از ابر كه جدا شد

از ابر كه جدا شد
                    قطره ي باران
نجواكرد:
         " كجا بنشينم"
ياسِ سپيد
خنديد:
"من زمينيِ توام"

[Als er von der Wolke abfiel]
Als er von der Wolke abfiel,
wisperte 		
der Regentropfen:
		"Wohin mich setzen"
der weiße Jasmin
lachte:
"Dein Irdisches bin ich"

Mohammad Hossein Abedi - ِِِهميشه بعد از مرگ

Mohammad Hossein Abedi

ديوان عدالت اداري در پي شكايت مسوولان سايت بازتاب، دستور موقتي مبني بر توقف عمليات اجرايي ممنوعيت فعاليت اين سايت صادر كرد.

به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در راي صادره ازسوي شعبه سوم ديوان عدالت اداري آمده است: «در خصوص درخواست شاكي مبني بر صدور دستور موقت بر جلوگيري از اقدامات اجرايي نسبت به اطلاعيه صادره از حوزه معاونت مطبوعاتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي دائر بر ممنوعيت فعاليت سايت بازتاب با توجه به اوراق و محتويات پرونده و دلايل ابرازي و اسناد و مدارك موجود در آن، درخواست شاكي موجه تشخيص و مستندا به ماده 15 قانون ديوان عدالت اداري دستور موقت مبني بر توقف عمليات اجرايي نسبت به آن تا رسيدگي و تعيين تكليف نهايي صادر و اعلام مي‏گردد».

در دادنامه‌ي صادره، سايت بازتاب، شاكي و معاونت امور مطبوعاتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات طرف شكايت هستند.

"We received the applications and have processed them," said State Department spokesman Sean McCormack. Asked if that meant the visa had been approved, he said, "Yes."

The United States is at loggerheads with Iran over its nuclear program and Ahmadinejad wants to address the Security Council in New York before it votes on a resolution imposing new arms and financial sanctions against Tehran.

A draft resolution introduced to the council last week would ban all Iranian arms exports, but not imports, and freeze financial assets abroad of 28 individuals, groups and companies.

The measure also requires Iran to halt uranium enrichment and the processing of nuclear fuel within 60 days after passage or face the possibility of additional sanctions.

Tehran argues that its nuclear plans are for peaceful power generation purposes while the United States and others say the main object of the program is to build a nuclear bomb.

McCormack said he hoped the Iranian president would use his time at the United Nations to seek dialogue rather than confrontation with the West.

He urged Ahmadinejad to accept an offer by the permanent five members of the U.N. Security Council, as well as Germany, to give up uranium enrichment and start negotiations with them over its nuclear program.

"This could be an important moment to accept that offer," said McCormack.

Mon Mar 19, 2007 12:37PM EDT

 1 .مجددا به اين مساله تاكيد مي كند كه ايران بايد بدون هيچ تاخير ديگري به اقدامات خواسته شده از آن توسط شوراي حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی در قطعنامه هاي ژحت 14/2006 /كه براي ايجاد اطمينان از صرفا صلح آميز بودن برنامه هسته اي آن و حل سئوالات باقي مانده ضروري است، و در اين چارچوب، به تصميمات خود مبني بر اينكه ايران بايد بدون هيچ تاخير ديگري به اقدامات خواسته شده در پاراگراف 2 قطعنامه 1737

2 .از همه كشورها مي خواهد در مورد ورود يا ترانزيت افرادي كه مستقيما در فعاليتهاي هسته اي حساس گسترش تسليحات هسته اي ايران يا طراحي سيستم هاي شليك تسليحات هسته اي ايران دست دارند يا از آن حمايت مي كنند جلوگيري كنند، و تصميم مي گيرد در اين زمينه كه همه كشورها از ورود يا ترانزيت افرادي كه فهرست آنها در پيوست قطعنامه 1737 يا فهرست اين قطعنامه ، و همچنين افراد ديگري كه توسط شوراي امنيت يا كميته تاسيس شده بر اساس پاراگراف 18 قطعنامه 1737تعيين شده اند و مستقيما در فعاليتهاي هسته اي حساس گسترش تسليحات هسته اي ايران يا طراحي سيستمهاي شليك تسليحات هسته اي ايران دست دارند يا از آن حمايت مي كنند، از جمله از طريق مشاركت در تدارك اجناس، كالاها، تجهيزات، مواد و فن آوري هاي ممنوعه اي كه بر اساس پاراگرافهاي 3 و 4 قطعنامه 1737 تعيين شده است، به جز مواردي كه چنين سفرهايي مستقيما مربوط به بندهاي موجود در زير پاراگراف  3 آن قطعنامه باشد

 3 .تاكيد مي كند كه هيچ كدام از موارد ذكر شده در پاراگراف فوق نيازمند آن نيست كه كشورها به شهروندان خود اجازه ورود به كشورشان را ندهند، و همه كشورها بايستي در اجراي پاراگراف فوق مسائل انسان دوستانه ، از جمله انجام فرايض ديني ، و همچنين لزوم اجراي اهداف اين قطعنامه و قطعنامه 1737 ، را در نظر بگيرند

 4 .تصميم مي گيرد كه اقدامات تشريح شده در پاراگرافهاي 14، 13، 12 و 15 قطعنامه 1737 بايستي در مورد افرادي كه نام آنها در فهرست اين قطعنامه مطرح شده است اجرا گردد

5 .تصميم مي گيرد كه ايران نبايد به صورت مستقيم يا غير مستقيم با استفاده از اراضي ، يا شهروندان يا با استفاده از كشتي ها يا هواپيماهاي خود هرگونه تسليحات يا مواد مربوطه را انتقال دهد و همه كشورها بايستي از انتقال چنين موادي از ايران توسط شهروندان، يا با استفاده از كشتي ها يا هواپيماها، و بدون توجه به اينكه منشائ اين مواد ايران است يا خير خود جلوگيري كنند.

 6 .از همه كشورها مي خواهد هوشيار باشند و از تامين، فروش يا انتقال مستقيم يا غير مستقيم هرگونه تانك جنگي ، خودروهاي جنگي زرهي ، سيستمهاي خمپاره اي با كاليبر بزرگ، هواپيماهاي جنگنده ، بالگردهاي تهاجمي ، ناوهاي جنگي ، موشكها يا موشك، سيستمها همانگونه كه در كنوانسيون تسليحات ايران سازمان ملل متحد تعريف شده است، و همسو با هرگونه كمكهاي فني يا آموزشي ، كمكهاي مالي ، سرمايه گذاري ، كارگزاري يا ديگر خدمات، و انتقال منابع مالي يا خدمات، مربوط به تامين، فروش، انتقال، توليد يا استفاده از اين موارد بمنظور جلوگيري از انبار بي ثباتكننده تسليحات، از اراضي يا توسط شهروندان يا توسط كشتي ها يا هواپيماهاي خود خودداري كنند
 7 .از همه كشورها و موسسات مالي بين المللي مي خواهد به جز در موارد انساندوستانه و عمراني
، با جمهوري اسلامي ايران هيچ گونه قرارداد كمكهاي بلاعوض، كمكهاي مالي و امتياز وام جديدي به امضائ نرسانند .

 8 .تصميم مي گيرد همه كشورها بايستي طي 60 روز از زمان به تصويب رسيدن اين قطعنامه گزارش عملكرد خود به موارد ذكر شده در پاراگرافهاي 5، 4، 2، 6 و 7 فوق را در اختيار كميته قرار دهند

 9 .اين مساله را ابراز مي نمايد كه تعليق تعيين شده در پاراگراف 2 قطعنامه 1737 و همچنين ذيل، پايبندي قابل تاييد ايران به الزامات تعيين شده توسط شوراي حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی به رسيدن به يك راه حل ديپلماتيك، و بوجود آمده از طريق مذاكره منجر گردد كه تضمين نمايد برنامه هسته اي ايران صرفا براي اهداف صلح آميز است، بر تمايل جامعه بين المللي به فعاليت مثبت براي رسيدن به چنين راه حلي تاكيد خواهد نمود، ايران را تشويق مي كند در پيروي از موارد فوق، بار ديگر با جامعه بين المللي و آژانس بین المللی انرژی اتمی وارد تعامل گردد و تاكيد مي كند كه چنين تعاملي به نفع ايران خواهد بود

 10 .از تاكيد مداوم بر تعهد چين، فرانسه ، آلمان، فدراسيون روسيه ، انگليس و آمريكا، با حمايت نماينده ارشد اتحاديه اروپا براي يافتن يك راه حل بدست آمده از طريق مذاكره در مورد اين مساله استقبال مي كند و ايران را تشويق مي كند تا پيشنهاد ماه ژوئن 2006خود كه در قطعنامه 1696 مورد حمايت قرار گرفته است را براي رسيدن به يك توافق جامع بلند مدت كه اجازه خواهد داد روابط و همكاريها با ايران بر اساس احترام متقابل و ايجاد اطمينان بين المللي نسبت به كاملا صلح آميز بودن برنامه هسته اي ايران صورت گيرد، به كار گيرد

