تا زمانى كه كعبه برپاست، دين برپاست.(حضرت امام جعفر صادق)

دعاگوی شما در حرم الهی هستم.

مي‌گويند زمان مي‌گذرد، اما اين ما هستيم كه مي‌گذريم، زمان ثابت است.
هنري آستين دابسن

به سياست سكوت ايمان دارم و حاضرم ساعت ها درباره مزايايش براى شما صحبت كنم.(جرج برنارد شاو)

 ku-200@tehe.diplo.de

اسفند = حوت = لیز=دست نیافتنی=فرّار

هرچه فشار می آورم لیز بودن و فرار را در خود حس می کنم. فرار به خوبی ها و فرار به آینده.

می گذرد این شبها.

به شب می رود صبح.

نه می دانم چه فردایی در انتظار است و نه می دانم به کجا روان خواهم شد.

3 parts of my life in this moment:

1-These nights will disappear.

Morning is always in his way.

What am I doing here? In this world, among the others, Bewildered by this enigma, this will all vanish, no dust, no darkness, no damp, clear as the snow water, spring in the spring. What would I be? Am I tired? Why should I write these? To show what? Am I sad? As a sign? So? The answer is so simple, to pass by, to make it, it is a part of life, just to do it. Time is over.

2-There are whispers in my head, mourning all the day & night, every moment of these days there it is. Sleep or awake. I think it bothers me but I'm not sure. The problem is that this sound is taking my energy, bad or good, consuming. The result is not clear yet but I'll find it.

3-This kind of life is interesting, not for ever but for ever.

Just arrived an answer=Dance

Feel better. Cool.

It was a little par time living in Tehran but it’s also a long story. I don’t know why that is &I don’t know who responsible will be!

You can not imagine how awful the act & behavior this capital city are! Just wasting time.

Just no one knows what‘s he doing but they are all busy, doing works getting money.

It is now 2008 but I found that why these people aren’t improving. It is something more than a shame & unfortunately we can’t put the shame on anybody but ourselves.

It is a famous sentence in Iran that you can see Moslems here but not Islam & you can see Islam in Europe but no Moslems.

I’m just blowing up. Human ain’t nothing but words.

In words human & its rights is the most important thing in the World but nothing else.

It is wasting time & a kind of terror (targeted killing). Maybe a kind of genocide but there is an unwritten treaty. These people won’t waste their time. It is a law that you can’t act against.

Poor innocent me. I’m dying & I want to cry. Somebody or something is just killing me.

I can’t stand it. Why am I so poor?

Who did this to me? Oh God please help me.

I can not count on anything here. No schedule is here, no rule, no plan & no program.

They are right, everything is all right.

There is no human here so there is no human right here but I wish it was a Jungle. You know what to do in Jungle but it is worst than a Jungle. You can see animals killing each other but not hiding they are fighting & the powerful is the lord, there is a manager a line.

They are so many but they are in their lines finally you could know them; there is a rule but here no.

I didn’t write this to complain.

I didn’t write this to go to jail because of objection.

I just write this because I was in somewhere for the third time for a little sign & the person as always (100….) wasn’t there.

I didn’t want to waste my time by waiting for a goddamn person. I want to practice writing English.

March 2008.   

تو تنهايى تو از تن ها جدايى‎/ غريبى بى كسى بى آشنايى
دلا گويى تو را من مى شناسم‎/ تو از اينجا نه اى اهل كجايى؟
قيصر امين پور

 امام حسین علیه السلام

The pretty university town of Heidelberg may attract visitors from all over the world, but in the eyes of UNESCO that is not quite enough to make it a World Heritage Site.

AP

Heidelberg may be pretty, but in the eyes of UNESCO the university city is apparently not pretty enough.

The organization's World Heritage Committee is currently meeting in Auckland, New Zealand and has already added 22 new natural and cultural sites to its list over the past week.

Heidelberg, a pretty university town near the Rhine and one of Germany's top tourist destinations, had already applied for World Heritage status two years ago. The committee had postponed its decision then, and in the end the UNESCO experts decided that the city simply didn't have what it takes.

Heidelberg has now been asked to "review its criteria," for proposing its place on the prestigious list. UNESCO spokeswoman Anne Chamberlain told the Associated Press that the German city had been asked "to compare itself with other European university towns."

Heidelberg reacted with disappointment to the UNESCO rejection. City mayor Eckart Würzner said he didn't understand the decision, in the light of Heidelberg's fame throughout the world for the beauty of its combination of old town, castle and river. "Heidelberg is part of humanity's cultural heritage," he told the DPA news agency, "even if we're still not on the list."

