained Iranian citizens in Iraq and increased its presence the Gulf, and Iran threatened with "devastating consequences" in the event of an attack.

Zebari: Yes, but at the same time we had the Baker-Hamilton report on the situation in Iraq and throughout the Middle East, which expressly recommended that Washington enter into talks with Syria and Iran. This was very helpful to us, and it encouraged us to put forward the proposal to arrange a meeting at the ambassadorial and deputy ministerial level.

SPIEGEL: Did the idea find resonance?

Zebari: At first there was opposition from both sides. Iran and Syria were afraid that the whole thing could turn into nothing but a PR event. And the Americans didn't immediately accept the idea, either.

SPIEGEL: What caused them to change their minds?

Zebari: There were two things: our insistence that all that would be discussed at this conference would be the situation in Iraq and the multilateral framework -- the broad regional approach to the conference. Anyone following developments in the Gulf in recent years knows that it is a breakthrough that the conference has come about in the first place. We are really in a win-win situation now.

REUTERS

Iraqi Foreign Minister Hoshiyar Zebari: "We are really in a win-win situation now."

SPIEGEL: Who was the most difficult to convince?

Zebari: The Iranians were the last ones to stand. But after a week even they found our arguments so convincing that they agreed to send their foreign minister.

SPIEGEL: But the meeting of foreign ministers is not expected to take place until April, likely in Istanbul.

Zebari: We haven't discussed this second meeting in detail yet. We can only invite people to attend that conference once the first meeting has been a success.

SPIEGEL: How do you envision this second conference? Do you see yourself acting as an intermediary between US Secretary of State Condoleezza Rice and her Iranian counterpart, Manouchehr Mottaki?

Zebari: I am already familiar with this type of situation. I sat at a table with the two former foreign ministers, Colin Powell and Kamal Kharrazi, in Sharm al-Sheikh, Egypt in 2004 -- also on the periphery of a conference on Iraq. We told a lot of jokes at the time.

SPIEGEL: Nevertheless, the situation remains serious in Iraq. What sort of commitment can the conference secure from Tehran to help Iraq move in the direction of stability and peace?

Zebari: Iran has many interests and a lot of influence in Iraq, and it has only intensified its relationships since Iraq's liberation. Our principal concern is that Tehran not support individual groups in Iraq but the Iraqi government -- a Shiite-led government that is friendly to Iran. Whatever we decide at this conference, it is important for the Iranians to know that it will not affect our good bilateral relations.

SPIEGEL: And what do you expect from America?

Zebari: I believe that America has already taken a great step forward by agreeing to participate in this conference. In doing so, it has demonstrated that it is not considering a war against Iran or regime change in Tehran. This makes us all very hopeful.

Interview conducted by Bernhard Zand.

"It's Iran's Turn to Make a Move"

Can the world community stop the spread of nuclear weapons? SPIEGEL spoke with UN Secretary-General Ban Ki-moon about the North Korean compromise, the Iranian threat, and where Germany fits in.

AFP

United Nations Secretary-General Ban Ki-moon is optimistic about North Korea. Less so about Iran.

SPIEGEL: Mr. Secretary-General, the dispute on the Iranian nuclear program is coming to a head. What can the United Nations do to prevent a military escalation of the conflict?

Ban: In December, the UN Security Council set serious conditions for Tehran and imposed initial sanctions. Now it's extremely important that the Iranian government fully meet the obligations formulated in the resolution. There is still political leeway for solving the conflict through negotiations. Therefore the talks must not lose momentum. The EU, led by Germany, plays an important role in this. And even if the dialogue has currently reached something of a dead end, I trust the Iranian leadership will use the leeway.

SPIEGEL: Last week, Iranian President Mahmoud Ahmadinejad surprisingly signalled he would like to discuss suspending uranium enrichment. Do you think the offer is a credible one?

Ban: He simultaneously linked the proposal to the condition that all Western nuclear nations also cease their enrichment programs. I don't know what he aims to achieve. For now, it is Iran's turn to make a move, instead of imposing its own new conditions.

SPIEGEL: You've been in office for eight weeks. You've already taken a clear stance on the nuclear conflict with North Korea, but you've held back on Iran. What is the difference between the two countries?

Ban: North Korea has seriously committed itself to negotiations, and its agreement in January with China, Japan, Russia, South Korea and the United States is a major step forward. We've left the stage of lofty declarations behind and agreed on binding practical steps. North Korea has clearly committed to eventually dismantling all nuclear facilities and programs. In return, economic support, especially energy and oil, was promised as well as security guarantees and the prospect of normalized diplomatic relations with the Unites States and Japan.

So far, things look very different in the case of Iran. And the consequences for peace, security and stability in the entire region are much more threatening.

SPIEGEL: In contrast to Iran, Washington showed a willingness to negotiate with North Korea.

Ban: It's important to maintain a dialogue with Iran. Now the European Union has to take the lead politically and move the negotiations forward. But it's not the case that the United States rejects or refuses talks. The Americans have practically always been present at the negotiating table.

SPIEGEL: At the Munich Security Conference, Iran's lead negotiator Ali Larijani introduced the notion of limiting enrichment to uranium not suitable for nuclear weapons. Can that be seen as a compromise?

Ban: The freedom of a country to use nuclear energy for peaceful purposes does not come without conditions. Among those conditions are a credible commitment to peaceful usage, compliance with international agreements and the verifiability of all technical details by the International Atomic Energy Agency (IAEA). Iran must first allow inspectors into the country and open all nuclear facilities and programs to inspection before the international community will be convinced of its peaceful intentions.

SPIEGEL: You're obviously optimistic about the chances for an agreement with North Korea, but not for one with Iran?

Ban: I'm not sure whether I can be truly optimistic, but there is a very encouraging development in North Korea. Now the agreements and commitments have to be implemented. The international community should actively support this process.

SPIEGEL: What do you expect from the German government?

Ban: I need the cooperation and support of all member countries. But Germany has to play a leading role in international conflicts and new challenges, not just as the UN's third most important financial contributor but especially because of its current EU presidency G8 presidency.

SPIEGEL: In 2005, when you were still South Korean Foreign Minister, you rejected Germany's wish for a permanent seat on the Security Council. Where do you stand now?

Ban: As UN Secretary General, I have to be objective and reserved. Above all it is important that the Security Council is expanded and reflects the dramatic changes in international power relations. The only question is when and how. I want to try to promote a reform of the Security Council as transparently and democratically as possible.

Interview conducted by Manfred Ertel and Gerhard Spörl