11 .بر تعهد خود به افزايش قدرت آژانس بین المللی انرژی اتمی مجددا تاكيد مي كند، شديدا از نقش شوراي حكام  حمايت مي كند، دبير كل آژانس بین المللی انرژی اتمی و كارمندان دفتري وي را بخاطر تخصص در حال پيشرفت و تلاشهاي بي طرفانه آنها براي حل مسائل باقي مانده با ايران مورد تمجيد و ستايش قرار مي دهد، بر لزوم ادامه فعاليتهاي آژانس بین المللی انرژی اتمی براي مشخص نمودن همه مسائل باقي مانده مرتبط با برنامه هسته اي ايران تاكيد مي كند

 12 .از دبير كل آژانس بین المللی انرژی اتمی مي خواهد طي 60 روز از طريق گزارشي اين مساله را به شوراي حكام و همچنين شوراي امنيت اعلام نمايد كه آيا ايران همه فعاليتهاي قيد شده در قطعنامه 1737 و اين قطعنامه را متوقف كرده است يا خير؟

 13 .تاكيد مي كند كه اقدامات ايران را بر اساس گزارشي كه در پاراگراف 12 به آن اشاره شده است و طي 60 روز ارائه خواهد شد ، مورد مطالعه قرار خواهد داد،
 الف )در صورتي كه ايران همه فعاليتهاي مرتبط با غني سازي و بازفرآوري از جمله تحقيق و توسعه ، را كه به تاييد آژانس بین المللی انرژی اتمی رسيده باشد به حالت تعليق درآورد، اجراي همه اقدامات عليه آن به حالت تعليق درخواهد آمد تا برگزاري مذاكره امكان پذير گردد
ب )به محض تشخيص اينكه ايران به صورت كامل به تعهدات خود تحت قطعنامه هاي مربوطه شوراي امنيت عمل كرده است و به الزامات شوراي حكام آژانس بین المللی انرژی اتمی كه توسط شواري حكام به تاييد خواهد رسيد عمل كند، همه اقدامات عنوان شده در پاراگرافهاي 7، 6، 5، 4، 3 و 12 قطعنامه 1737 و همچنين پاراگرافهاي 6، 5، 4، 2 و 7 لغو خواهد شد
ج )در صورتي كه گزارش مطرح شده بر اساس پاراگراف 12 فوق نشان دهد ايران به قطعنامه 1737 و اين قطعنامه عمل نكرده است، بايستي اقدامات بيشتر بعدي را بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد اتخاذ نمايد تا ايران را متقاعد سازد كه به اين قطعنامه ها و الزامات آژانس بین المللی انرژی اتمی عمل كند، و تاكيد مي كند در صورت لزوم، تصميمات ديگري اتخاذ خواهد شد .

 14 .تصميم مي گيرد اين مساله را همچنان مورد پيگيري نگاه دارد

پيوستها

الف - طرفهاي دخيل در فعاليتهاي هسته اي و موشكي
1-گروه صنايع فلزكاري و مهماتسازي، اجا گروه صنايع مهماتسازي تثچا تثچا بر مركز هفتم تير كنترل دارد كه در قطعنامه 1737 به عنوان گروه دخيل در برنامه سانتريفيوژي ايران شناخته شده است .تثچا تحت مالكيت سازمان صنايع دفاع ايران و اين سازمان در قطعنامه 1737 مشخص شده است .
2- مركز تحقيقات و توليد سوخت هسته اي اصفهان و مركز فناوري هسته اي اصفهان كه بخشي از شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ثحپا است كه در فعاليتهاي مربوط به غني سازي دست دارد . 3-شركت كاوشيار كه شركت اصلي از شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي است .اين شركت فيبرهاي شيشه اي، كوره هاي خلائ و تجهيزات آزمايشگاهي مربوط به برنامه هسته اي ايران را خريداري كرده است .
4-صنايع شيميايي پارچين كه شاخه اي است از سازمان صنايع دفاع و مهمات، مواد منفجره و همچنين سوخت جامد رانش راكتها و موشكها را توليد مي كند .
5-مركز تحقيقات هسته اي كرج كه شعبه تحقيقاتي شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ايران است.
 6- شركت نوين انرژي كه در درون شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ايران فعال بوده و از طرف اين شركت اصلي بودجه لازم را در اختيار طرفهاي دخيل در برنامه هسته اي ايران قرار مي دهد .
 7- گروه صنايع موشكهاي كروز، توليد و توسعه موشكهاي كروز را برعهده دارد . همچنين به گروه صنايع موشكهاي دريايي وزارت دفاع معروف بوده و مسئوليت توليد موشكهاي نيروي دريايي از جمله موشكهاي كروز را برعهده دارد .
 8- بانك سپه يا بانك بين المللي سپه كه از سازمان صنايع فضايي و نهادهاي تابعه آن حمايت مي كند نام هر دوي اين شركتها در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل ذكر و مشخص شده است
  9- گروه صنايع صنام، وابسته به سازمان صنايع فضايي است و از جانب اين سازمان تجهيزات در زمينه برنامه موشكي خريداري كرده است .
 10 -گروه صنايع يامهدي وابسته به سازمان صنايع فضايي است و در خريدهاي بين الملل مربوط به تجهيزات موشكي دخيل بوده است .

موارد مربوط به يگان سپاه پاسداران انقلاب اسلامي:

1-صنايع هوانوردي قدس( توليدكننده ، ژاز چترنجات، پاراگلايدر، پاراموتورو غيره ).سپاه پاسداران انقلاب اسلامي اعلام كرده كه از اين محصولات به عنوان بخشي از دكترين جنگهاي نامتقارن خود استفاده مي كند .
2-شركت خدمات هواپيماسازي پارس( سازنده هواپيماهاي مختلف از جمله 171ثچ كه در نيروها هوايي سپاه مورد استفاده قرار مي گيرند .
3-شركت هواپيماسازي شعاع توليدكننده ميكرولايتها كه سپاه پاسداران انقلاب اسلامي اعلام كرده از اين محصول به عنوان بخشي از دكترين جنگهاي نامتقارن خود استفاده مي كند ).

ب -افرادي كه در فعاليتهاي هسته اي و موشكهاي بالستيك ايران دخالت دارند:

1-فريدون عباسي دواني ، دانشمند ارشد چتاپحچ كه مرتبط به موسسه فيزيك كاربردي است و همكاري نزديكي با فخريزاده دارد .
2-محسن فخريزاده مهابادي، دانشمند ارشد  و رئيس سابق مركز تحقيقات فيزيك بدثخ .آژانس بينالمللي انرژي اتمي درخواست مصاحبه با اين فرد درباره فعاليتهاي هسته اي مركز تحقيقات فيزيك در دوران تصدي وي دارد اما ايران اين درخواست را رد كرده است .
3-سيد عباس صفدري مدير تاسيسات غني سازي نطنز .
4-امير رحيمي مدير مركز توليد و تحقيقات سوخت اصفهان كه بخشي از شركت تهيه و توليد سوخت هسته اي ايران ثحپا است و در فعاليتهاي مربوط به غني سازي دخالت دارد .
5-محسن حجتي ، رئيس گروه صنعتي فجر .اين گروه صنعتي فجر در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل بخاطر نقش آن در برنامه موشكهاي بالستيك ذكر و مشخص شده است .
6-مهرداد اخلاقي كتابچي ، رئيس گروه صنعتي شهيد باقري اين گروه صنعتي در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل بخاطر نقش آن در برنامه موشكهاي بالستك ذكر و مشخص شده است .

7-ناصر ملكي ، رئيس گروه صنايع شهيد همت . نام اين گروه صنعتي در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل بخاطر نقش آن در برنامه موشكهاي بالستيك ذكر و مشخص شده است .ملكي همچنين از مقامات چتاپحچ بوده و بر فعاليتهاي برنامه موشكهاي بالستيك شهاب 3 نظارت داشته است .شهاب3 به عنوان موشك دوربرد ايران است كه هماكنون در اختيار اين كشور قرار دارد .
8-احمد درخشنده ، رئيس و مدير عامل بانك سپه ايران است .بانك سپه يا بانك بين المللي سپه كه از سازمان صنايع فضايي و نهادهاي تابعه آن حمايت مي كند .نام هر دوي اين شركتها در قطعنامه 1737 شوراي امنيت سازمان ملل ذكر و مشخص شده است .