Germany currently has 32 properties in UNESCO's World Heritage List, including Cologne Cathedral, the palaces and parks of Potsdam and Berlin, and the Dresden Elbe Valley. 

جمال دامى است كه طبيعت در راه عقل مى گسترد.

ارشميدس

Mohammad Hossein Abedi - ِِِهميشه بعد از مرگ

Mohammad Hossein Abedi

وی می گوید : من بدیهه سرای خوبی نیستم. به همین خاطر هم بیشتر از یک سال در تنظیم فیلم نامه کار کرد.

بازیگران مشهور آلمانی، مانند سباستیان کخ، مارتینا گدک، ا.لریش موهه پس از مطالعه فیلم نامه ای که به دقت و با وسواس تنظیم شده بود، حاضر شدند با دستمزد کمتری برای این کارگردان نا شناس کار کنند، در غیر این صورت امکان نداشت که با بودجه اندک 7/1 میلیون یورویی این همه بازیگر معتبر را گرد آورد.

پنج سال طول کشید، تا این کار دقیق به سر انجام رسید.

یک بار او در کافه ای جمله ای خواند که از آن پیروی می کند :

" حتی جاده کمترین تلاش هم فقط اولش آسفالته است"

آخر ِ اين راه

ما به آخرِ اين راه رسيدهايم.

با صبر، با سكوت
با عقل، با جنون
با هيچ چيزِ ديگري نميتوانيم.

نه شهرياري مردهاي از لاي قصهها
نه اين فرشتههاي خوشكل، با بالهاي قلابي
نه پيامبري با كتابي كهنه زير بغل
نه فيلسوفي با نشانيِ سر راستِ دبليو دبليو دبليو دات كام
نه آوازي كه چون صاعقه، در جا، ميخكوبمان كند ...

پرندهها دزدانه از آسمان ميگذرند
ابرهاي خشكِ مشخره
براي كوههاي سوخته 	شكلك در ميآورند
ماه به ريشِ هر چه شاعري است ميخندد
و مرگ، با گيتاري حزنانگيز
در كوچهها ميگردد و آواز ميخوانَد 

بايست!
پايِ اين پنجرهي پيچك پوش
كنار اين پل قديميِ پا در هوا بايست!
عنقريب
همه با هم فرو خواهيم ريخت

ژنرال!
سربازها را بگو به پادگانها برگردند
ديگر كسي براي شكست خوردن، يا پيروز شدن
باقي نمانده است.

اینم ترجمش

با هم روضه رفتیم.

بردمش امام زاده محسن .

وضوش مثل سنی ها بود.نماز خواندنش مثل شیعه ها.

سال 85 برای من از بعد از کنکور ارشد(10 اسفند) شروع شد و امشب یعنی اخرین 4 شنبه ی سال شب وارد شدنم به 24 سالگی تمام شد.

مطمئنا یکی از مهمترین و تا ثیر گذار ترین سال های عمر من خواهد بود.

از طرفی مثل کلاس اولی ها یا ترم اولی ها سخت و دوست داشتنی و پر خاطره

از طرف دیگه میدانم سال های فشرده تر و متراکم تری در پیش خواهم داشت که هر وقت از بلندای انها به 85 نگاه کنم یاد بازی کودکی تو کوچه پس کوچه های زندگی می افتم.

بعد از امتحان ار شد خودم شخصا وارد اتاق جنگ در اعماق شدم و فرماندهی و اجرای امور به دست گرفتم.

حاصل ان:

1- وارد شدن به دنیای حقوق در دفتر مشاوره(به قولی محرری)

2–رایزنیهای فشرده و پی در پی جهت روشن شدن لایه های پوشیده سیاست های  کهنه ی ادم های بی سیاست و ضعیف و بدون قدرت در مصدر تصمیم گیری های مهم جهت اطلاع افکار عمومی .(در رابطه با مسائل زندگی مشترک).

3-رسیدگی به کل 22 واحد گرفته شده در داشگاههای قم –اصفهان و دفتر اقای یزدانیان(که طبق امار رسمی تمام کلاس ها بدون حضور بنده تشکیل شده و گویا قرار درس یک واحدی نگارش حقوقی را absent fail بشم و خلاصه جدا از به هدر رفتن زحمت درس خواندن برای ارشد .9 ترمه هم بشم).از سیاست بکار رفته در قبال اقای بهرامیان تا 4 واحد ادله اثبات و جزای اختصاصی قم و نداشتن جزوه برای امتحان و اینکه پایان ترم امتحانها پشت سر هم در قم و اصفهان بر گزار شد وجزوه های نداشته تو اتوبوس خوانده شده که بگذریم.