اشخاص و افراد مهم سپاه پاسدان انقلاب اسلامي

 1.سرتيپ مرتضي رضايي معاون فرماندهي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي
 2.دريادار دوم علي اكبر احمديان، رئيس ستاد مشترك سپاه
 3.سرتيپ محمد رضا زاهدي، فرمانده نيروي زميني سپاه
 4.دريا دار مرتضي صفري، فرمانده نيروي دريايي سپاه
 5-سرتيپ محمد حجازي، فرمانده نيروي مقاومت بسيج
 6-سرتيپ قاسم سليماني ، فرمانده يگانهاي قدس
 7-سرتيپ ذوالقدر يكي از اعضاي سپاه و معاون امنیتی وزير كشور.

It's completely typical of all terrorists throughout history

'If now we were living in the Revolutionary War and George Washington, he being arrested through Britain, for sure they would consider him enemy combatant,' he said. 'But American, they consider him as hero.' As he expressed regret for the children killed in the Sept. 11 attacks, he said they were the victims of a war and likened them to Iraqi civilians killed during the U.S. invasion. 'Because war, for sure, there will be victims,' Mohammed said. Hoffman said Mohammed's long speech was 'striking for how logical and rational' it was, but he said it was not uncommon for terrorist leaders to describe themselves as reluctant warriors, or to compare themselves favorably to American revolutionary leaders. 'It's completely typical of all terrorists throughout history,' Hoffman said. Mohammed appeared calm and composed, based on the transcript, and made an effort to understand the tribunal process and to cooperate with the panel. At one point, an officer asked him if he had any questions about the tribunal process. 'OK by me,' Mohammed answered. Mohammed is one of 14 so-called high-value detainees who were moved to Guantanamo Bay, and one of the first three to face a military tribunal. The Pentagon also released transcripts of the two other hearings, including that of accused Sept. 11 conspirator Ramzi Binalshibh, who was captured in Pakistan months before Mohammed. But neither of the other two agreed to attend their hearings, and the transcripts are largely devoid of much in the way of information beyond procedural matters. According to Binalshibh's hearing transcript, his personal representative tried four times in February and March to read him the unclassified version of evidence that was being used to detain him, but in all four instances he refused to leave his cell. The other detainee, Abu Faraj Libbi, another alleged Al Qaeda leader and an associate of Mohammed's, submitted a statement in which he said he was refusing to participate because he was not allowed to have a lawyer and was being denied a formal court hearing. In Mohammed's hearing, the Al Qaeda operative gave no details about his claims that he was tortured by U.S. agents. The charges of mistreatment were raised by the Navy captain overseeing the proceeding. The captain said the charges were in written statements that Mohammed gave the tribunal and would be part of the hearing record.

Mohammed accused the U.S. of arresting and abusing his children. He also charged U.S. officials of intentionally targeting and killing the children of Bin Laden and Zawahiri. In making the accusation, Mohammed claimed it was the U.S. that did not respect human rights, arguing that Al Qaeda always targeted legitimate facilities related to U.S. economic and military might. 'When we target in USA, we chose them military target, economical and political,' he said. 'Now American, they know [Bin Laden], he is in this house. They don't care about his kids they will just bombard it. They will kill all of them, and they did it.'

peter.spiegel@latimes.com Times staff writers Josh Meyer and Julian E. Barnes contributed to this report.

وی می گوید : من بدیهه سرای خوبی نیستم. به همین خاطر هم بیشتر از یک سال در تنظیم فیلم نامه کار کرد.

بازیگران مشهور آلمانی، مانند سباستیان کخ، مارتینا گدک، ا.لریش موهه پس از مطالعه فیلم نامه ای که به دقت و با وسواس تنظیم شده بود، حاضر شدند با دستمزد کمتری برای این کارگردان نا شناس کار کنند، در غیر این صورت امکان نداشت که با بودجه اندک 7/1 میلیون یورویی این همه بازیگر معتبر را گرد آورد.

پنج سال طول کشید، تا این کار دقیق به سر انجام رسید.

یک بار او در کافه ای جمله ای خواند که از آن پیروی می کند :

" حتی جاده کمترین تلاش هم فقط اولش آسفالته است"

آخر ِ اين راه

ما به آخرِ اين راه رسيدهايم.

با صبر، با سكوت
با عقل، با جنون
با هيچ چيزِ ديگري نميتوانيم.

نه شهرياري مردهاي از لاي قصهها
نه اين فرشتههاي خوشكل، با بالهاي قلابي
نه پيامبري با كتابي كهنه زير بغل
نه فيلسوفي با نشانيِ سر راستِ دبليو دبليو دبليو دات كام
نه آوازي كه چون صاعقه، در جا، ميخكوبمان كند ...

پرندهها دزدانه از آسمان ميگذرند
ابرهاي خشكِ مشخره
براي كوههاي سوخته 	شكلك در ميآورند
ماه به ريشِ هر چه شاعري است ميخندد
و مرگ، با گيتاري حزنانگيز
در كوچهها ميگردد و آواز ميخوانَد 

بايست!
پايِ اين پنجرهي پيچك پوش
كنار اين پل قديميِ پا در هوا بايست!
عنقريب
همه با هم فرو خواهيم ريخت

ژنرال!
سربازها را بگو به پادگانها برگردند
ديگر كسي براي شكست خوردن، يا پيروز شدن
باقي نمانده است.

اینم ترجمش

با هم روضه رفتیم.

بردمش امام زاده محسن .

وضوش مثل سنی ها بود.نماز خواندنش مثل شیعه ها.

سال 85 برای من از بعد از کنکور ارشد(10 اسفند) شروع شد و امشب یعنی اخرین 4 شنبه ی سال شب وارد شدنم به 24 سالگی تمام شد.

مطمئنا یکی از مهمترین و تا ثیر گذار ترین سال های عمر من خواهد بود.

از طرفی مثل کلاس اولی ها یا ترم اولی ها سخت و دوست داشتنی و پر خاطره

از طرف دیگه میدانم سال های فشرده تر و متراکم تری در پیش خواهم داشت که هر وقت از بلندای انها به 85 نگاه کنم یاد بازی کودکی تو کوچه پس کوچه های زندگی می افتم.

بعد از امتحان ار شد خودم شخصا وارد اتاق جنگ در اعماق شدم و فرماندهی و اجرای امور به دست گرفتم.

حاصل ان:

1- وارد شدن به دنیای حقوق در دفتر مشاوره(به قولی محرری)

2–رایزنیهای فشرده و پی در پی جهت روشن شدن لایه های پوشیده سیاست های  کهنه ی ادم های بی سیاست و ضعیف و بدون قدرت در مصدر تصمیم گیری های مهم جهت اطلاع افکار عمومی .(در رابطه با مسائل زندگی مشترک).

3-رسیدگی به کل 22 واحد گرفته شده در داشگاههای قم –اصفهان و دفتر اقای یزدانیان(که طبق امار رسمی تمام کلاس ها بدون حضور بنده تشکیل شده و گویا قرار درس یک واحدی نگارش حقوقی را absent fail بشم و خلاصه جدا از به هدر رفتن زحمت درس خواندن برای ارشد .9 ترمه هم بشم).از سیاست بکار رفته در قبال اقای بهرامیان تا 4 واحد ادله اثبات و جزای اختصاصی قم و نداشتن جزوه برای امتحان و اینکه پایان ترم امتحانها پشت سر هم در قم و اصفهان بر گزار شد وجزوه های نداشته تو اتوبوس خوانده شده که بگذریم.

لحظه ی سال تحویل تو ترافیک کوچه های تکیه شهدا  با دوست عزیزم جواد  توی ماشین بودم و بعد از ان تا باز شدن راه به خوابیدن پرداختم.شاید به خاطر همینه که امسال کلی از وقتم توی اتوبوس برای رفتن به کلاس های ارشد و امتحان های ترم اخر و اول گذشت.

4- از اشتبا ه های برگه ی ثبت نام و نیامدن اسمم توی لیست قبولی هاو ثبت نام با تاخیر در دانشگاه و کلاس های فشرده المانی و  فارغ التحصیلی و پاس کردن 60-70 واحد المانی و اینکه امسال سال امتحان های پی در پی بوده بگذریم.

تلخ ترین خاطره برام ترک کتابخانه ی میرداماد به دلیل رفتار های نامناسب مسئولینش بوده که باعث شد 7 ماه هیچ تفریحی نداشته باشم.(جایی که از سال 79 یکی از بهترین یا شاید خود بهترین جای زندگیم بوده)

5-امسا ل از طرف دیگه برام پر بوده از موفقیت ها و پیروزی های بزرگ.بدون یک شکست و یا موضوع پیش بینی نشده.

6-از اینکه به خاطر گرفتن حق مردم قرار بوده تو گونی ببرنم یا تهدید به  کتک خوردن شدم و طرف هام  خواسته های مقرر را انجام دادند و خوار شدند هم بگذریم .

سال 85.

برام تمام شد.پر از خاطره .

این سال سال قرار گرفتن روی سکوی پرتاب به فضای ناشناخته بوده.سال افزودن به سرعت افزایش فاصله ها.

7- از بازی نقش های جدی احساسی خشن مظلوم و همه ی اینها که نتیجه اش اثبات موضوعات پشت پرده  و جدایی از هم کلاسم بوده بگذرم ولی خب لازم بوده تا باعث بشه حوادث (اتفاقی به زعم بعضی افراد) طبق میل و خواسته پیش بره و افراد نا خواسته .خواسته ی تو را با اراده ی خودشون انجام بدن.

برای همه دوستان و دشمنان و غیر دوستان ارزوی موفقیت و پیشرفت میکنم.

شکرا لله.

((ذلک بان الله مولی الذین امنو)).

بنیامین ریشتر.

زنگ زدن گفتن یه تازه مسلمان داریم بیا باش صحبت کن.

۴ کلمه حرف نزده بودم که فهمیدم المانیه .اهل برلین...................

Keinem habe ich mich angepasst
Nicht dem Baum
Nicht dem Vogel
Nicht dem Himmel

Weiter fort
In der Milchstraße ist ein Weg
Der mich zu sich ruft

Resâ Tschaitschi

در هيچ يك نگنجيدم
در هيچ يك نگنجيدم
نه درخت
نه پرنده
نه آسمان

فراتر 
در كهكشان راهي است
كه مرا به خود ميخواند

Noch steigt der Rauch auf von den Dächern
Sie haben Efeu und Geländer umgeworfen in Schmutz und Schlamm
Die Nester der Spatzen liegen auf der dunklen Erde
Und die Bäume sind verbrannt
Sie warten auf das Fallen der Schüsse 
Und wälzen sich auf dem Boden
Zerfetzt und zerrissen die Kleider der Frauen
Und weiter fort im Nebel
Hängen zerbrochene Schatten von Männern
An den Bäumen 

Ich aber
Bin mit einem weißen Hemd
Hierher gekommen um ein Haus zu bauen.

دود هنوز بر ميخيزد از بامها
پيچيدهاند پيچك و نردهها در گل ولاي
آشيانة گنجشكها به خاك سياه نشسته است
و درختان سوخته
در انتظار فرود ضربههاي تبر
و بر خاك ميغلتد
تكه پارة پيراهن زنان
و دورتر در مه
ساية شكستة مردان را
از درختان آويختهاند

من اما 
با پيراهني سپيد
براي ساختن خانهاي به اينجا آمدهام.

Resâ Tschaitschi

پيامبر اكرم صلی الله علیه و اله و سلم

Ich kann lieben

Ich kann lieben,
ich habe nur vergessen,
auf See muß man manchmal auch lachen. 
Die Wellen wenden nicht den Blick von unserer Furcht,
vergaß ich etwa, daß man hier nicht trotzen darf, 
daß ich das Bild des größten Malers dieses Hafens 
im Widerstreit dieser Verliebtheit 
auf Händen tragen muß, 
worauf meine Tränen dich
daran erinnern,
daß in diesem Jahr
alle Frauen dieses Hafens
mit Beschwörungen, Zauber und Zeremonien
die Männer zurückhalten wollen.

Ich kann lieben,
wenn du deine Tränen jenseits des Hafens zurückhältst,
die Augen schließt und nie
die Leichen auf dem Wasser zählst,
die Leichen dieses Hafens, den ich auf Händen trage,
und der über mir einzustürzen droht. 
Den alten Zauberspruch habe ich verworfen,
damit die Frauen dieses Hafens
mir vielleicht einen anderen bringen,
mir dieses Bild abnehmen,
die Leichen mitnehmen,
damit ich das Wasser betrachten
und murmeln kann:
Kein Zauber ist heilig
kein Tod ist heilig
keine Leiche gleitet über Wasser
kein Hafen ist ohne Frauen
kein Tod ist heilig
kein Zauber ist heilig
nichts davon 
nichts
nichts
nichts

Ich kann lieben.

Mohammad Hossein Abedi 

ترجمه

بلدم چگونه عاشق باشم
بلدم چگونه عاشق باشم
تنها فراموش کرده ام 
که روی دریا گاهی هم باید خندید
امواج ، نگاه از دلهره ما بر نمی دارند  و
راستی مگر یادم رفته اینجا که جای اخم نبود
که تابلوی بزرگترین نقاش این بندر را 
وسط این گیر و دار عاشقی
بر سر دست نگه دارم و 
بعد، اشک هایم 
تو را یاد این بیندازد 
که امسال
همه زنان این بندر
با طلسم و زار و هوا
می خواهند که مردان را نگه دارند

بلدم چگونه عاشق باشم
اگر اشک هایت را آنسوی بندر نگه داری
چشم هایت را ببندی و هرگز
نخواهی این جنازه های روی آب را بشماری
جنازه های این بندری را که بر دست گرفته ام
و می ترسم که شاید بر سرم خراب شود
طلسم قدیم را دور انداخته ام
تا زنان این بندر 
شاید طلسمی دیگر بیاورند
این تابلو را از من بگیرند
این جنازه ها را ببرند
این آب را نگاه کنم و 
آرام نجوا کنم:
هیچ وردی مقدس نیست
هیچ مرگی مقدس نیست
هیچ جنازه ای بر آب نمی گذرد
هیچ بندری بدون زن نیست
هیچ جنازه ای بر آب نمی گذرد
هیچ مرگی مقدس نیست
هیچ وردی مقدس نیست
هیچ 
هیچ 
هیچ
هیچ

بلدم چگونه عاشق باشم.

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - سينما

رسول ملاقلي‌پور آذر ماه 83 بود كه نامه‌ي را با تيتر «خداحافظ سينما» در اختيار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گذاشت كه علاوه بر جملات بالا افزوده بود:«روزگاري نه چندان دور به گوشه‌اي از اين ديار عشق و ميراث تعرضي شده بود. جواناني بودند، مرداني بزرگ، زميني بودند و روحشان آسماني، دوربين عكاسي و سوپرهشت من شرمنده بود از معرفتشان. هر چند كوتاه ولي مردانه زيستن را ديدم و بي‌دليل نيست كه هر روز دورتر و تنهاتر شدم. جرم من ساختن «پرواز در شب» و دعوت «سفر به چزابه» براي ديدن «نجات‌يافتگان» و ملاقات با بانوي عشق خانم «هيوا» بود.

البته اين جرم كمي نبود همزمان با نمايش تحقيرشان كردند و درگوشي و علني نجوا كردند ، برو، فراموش كن، و اين زمانه را آنطور كه ما ميگوييم ببين. از نگاه مجنون، «نسل سوخته» را نبين. در همان خوابگردي بمان تا خوابگرد را نسازي، مگر نمي‌بيني با «مزرعه پدري» اين سرزمين پدريت چه مي‌كنيم؟ اگر راه پيروزي فرهنگي عده‌اي در گرو اين است كه من ديگر فيلم نسازم، به همه دوستداران و ارزش پيشگان و همراهان اين قافله مژده‌ مي‌دهم كه اين پيروزي گواراي‌تان باد. رسول ملاقلي‌پور ديگر فيلمي نخواهد ساخت تا ...

زهي خجسته زماني كه يار باز آيد بكام غمزدگان غمگسار بازآيد

به پيش خيالش كشيدم ابلق چشم بدان اميد كه آن شهسوار باز آيد

اين نامه را ملاقلي‌پور زماني نوشت كه پيش از آن به حذف دو صحنه از فيلم «مزرعه پدري» اعتراض كرده بود و نتوانسته بود «خوابگرد» را بسازد.

اما او در اواخر سال 85 فيلم «ميم‌مثل مادر» را ساخت و در ميزگردي كه چند ماه قبل همزمان با اكران ميم مثل مادر در ايسنا برگزار شد، گفته بود: «از نسل ما گذشته است كه نگاهي ديگر و متفاوت به جنگ ارائه کنيم که از جنس نگاه نسل امروز باشد. نسل ما قدرت ريسك و تواناي ريسك را از دست داده‌ است، ولي اگر يك فرد جوان يك سينماگر جوان با استعداد پيدا شود، مي‌تواند با خلاقيت‌هاي كه دارد از ادبيات جنگ به بهترين شكل استفاده كند.

من همان آدم گذشته هستم اما محتاط‌ تر شده‌ام. يك واقعيت اين است كه ملاقلي پور در سينما سركوب شد، نه از جانب مميزي ارشاد بلكه متاسفانه از جانب منتقدين بي‌سواد اين اتفاق افتاد. وقتي منتقدين بي‌سواد مواردي را به فيلم نسبت دادند طبيعتا مسوولين فرهنگي نسبت به كارهاي من حساسيت پيدا کردند.

هر چه ساختم و نوشتم آنها فكر كردند منظورم مساله ديگري است. مثلا در دوراني كه فيلمهاي "سفر به چزابه" ، "نسل سوخته" و.... را ساختم بسياري از اين فيلم‌هاي من را برخي منتقدين بي‌سواد به مسخره گرفتند. ولي الان نقد همان آدمها را در رابطه با "ميم مثل مادر" مي‌خوانم و مي‌بينم از آن فيلمهاي قبلي‌ام همچون "نسل سوخته" و "هيوا" به عنون آثاري زيبا و شاعرانه ياد مي‌کنند در حاليكه اين فيلم‌ها را در زمان اکران قبول نداشتند.»