لحظه ی سال تحویل تو ترافیک کوچه های تکیه شهدا  با دوست عزیزم جواد  توی ماشین بودم و بعد از ان تا باز شدن راه به خوابیدن پرداختم.شاید به خاطر همینه که امسال کلی از وقتم توی اتوبوس برای رفتن به کلاس های ارشد و امتحان های ترم اخر و اول گذشت.

4- از اشتبا ه های برگه ی ثبت نام و نیامدن اسمم توی لیست قبولی هاو ثبت نام با تاخیر در دانشگاه و کلاس های فشرده المانی و  فارغ التحصیلی و پاس کردن 60-70 واحد المانی و اینکه امسال سال امتحان های پی در پی بوده بگذریم.

تلخ ترین خاطره برام ترک کتابخانه ی میرداماد به دلیل رفتار های نامناسب مسئولینش بوده که باعث شد 7 ماه هیچ تفریحی نداشته باشم.(جایی که از سال 79 یکی از بهترین یا شاید خود بهترین جای زندگیم بوده)

5-امسا ل از طرف دیگه برام پر بوده از موفقیت ها و پیروزی های بزرگ.بدون یک شکست و یا موضوع پیش بینی نشده.

6-از اینکه به خاطر گرفتن حق مردم قرار بوده تو گونی ببرنم یا تهدید به  کتک خوردن شدم و طرف هام  خواسته های مقرر را انجام دادند و خوار شدند هم بگذریم .

سال 85.

برام تمام شد.پر از خاطره .

این سال سال قرار گرفتن روی سکوی پرتاب به فضای ناشناخته بوده.سال افزودن به سرعت افزایش فاصله ها.

7- از بازی نقش های جدی احساسی خشن مظلوم و همه ی اینها که نتیجه اش اثبات موضوعات پشت پرده  و جدایی از هم کلاسم بوده بگذرم ولی خب لازم بوده تا باعث بشه حوادث (اتفاقی به زعم بعضی افراد) طبق میل و خواسته پیش بره و افراد نا خواسته .خواسته ی تو را با اراده ی خودشون انجام بدن.

برای همه دوستان و دشمنان و غیر دوستان ارزوی موفقیت و پیشرفت میکنم.

شکرا لله.

((ذلک بان الله مولی الذین امنو)).

پيامبر اكرم صلی الله علیه و اله و سلم

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - سينما

رسول ملاقلي‌پور آذر ماه 83 بود كه نامه‌ي را با تيتر «خداحافظ سينما» در اختيار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گذاشت كه علاوه بر جملات بالا افزوده بود:«روزگاري نه چندان دور به گوشه‌اي از اين ديار عشق و ميراث تعرضي شده بود. جواناني بودند، مرداني بزرگ، زميني بودند و روحشان آسماني، دوربين عكاسي و سوپرهشت من شرمنده بود از معرفتشان. هر چند كوتاه ولي مردانه زيستن را ديدم و بي‌دليل نيست كه هر روز دورتر و تنهاتر شدم. جرم من ساختن «پرواز در شب» و دعوت «سفر به چزابه» براي ديدن «نجات‌يافتگان» و ملاقات با بانوي عشق خانم «هيوا» بود.

البته اين جرم كمي نبود همزمان با نمايش تحقيرشان كردند و درگوشي و علني نجوا كردند ، برو، فراموش كن، و اين زمانه را آنطور كه ما ميگوييم ببين. از نگاه مجنون، «نسل سوخته» را نبين. در همان خوابگردي بمان تا خوابگرد را نسازي، مگر نمي‌بيني با «مزرعه پدري» اين سرزمين پدريت چه مي‌كنيم؟ اگر راه پيروزي فرهنگي عده‌اي در گرو اين است كه من ديگر فيلم نسازم، به همه دوستداران و ارزش پيشگان و همراهان اين قافله مژده‌ مي‌دهم كه اين پيروزي گواراي‌تان باد. رسول ملاقلي‌پور ديگر فيلمي نخواهد ساخت تا ...

زهي خجسته زماني كه يار باز آيد بكام غمزدگان غمگسار بازآيد

به پيش خيالش كشيدم ابلق چشم بدان اميد كه آن شهسوار باز آيد

اين نامه را ملاقلي‌پور زماني نوشت كه پيش از آن به حذف دو صحنه از فيلم «مزرعه پدري» اعتراض كرده بود و نتوانسته بود «خوابگرد» را بسازد.