ملاقلي پور قرار بود «عصر روز دهم» را در ادامه‌ي ساخته‌هاي قبلي‌اش را درباره‌ي جنگ ابتداي سال 86 كليد بزند و چندي قبل نيز براي بازبيني لوكيشن به همراه منوچهر محمدي عازم عراق شد.

قرار بود پيش توليد اين فيلم بزودي آغاز شود و حتي برخي عوامل مشخص شده‌ بودند اما ...

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: سياسي

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام با اذعان به كندي روند تحقق سياست‌هاي اصل 44 قانون اساسي و سند چشم‌انداز تاكيد كرد كه مهلت‌هاي لازم به دستگاهها داده شده و مجمع بايد كم‌كم براي نظارت بر اجراي اين سياست‌ها به صورت جدي‌تر وارد ميدان شود.

الزامات تاسيس مجمع

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) حجت‌الاسلام والمسلمين هاشمي رفسنجاني طي سخناني در نخستين نشست مطبوعاتي كه پس از معرفي تركيب دور جديد مجمع از سوي مقام معظم رهبري انجام شد، با اشاره به روند تاسيس مجمع تشخيص مصلحت نظام يادآور شد: در ابتداي مجلس اول بين مجلس و شوراي نگهبان اختلافاتي در مسائل بروز مي‌كرد و مجلس هم عقب‌نشيني نمي‌كرد، اين‌ها انباشته شد تا جايي كه ديديم اگر اين طور باشد نمي‌توانيم مسايل مهم را به نتيجه برسانيم. من نامه‌اي به امام(ره) در تاريخ 5 مرداد 1360 نوشتم و از ايشان درباره‌ي اين موضوع كمك خواستم كه امام(ره) هم دو هفته بعد در جواب گفتند اگر اكثريت مجلس نظري درباره‌ي موضوعي خاص در شرايط ويژه‌اي داشت، آن نظر مي‌تواند مستقيما ابلاغ شود و نيازي به تصويب شوراي نگهبان نيست.

وي ادامه داد: امام(ره) با اين نامه دست مجلس را باز كردند ولي مجلس در تصويب مقررات افراط مي‌كرد. بعد از مدتي تعدادي از نمايندگان و عقلاي نظام در ادامه اين روش ترديد كردند و ما هم ديديم كه مراعات نمي‌شود. كم‌كم كار به جايي رسيد كه فكر كرديم بايد براي حل اين مساله كاري كرد. امام(ره) هم به فكر اين قضيه بودند. سران سه قوه، مهندس ميرحسين موسوي و حاج احمد آقا نامه‌اي به امام(ره) نوشتيم و به ايشان گفتيم اگر قرار است در اين زمينه تصميمي بگيرند، زودتر وارد عمل شوند. امام(ره) دو روز بعد يعني در تاريخ 17 بهمن 66 طي نامه‌اي، مجمع تشخيص مصلحت نظام را تاسيس كردند.

وي در ادامه درباره‌ي عملكرد مجمع تشخيص مصلحت نظام توضيح داد: از آن به بعد مجمع ديگر در موارد اختلافي كار مي‌كرد. حضرت امام(ره) هم دستوراتي در سال تاسيس به مجمع دادند. بعد از رحلت حضرت امام(ره) قرار شد، مجمع تشخيص مصلحت نظام كه تا آن زمان در قانون اساسي به آن اشاره‌اي نشده بود در متمم قانون اساسي آورده شود.

عملكرد مجمع تشخيص در دور سوم

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه درباره‌ي عملكرد دوره‌ي سوم مجمع گفت: در دوره‌ي سوم مجمع دو كار انجام داد؛ يكي حل اختلاف بين مجلس و شوراي نگهبان كه اين موارد تقريبا تمام شده است. چند مورد در دستور است كه آن‌ها را هم فكر مي‌كنم در يك جلسه به پايان برسانيم. در حوزه‌ي سياست‌هاي كلي هم مجمع سياست‌هاي كلي مي‌نويسد و اين سياست‌ها از طرف مقام معظم رهبري به مجمع ارائه مي‌شود و مجمع سياست‌هاي كلي را تدوين مي‌كند. در دوره‌ي سوم تعدادي از اين موارد تدوين و به رهبري ارائه شد كه از جمله‌ي آن‌ها سند چشم‌انداز و سياست‌هاي اصل 44 قانون اساسي است. ما در سياست‌هاي اصل 44 مشكل خصوصي‌سازي را حل كرديم؛ همانطور كه مقام معظم رهبري فرمودند از اين سياست‌ها انتظار انقلاب اقتصادي دارند.

مهلت‌ها داده شده؛ مجمع بايد براي نظارت جدي وارد شود

به گزارش ايسنا رييس ‌مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه درباره‌ي نظارت مجمع بر اجراي سياست‌هاي چشم‌انداز و اصل 44 و انطباق آن‌ها با برنامه‌ها و قوانين دولت گفت: بايد براي اين نظارت، آيين‌نامه مي‌نوشتيم. در عين حال در محتواي اين آيين‌نامه اختلافات زيادي بود و بحث‌هاي زيادي از طرف دولت، مجلس و مجمع مطرح شد تا اين‌كه اواخر دوره‌ي آقاي خاتمي، ما ديگر به توافق نرسيديم و مجمع كوتاه آمد و آيين‌نامه‌ي ضعيفي براي نظارت مجمع بر سياست‌هاي كلان تصويب شد كه بر اساس آن مجمع مي‌توانست بر برنامه‌ها نظارت كند تا خلاف سياست‌هاي كلي نباشد.

هاشمي رفسنجاني ادامه داد: هم‌چنين مقرراتي كه در دستگاه‌هاي اجرايي تصويب مي‌شد، بايد يك نسخه به مجمع مي‌آمد تا اگر مجمع مواردي را خلاف آن سياست‌ها ديد، اعلام كند، تا اصلاحات لازم به عمل آيد. هم‌چنين بر اساس آن آيين‌نامه، دستگاه‌هاي اجرايي بايد سالانه گزارشي از انطباق مصوبات و برنامه‌هاي خود با سياست‌هاي كلان را به مجمع بدهند. بعد از روي كار آمدن دولت جديد، طي ملاقاتي كه با مقام معظم رهبري داشتيم، متمم‌هاي بودجه به مجلس مي‌رفت، به نظر مي‌رسيد با برخي سياست‌هاي كلان سازگار نباشد. در نتيجه قرار شد مهلتي به دولت جديد داده شود تا فرصتي بيابد كه شعارهاي جديد خود را عملي كند. با توجه به اين‌كه برخي از تصميمات متعلق به دولت قبل بود، ما ملاحظه كرديم تا آن‌ها بتوانند تصميمات خود را عملي كنند. به نظر من مهلت لازم داده شده و مجمع بايد كم كم براي نظارت به صورت جدي‌تر وارد ميدان شود.

به ياد ندارم شوراي نگهبان اقدامي كرده باشد

وي درباره‌ي نظارت شوراي نگهبان بر قوانين براي بررسي انطباق آن‌ها با سياست‌هاي كلان نيز گفت: در شوراي نگهبان طبق آن‌چه مقام معظم رهبري فرموده بودند، قرار بود اين كار انجام شود، اما من به ياد ندارم كه شوراي نگهبان در اين زمينه اقدامي كرده باشد.

همه كم‌كاري كرده‌اند

هاشمي رفسنجاني هم‌چنين در پاسخ به پرسشي مبني بر چرايي ابراز نگراني از تشريفاتي شدن سند چشم‌انداز گفت: به نظر من از هر چهار طرف در اين زمينه انتقاد وجود دارد. ما در مجمع به صورت جدي بر اجراي سياست‌ها نظارت نكرديم. مجلس و دولت هم كار زيادي نكردند. نمايندگان گاهي طرح‌هايي مي‌دهند كه به نظر من بايد تعامل شود تا اين مسايل به صورت لايحه و با كارشناسي بيشتر از سوي دولت ارائه شود و قوه‌ي قضاييه هم بايد شرايط اجراي سياست‌هاي سند چشم‌انداز را مهيا كند. در دو سال بعد از ابلاغ سياست‌ها كار جدي نشده است. فلسفه‌ي اين سياست‌ها براي اين است كه كشور متكي به سياست‌هاي ثابت شود و با عوض شدن دولت‌ها اين سياست‌ها هم‌چنان ادامه پيدا كند و با تغيير دولت‌ها فترت در امور ايجاد نشود.

سياست‌هاي كلي درباره اداره صدا وسيما

وي در ادامه در پاسخ به سوال ديگري مبني بر اين‌كه آيا در سياست‌هاي كلان نظام درباره‌ي رسانه‌هاي تصويري و صوتي تدبيري انديشيده شده است يا نه؟ گفت: اين مساله الان مطرح نيست. ما الان داريم سياست‌هاي مديريت نظام را مي‌نويسيم كه يكي از بندهاي آن درباره‌ي اداره‌ي صدا و سيماست. هم‌اكنون اداره‌ي صدا و سيما با دولت ( حكومت) است كه بايد بخش خصوصي در بخش‌هاي اجرايي وارد شود. برخي مي‌گويند هم‌اكنون هم چنين اتفاقي افتاده است، اما برخي ديگر مي‌گويند كه اين مقدار حضور بخش خصوصي كافي نيست. در اين مورد هنوز چيزي تصويب نكرده‌ايم.

اتكا به نفت بيشتر شده است

به گزارش خبرنگار ايسنا هاشمي رفسنجاني در ادامه در پاسخ به پرسش خبرنگار ديگري مبني بر اين‌كه آيا نظر برخي مبني بر انحراف دستگاه‌هاي اجرايي از سياست‌هاي اصل 44 را مي‌پذيريد يا نه؟ گفت: كساني كه انحراف از سند چشم‌انداز و اصل 44 را مطرح مي‌كنند، موارد مشخصي را مي‌آورند، مثلا در سند چشم‌انداز تصويب شده كه سالي ده درصد از اتكا به نفت كم شود تا در عرض ده سال كشور ديگر متكي به نفت نباشد، اما در اين دو سال برعكس شده است و اتكاي ما به نفت بيشتر شده، يا در واگذاري امور به مردم قرار بود ظرف پنج سال و هر سال 20 درصد، دولت تصدي‌هاي خود را به مردم واگذار كند كه اين هم نشده است.

رييس‌ مجمع تشخيص مصلحت نظام گفت: در بودجه‌ي سالانه هم همين بحث مطرح است.

طبق مصلحت و كارشناسي كار مي‌كنيم

هاشمي رفسنجاني در ادامه درباره‌ي پخش مستقيم مذاكرات مجمع نيز گفت: اين بحث در مجمع مطرح شد اما از آن‌جا كه فضاي بحث در مجمع، كارشناسانه، آرام و بدون سياست‌بازي است، اشخاص راحت نظرات خود را مطرح مي‌كنند. كار ما كاملا مصلحت‌آميز و كارشناسانه است و كسي از ابراز نظر نگراني ندارد. ما اميدواريم در آينده بتوانيم متن مذاكرات را منتشر كنيم.

اهداف چشم‌انداز قابل تحقق است؛ اگر...

وي درباره‌ي اين‌كه آيا اهداف چشم‌انداز قابل دسترس است نيز اظهار داشت: ما با محاسبات عميق و با احتياط اين سند را نوشته‌ايم و فكر مي‌كنيم مي‌توان به اين اهداف رسيد. پايه‌ي علمي كشورمان به سرعت در حال رشد است و نيروهاي متخصص در حال زياد شدن هستند. بهره‌وري را نيز كه ضعف ماست، مي‌توانيم از طريق سياست‌هاي كلي در اصل 44 و خصوصي‌سازي حل كنيم. منابع ما خوب است و اگر خوب استفاده شود مي‌توان به رشد 8 درصدي رسيد. به نظر ما اين‌ها عملي است، اگر اتفاق خاصي نيفتد.

مي‌توانيم اقدام كنيم؛ اما ملاحظه مي‌كنيم

وي در پاسخ به پرسش خبرنگار ديگري مبني بر اين‌كه برخي مباحث مطرح در مجمع تشخيص اين شائبه را ايجاد مي‌كند كه مجمع سياسي رفتار مي‌كند، گفت: در سند چشم‌انداز هم دولت، هم مجلس، هم قوه‌ي قضاييه و هم مجمع تشخيص مصلحت نظام ضعيف عمل كرده‌ايم و بايد بيشتر مواظبت مي‌كرديم. ما خيلي چيزها را به خاطر اين‌كه چنين مباحثي مطرح نشود نمي‌گوييم و مسائل چالشي را مطرح نمي‌كنيم. همين چند جمله‌ها را هم كه مي‌گوييم آن‌قدر ديگران تكرار كرده‌اند كه ديگر ما فقط آن را تكرار مي‌كنيم. من هم بايد اين مسائل را بگويم و مردم بايد اين مسائل را از زبان من كه مسوول تدوين اين سياست‌ها بوده است بشنوند. بسياري از متمم‌هاي بودجه كه هم‌اكنون دولت به مجلس مي‌دهد با صريح اصول چشم‌انداز مخالف است و ما طبق قانون مي‌توانيم اقدام كنيم، اما وضعيت كشور و نياز دولت را مي‌بينيم و در اين زمينه ملاحظه مي‌كنيم.

نااميد نيستيم

به گزارش ايسنا رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه در پاسخ به پرسشي مبني بر ميزان اميدواري نسبت به افق پيش روي چشم‌انداز با توجه به موانع پيش رو گفت: ما مايوس نيستيم؛ چرا كه همه‌ي مسوولاني كه تلاش مي‌كنند، نيت خير دارند و براي كشور زحمت مي‌كشند. بحث‌هاي غيرعلني ما با هم خيلي بيشتر است، اما سعي مي‌كنيم آن را تنها در جلسات غيرعلني مطرح كنيم. به هر حال اميدوارم بتوانيم از اين مسائل عبور كنيم.

سياست‌ها در نوبت

هاشمي رفسنجاني ادامه داد: تدوين سياست‌هاي كلان در هر موردي بايد به اذن مقام معظم رهبري باشد. ما 130 مورد را براي تدوين سياست‌هاي كلان به ايشان پيشنهاد داده‌ايم كه يك به يك در نوبت قرار مي‌گيرند.

بنا به شرايط قانون تصويب مي‌كرديم

وي در بخش ديگري از سخنان خود گفت: مجمع در دوره‌ي اول خود كه به رياست مقام معظم رهبري بود، گاهي بنا به شرايطي كه داشت قانون تصويب مي‌كرد؛ مثل قانون تعزيرات حكومتي كه مي‌دانستيم اگر مجلس آن را به شوراي نگهبان بدهد، شوراي نگهبان آن را نخواهد پذيرفت. به همين خاطر مجمع خود در اين مورد تصميم گرفت. يا درباره‌ي مجازات‌هاي سنگين مربوط به مواد مخدر مجمع خود قانون‌گذاري كرد؛ چون شوراي نگهبان آن‌ها را نمي‌پذيرد. اما در دوره‌هاي بعد چون ديگر آن شرايط را نداريم، نيازي به اين كار وجود ندارد و ما معضل آن‌چناني نداريم.

موارد سياسي‌شدن نظرات در مجمع بسيار كم است

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام، تركيب مجمع را واجد سليقه‌هاي مختلف دانست و گفت: در مجمع برخورد آرا، دوستانه و كارشناسانه است. البته گاهي در برخي موارد - كه خيلي كم است - نظرات جناحي و سياسي مي‌شود.

جوسازي درباره واگذاري‌ها در دولت هاشمي

هاشمي رفسنجاني در ادامه درباره‌ي نظر برخي مبني بر واگذاري شركت‌هاي دولتي در گذشته به صورت نادرست و غيرشفاف گفت: اين جوسازي در آن زمان توسط افرادي از جناح راديكال چپ مطرح مي‌شد كه الان پشيمان شده‌اند. ما از آن‌ها يك مورد خواستيم كه بيان كنند. آقاي حبيبي مسوول واگذاري‌ها و فرد بسيار دقيقي بود و آيين‌نامه‌ي دقيقي هم در اين‌باره داشتند. آن‌ها نتوانستند يك مورد مشخص را بگويند. شما خبرنگاران هم اگر موردي ديديد به ما بگوييد. اين جوسازي‌ها باعث شد كه كار خصوصي‌سازي سست شود و در زمان آقاي خاتمي هم به سستي پيش رفت. به‌علاوه اين‌كه ما در آن زمان سياست‌هاي كلي اصل 44 را تصويب نكرده بوديم و بسياري از مواردي كه واگذار مي‌شد، محدود بود.

براي مذاكره با آمريكا افراد نيرومندي هستند؛ ما هم كمك مي‌كنيم

وي در ادامه درباره‌ي مذاكره با آمريكا و اين‌كه آيا حاضر است در صورت لزوم هم‌چنان كه با قرضاوي مناظره كرد، با مقامات كاخ سفيد مذاكره كند؟ نيز گفت: من قبلا هم با خبرنگاران بزرگ آمريكايي مصاحبه‌هاي طولاني كرده‌ام. با قرضاوي هم يك محاوره داشتم نه مناظره و مواردي را هم كه به عنوان اختلاف مطرح مي‌شد، براي پرهيز از اختلاف جواب نمي‌دادم. براي مذاكره با آمريكا هم هم‌اكنون افراد نيرومندي در كشور وجود دارند كه مي‌توان از آن‌ها استفاده كرد، ما هم كمك مي‌كنيم.