اما او در اواخر سال 85 فيلم «ميم‌مثل مادر» را ساخت و در ميزگردي كه چند ماه قبل همزمان با اكران ميم مثل مادر در ايسنا برگزار شد، گفته بود: «از نسل ما گذشته است كه نگاهي ديگر و متفاوت به جنگ ارائه کنيم که از جنس نگاه نسل امروز باشد. نسل ما قدرت ريسك و تواناي ريسك را از دست داده‌ است، ولي اگر يك فرد جوان يك سينماگر جوان با استعداد پيدا شود، مي‌تواند با خلاقيت‌هاي كه دارد از ادبيات جنگ به بهترين شكل استفاده كند.

من همان آدم گذشته هستم اما محتاط‌ تر شده‌ام. يك واقعيت اين است كه ملاقلي پور در سينما سركوب شد، نه از جانب مميزي ارشاد بلكه متاسفانه از جانب منتقدين بي‌سواد اين اتفاق افتاد. وقتي منتقدين بي‌سواد مواردي را به فيلم نسبت دادند طبيعتا مسوولين فرهنگي نسبت به كارهاي من حساسيت پيدا کردند.

هر چه ساختم و نوشتم آنها فكر كردند منظورم مساله ديگري است. مثلا در دوراني كه فيلمهاي "سفر به چزابه" ، "نسل سوخته" و.... را ساختم بسياري از اين فيلم‌هاي من را برخي منتقدين بي‌سواد به مسخره گرفتند. ولي الان نقد همان آدمها را در رابطه با "ميم مثل مادر" مي‌خوانم و مي‌بينم از آن فيلمهاي قبلي‌ام همچون "نسل سوخته" و "هيوا" به عنون آثاري زيبا و شاعرانه ياد مي‌کنند در حاليكه اين فيلم‌ها را در زمان اکران قبول نداشتند.»

ملاقلي پور قرار بود «عصر روز دهم» را در ادامه‌ي ساخته‌هاي قبلي‌اش را درباره‌ي جنگ ابتداي سال 86 كليد بزند و چندي قبل نيز براي بازبيني لوكيشن به همراه منوچهر محمدي عازم عراق شد.

قرار بود پيش توليد اين فيلم بزودي آغاز شود و حتي برخي عوامل مشخص شده‌ بودند اما ...

جمشید ممتاز

http://internationallaw.blogfa.com/post-69.aspx

و نگاه مهربانت در دلم خواهد ماند تا در گذر نسیم صبح

ببویم هر لحظه یادت را.

علی شیروانی

فیلم "زندگی دیگران" در جشنواره فیلم فجر

یک لحظه.یک نگاه.

خواهم تو را بویید.خواهم تو را بوسید.

گرم خواهم شد گرم.                 لحظه ای که در نگاه تو بیاسایم.

علی شیروانی

This can be read as :

GOD IS NO WHERE

or as:

GOD IS NOW HERE.

depends on U.

بوی تو را میدهد ترانه ها.

اما این بار شاید دیر است.

خواب. تنها دوست ماندنی من.

اغوش به اغوش .گرم گرم.

بی صدا وپر معنا می برد مرا تا به هرکجا.

نمی دانم چرا ولی جدا نخواهد شد ومن با او تا به ابد همراه شده ام.

بیدار نخواهم شد.

هرگز.

سکوت است و ارامش.

صدای خوش زیبایی نوازش می کند جان مرا.

من به انچه که خواسته ام رسیده ام.

ارام به ساحل و بازی اب و تلا لو خورشید و صدای موج .

اسمان ابی و نسیم روان.

این منم که به ارزو رسیده تا ابد.

۴.۹.۸۵ علی شیروانی

....خدا

این روزها میگذرد و ما دران غوطه وریم.

اب است و اب است و اب.

و گرمای دوست داشتنی افتاب مرا امیدوار می کند تا به ساحل زیبای مهربان.

شاید خوابیدن .شاید رفتن و شاید ماندن.

رفتن به فرار می ماند و ماندن به تسلیم.

ان روز خواهد امد وما را نتوان انچنان که باید .

بخوابم .

ای علی چه فکر می کنی و چه می اندیشی.

راه روشن است و یار بیدار.

اری روزی که از تپش ارام شود این درد .

خواهم ماند در کنار تو.

می گذرد این روزها .

۴.۹.۸۵

علی شیروانی

ماییم و ادعای بی ادعایی                  بسم الله اگر حریف ماییی