راه ما درست بود

رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام در پايان درباره‌ي اين‌كه آيا برنامه‌هايي را كه در دوره‌ي رياست‌جمهوري خود اجرا كرده داراي نقص عمده مي‌بيند يا نه؟ گفت: عملا ثابت شد كه آن راه درست بود. شما چند روز پيش از زبان مقام معظم رهبري شنيديد كه توليد ثروت مشروع ارزش است اما آن زمان نسبت به ميدان دادن به غيردولتي‌ها براي فعاليت‌هاي اقتصادي انتقاد مي‌شد. در روزهاي اول جناح چپ كه اصلاح‌طلب است و بعدها جناح راست اين مباحث را مطرح مي‌كردند اما اين حرف‌ها ديگر حل شده و سند چشم‌انداز و سياست‌هاي كلي اصل 44 بحث‌ها را به جلو برده است. درباره‌ي اين‌كه آيا اشتباهي در آن دوره بوده است يا نه؟ به نظر من در آن زمان برخي مسايل را دير مطرح كردم كه به نتيجه نرسيد.

به گزارش ايسنا در حاشيه اين مصاحبه كپي نامه‌هايي كه رييس ‌مجمع تشخيص مصلحت نظام در ابتداي اين نشست به آن‌ها اشاره كرده بود ( نامه به امام (ره) و مقام معظم رهبري) در اختيار خبرنگاران قرار گرفت.

انتهاي پيام

"America Has Taken a Great Step Forward"

Iraqi Foreign Minister Hoshyar Zebari discusses plans for an international conference on Iraq that will include representatives from both Tehran and Washington.

REUTERS

A place at the table: Iranian President Mahmoud Ahmadinejad (center) and his Syrian counterpart Bashar Assad

SPIEGEL: Mr. Minister, of all the possible countries, it is beleaguered Iraq that has managed to bring the United States and Iran to the negotiating table. How did this come about?

Zebari: It wasn't easy. Merely keeping this plan a secret for months was difficult enough. We were able to take advantage of a custom that has been in place for more than three years now, namely Iraq's regular meetings with its neighboring countries. At our last meeting in Tehran, we decided to take the risk of holding the next conference in Baghdad and, in addition to our six neighbors, to invite Egypt, Bahrain, the Arab League, the Organization of Islamic States and the Americans. We wanted to secure a commitment from them and hold them to it.

SPIEGEL: And yet tensions between Washington and Tehran have been consistently on the rise since this meeting last fall. The US military detained Iranian citizens in Iraq and increased its presence the Gulf, and Iran threatened with "devastating consequences" in the event of an attack.

Zebari: Yes, but at the same time we had the Baker-Hamilton report on the situation in Iraq and throughout the Middle East, which expressly recommended that Washington enter into talks with Syria and Iran. This was very helpful to us, and it encouraged us to put forward the proposal to arrange a meeting at the ambassadorial and deputy ministerial level.

SPIEGEL: Did the idea find resonance?

Zebari: At first there was opposition from both sides. Iran and Syria were afraid that the whole thing could turn into nothing but a PR event. And the Americans didn't immediately accept the idea, either.

SPIEGEL: What caused them to change their minds?

Zebari: There were two things: our insistence that all that would be discussed at this conference would be the situation in Iraq and the multilateral framework -- the broad regional approach to the conference. Anyone following developments in the Gulf in recent years knows that it is a breakthrough that the conference has come about in the first place. We are really in a win-win situation now.

REUTERS

Iraqi Foreign Minister Hoshiyar Zebari: "We are really in a win-win situation now."

SPIEGEL: Who was the most difficult to convince?

Zebari: The Iranians were the last ones to stand. But after a week even they found our arguments so convincing that they agreed to send their foreign minister.

SPIEGEL: But the meeting of foreign ministers is not expected to take place until April, likely in Istanbul.

Zebari: We haven't discussed this second meeting in detail yet. We can only invite people to attend that conference once the first meeting has been a success.

SPIEGEL: How do you envision this second conference? Do you see yourself acting as an intermediary between US Secretary of State Condoleezza Rice and her Iranian counterpart, Manouchehr Mottaki?

Zebari: I am already familiar with this type of situation. I sat at a table with the two former foreign ministers, Colin Powell and Kamal Kharrazi, in Sharm al-Sheikh, Egypt in 2004 -- also on the periphery of a conference on Iraq. We told a lot of jokes at the time.

SPIEGEL: Nevertheless, the situation remains serious in Iraq. What sort of commitment can the conference secure from Tehran to help Iraq move in the direction of stability and peace?

Zebari: Iran has many interests and a lot of influence in Iraq, and it has only intensified its relationships since Iraq's liberation. Our principal concern is that Tehran not support individual groups in Iraq but the Iraqi government -- a Shiite-led government that is friendly to Iran. Whatever we decide at this conference, it is important for the Iranians to know that it will not affect our good bilateral relations.

SPIEGEL: And what do you expect from America?

Zebari: I believe that America has already taken a great step forward by agreeing to participate in this conference. In doing so, it has demonstrated that it is not considering a war against Iran or regime change in Tehran. This makes us all very hopeful.

Interview conducted by Bernhard Zand.

"It's Iran's Turn to Make a Move"

Can the world community stop the spread of nuclear weapons? SPIEGEL spoke with UN Secretary-General Ban Ki-moon about the North Korean compromise, the Iranian threat, and where Germany fits in.

AFP

United Nations Secretary-General Ban Ki-moon is optimistic about North Korea. Less so about Iran.

SPIEGEL: Mr. Secretary-General, the dispute on the Iranian nuclear program is coming to a head. What can the United Nations do to prevent a military escalation of the conflict?

Ban: In December, the UN Security Council set serious conditions for Tehran and imposed initial sanctions. Now it's extremely important that the Iranian government fully meet the obligations formulated in the resolution. There is still political leeway for solving the conflict through negotiations. Therefore the talks must not lose momentum. The EU, led by Germany, plays an important role in this. And even if the dialogue has currently reached something of a dead end, I trust the Iranian leadership will use the leeway.

SPIEGEL: Last week, Iranian President Mahmoud Ahmadinejad surprisingly signalled he would like to discuss suspending uranium enrichment. Do you think the offer is a credible one?

Ban: He simultaneously linked the proposal to the condition that all Western nuclear nations also cease their enrichment programs. I don't know what he aims to achieve. For now, it is Iran's turn to make a move, instead of imposing its own new conditions.

SPIEGEL: You've been in office for eight weeks. You've already taken a clear stance on the nuclear conflict with North Korea, but you've held back on Iran. What is the difference between the two countries?

Ban: North Korea has seriously committed itself to negotiations, and its agreement in January with China, Japan, Russia, South Korea and the United States is a major step forward. We've left the stage of lofty declarations behind and agreed on binding practical steps. North Korea has clearly committed to eventually dismantling all nuclear facilities and programs. In return, economic support, especially energy and oil, was promised as well as security guarantees and the prospect of normalized diplomatic relations with the Unites States and Japan.

So far, things look very different in the case of Iran. And the consequences for peace, security and stability in the entire region are much more threatening.

SPIEGEL: In contrast to Iran, Washington showed a willingness to negotiate with North Korea.

Ban: It's important to maintain a dialogue with Iran. Now the European Union has to take the lead politically and move the negotiations forward. But it's not the case that the United States rejects or refuses talks. The Americans have practically always been present at the negotiating table.

SPIEGEL: At the Munich Security Conference, Iran's lead negotiator Ali Larijani introduced the notion of limiting enrichment to uranium not suitable for nuclear weapons. Can that be seen as a compromise?

Ban: The freedom of a country to use nuclear energy for peaceful purposes does not come without conditions. Among those conditions are a credible commitment to peaceful usage, compliance with international agreements and the verifiability of all technical details by the International Atomic Energy Agency (IAEA). Iran must first allow inspectors into the country and open all nuclear facilities and programs to inspection before the international community will be convinced of its peaceful intentions.

SPIEGEL: You're obviously optimistic about the chances for an agreement with North Korea, but not for one with Iran?

Ban: I'm not sure whether I can be truly optimistic, but there is a very encouraging development in North Korea. Now the agreements and commitments have to be implemented. The international community should actively support this process.

SPIEGEL: What do you expect from the German government?

Ban: I need the cooperation and support of all member countries. But Germany has to play a leading role in international conflicts and new challenges, not just as the UN's third most important financial contributor but especially because of its current EU presidency G8 presidency.

SPIEGEL: In 2005, when you were still South Korean Foreign Minister, you rejected Germany's wish for a permanent seat on the Security Council. Where do you stand now?

Ban: As UN Secretary General, I have to be objective and reserved. Above all it is important that the Security Council is expanded and reflects the dramatic changes in international power relations. The only question is when and how. I want to try to promote a reform of the Security Council as transparently and democratically as possible.

Interview conducted by Manfred Ertel and Gerhard Spörl

Mit allen Tricks: Vor 75 Jahren wurde Adolf Hitler eingebürgert, der letzte Akt einer langwierigen Posse, in der der "Deutscheste aller Deutschen" vorübergehend staatenlos war.


Von Peter Kasza

Adolf Hitler auf einem offiziellen Porträt von 1937. Foto: AP   Der rechtslastige Richter verließ bei seiner Urteilsbegründung im Hitler-Prozess 1924 das juristische Terrain und wechselte flugs auf das national-emotionale, als er ausführte: Hitler sei gar kein Ausländer, er sei sozusagen ein gefühlter Deutscher. "Auf einen Mann, der so deutsch denkt und fühlt wie Hitler, der freiwillig viereinhalb Jahre lang im deutschen Heere Kriegsdienste geleistet, der sich durch hervorragende Tapferkeit vor dem Feind hohe Kriegsauszeichnungen erworben hat, kann nach Auffassung des Gerichts die Vorschrift des Republikschutzgesetzes keine Anwendung finden." Hitler betrachte sich selbst als Deutscher, deshalb sei er es auch. Richter Neithardt hatte mit seinem Urteil genau das Schicksal abgewendet, vor dem Hitler panische Angst hatte. Eine Ausweisung hätte ihn seines politischen Agitationsfeldes und damit seiner Lebensgrundlage beraubt. Es war der erste Akt in der langjährigen Posse "Hitler und die Staatsbürgerschaft", der zweite folgte noch im selben Jahr. "Juden wollen sie, mich nicht" Dann versuchte die bayerische Verwaltung nämlich, Hitler aus meldepolizeilichen Gründen abzuschieben. Doch der österreichische Bundeskanzler Ignaz Seipel wollte den "Putschisten und Unruhestifter" nicht zurück und ließ frei nach der Argumentation von Richter Neithardt ausrichten: Hitlers österreichische Staatsangehörigkeit sein nicht zweifelsfrei erwiesen, weil er durch den Dienst im deutschen Heer automatisch Deutscher geworden sei - dem entgegen standen mehrere Dutzend vergleichbare Fälle, in denen genau andersherum entschieden worden war.

mehr zum Thema Norman Mailers neuer Roman Das Projekt Schlupfloch   Hitler als Gegenstand der Komödie Lachnummer Adolf   Charlie Chaplins Hitler-Parodie Führer befiehl, wir lachen!   Die NS-Zeit als Familienroman Bruder Hitler   Harald Schmidt über Hitler Der Begriff "Führer" ist ruiniert für alle Zeiten     Um auf Nummer sicher zu gehen, beantragte Hitler seinerseits die Entlassung aus der Österreichischen Staatsbürgerschaft. Diese wurde ihm am 30. April 1925 gewährt. Nun war der "Deutscheste aller Deutschen" staatenlos, und weil es somit auch kein Land gab, in das man ihn hätte abschieben können, blieb er. Hitler echauffierte er sich 1932 zwar darüber, dass er "als einziger Deutscher in einer Zeit, in der 200000 bis 300000 ostgalizische Juden und Schieber eingebürgert worden sind, ausgerechnet nicht eingebürgert wurde"; dennoch hat er die deutsche Staatsbürgerschaft nie selbst beantragt. In seiner Vermessenheit erwartete er, dass man sie ihm antrug. Daran dachte aber niemand, außer ein paar Parteigenossen, die es unerträglich fanden, dass ihr Führer kein Deutscher war. So ergriff der spätere Innenminister Wilhelm Frick 1930 die Initiative. Deutscher wurde man entweder durch Ernennung, Heirat oder durch ein öffentliches Amt. Die ersten beiden Varianten schieden aus, blieb die letzte. So schanzte Frick Hitler ohne dessen Wissen einen Job als Gendarmeriekommissar im thüringischen Hildburghausen zu. Die Aufgabe sollte Hitler freilich nur auf dem Papier übernehmen, dadurch aber deutscher Staatsbürger werden. Aber das erbärmlich Vorhaben, den "Führer" als Chef einer Handvoll Dorfgendarmen voranzustellen, verlief im Sande. Hitler erschien das Prozedere zu würdelos. Glückwunsch, Deutschland! Erst 1932 siegte der politische Zwang schließlich über die "Würde". War es bis 1932 bei der Frage um Hitlers Einbürgerung eher um einen symbolischen Akt gegangen, wurde sie dann zu einer politischen Notwendigkeit. Hitler wollte für das einzige Amt im Staat kandidieren, bei dem er qua Verfassung deutscher Staatsbürger sein musste: das Amt des Reichspräsidenten. Wieder griff die NSDAP auf die gleiche List zurück: Hitler sollte ein öffentliches Amt und damit auch die Staatsbürgerschaft zugeschanzt werden. Dieses Mal waren es die Parteigenossen in Braunschweig, die den Auftrag erhielten, ihn einzubürgern. Ein erster Versuch, Hitler als Professor für Pädagogik an der technischen Hochschule Braunschweig unterzubringen, scheiterte. Erst in einem zweiten Anlauf war der braunschweigsche Innen- und Volksbildungsminister Dietrich Klagges erfolgreich. Das Staatsministerium des Landes ernannte Hitler zum Regierungsrat im Landeskultur- und Vermessungsamt und beauftragte ihn "mit der Wahrnehmung der Geschäfte eines Sachbearbeiters bei der Braunschweigschen Gesandtschaft in Berlin". Nun kannte sich Hitler weder mit Vermessungstechnik, noch mit den Interessen des Landes aus - aber es ging ja auch um Wichtigeres: Mit der Ernennungsurkunde am 25. Februar 1932 erhielt Hitler auch die deutsche Staatsbürgerschaft. Einem Gratulanten erwiderte er selbstlos: "Mir brauchen sie nicht zu gratulieren, aber Deutschland." (SZ v. 24./25.2.2007)

Women Only on Iranian Holiday Island

What sounds like a male fantasy is intended for the pleasure of women: An island for females only. The unusual project is developed in Iran in order to boost tourism. A case of holiday paradise or sex segregation?

AP

An Iranain man talks to women wearing special overalls as they prepare for a jet-ski ride at Kish island, Iran.

Those who can't afford a vacation in Dubai should perhaps think about heading to Kish in Iran instead. The island city in the Persian Gulf has everything that a holiday-maker's heart could desire: tax-free shopping, luxury hotels, coral reefs and even a Dolphin Park. The beaches are sandy, white -- and segregated by gender. Women go to women's beaches, men go to men's.

But the women's only beach may soon expand. The country plans to dedicate a whole island in northwestern Iran to exclusively-female holiday-making, reports the Tehran-e Emrouz newspaper.

"There will be no men on the Arezou island. Public transport, restaurants and other facilities will be staffed only by women," Agai, a municipality official told the paper.

Arezou is a female name which can be translated as "wish." The island will be on the Orumiyeh lake in Western Azerbaijan province and is intended to promote the area to tourists. Officials say that the segregation from men protects women's rights rather than restricts them.

Modesty laws in the Islamic Republic require women and men to remain covered in front of each other even when swimming. At females-only beaches, women can remove their headscarves and don swimming costumes instead. Whether visitors to Arezou island will be exempt from Islamic dress code due to the unisex environment, is unclear.

mkp/dpa/rts

Meeting for a summit on Airbus Friday, German Chancellor Merkel and French President Jacques Chirac stressed that any restructuring program has to share the pain across the German-French border.

DDP

Chirac and Merkel agree.

Airbus may still be in trouble, but at least the politicians finally seem to be on the same page. Meeting for a tete-a-tete near Berlin on Friday, German Chancellor Angela Merkel and French President Jacques Chirac emphasized that any restructuring plan at the multi-national airplane manufacturer should reflect a fair division of both burden and opportunity.

In a joint statement, the two said they "stand behind Airbus" as the company hammers out a plan to save billions of euros in the coming years. "At the same time, they assume that the effects on jobs, technology and the balance of capabilities in the affected states will be taken into account," the statement continued.

The meeting, originally scheduled as a preparation for the March European Union summit, had quickly grown in importance as the bickering between French and German managers at Airbus intensified throughout the week. The beleaguered jet manufacturer had planned to unveil its cost-saving program "Power 8" on Tuesday, but fears on the German side that a disproportionate number of cuts were going to be made in Germany torpedoed the original timetable.

February 23, 2007

Top Story

Why US is now turning to diplomacy

21 hrs ago | Christian Science Monitor on Topix.net

A UN report expected to be issued Thursday, finding Iran undeterred in its pursuit of uranium enrichment, represents the kind of collective international action the Bush administration once scoffed at.

البته هم چنان تجرد( عامیانه)  دارد. (برای اطلا عات بیشتر ر.ک م.خاقانی پایان نامه.۱۱.۸۵ ).